bir çatışma var erken aşama pazarında oluyor.
Bir dünyada, geç aşamadaki yatırımcılar, erken aşama yatırım dünyasına yaygara kopararak teknoloji düzeltmelerine tepki veriyor ve tohum yatırımcılarını mülkiyeti ve potansiyel getirileri savunmak için daha da erken gitmeye zorluyor. Bu eğilim, 400 milyon dolarlık bir tohum fonu başlattıktan aylar sonra bir tohum öncesi programı başlatan Andreessen Horowitz gibi firmalar tarafından vurgulandı. Dahası, kelimenin tam anlamıyla yeni başlayanların hayata geçmesine yardımcı olmak için başlatılan bir hızlandırıcı olan Techstars, geleneksel programlama için çok erken olan şirketleri desteklemek için bir fon başlattı.
Tüm bunlar olurken, erken aşamadaki yatırımcılar değerleme düzeltmesi ve portföy indirimleri. Bazıları, portföy şirketlerine sadece büyümeye değil, nakit tasarrufu, karlılık ve disipline yeniden odaklanmalarını söylediklerini kabul ediyor.
Bu çok farklı iki dünyanın aynı evrende olduğunu varsayalım: Erken aşamadaki yatırımcılar daha disiplinli ve nakit zengini olurken, aynı zamanda ilk yatırımcılar daha erken gidiyor. Yatırımcılar, kurucuları yalın ama aynı zamanda çevreci olmaya zorluyor, ancak aynı zamanda onlara bir hafta boyunca PTO almaları ve girişimcilikte ellerini denemeleri için 10.000 dolar teklif ediyor. Büyüme, brüt kar marjı ve yanma CEO’lar için yeni önceliklerama aynı zamanda, risk sermayedarları yeni icat edilen erken aşama yatırım alt kategorilerinde daha önce daha fazla fon sunmak için yaygara koparıyorlar.
Bu iki dünya arasındaki gerilim, bir SaaS şirketi kuran bir Stanford kurucusu olmanıza veya agtech’i bozmaya çalışan önyükleme yapan, ilk kez girişimci olmanıza bağlı olarak farklı görünüyor. Ne olursa olsun, erken aşamada artan ilgi ve disiplin, beni geniş bir şeyi merak ettiriyor: Erken aşamadaki yatırımcıların odaklanması için geriye ne kaldı?
