Bilinen son tilasin (son zamanların en büyük keseli etoburu) 1936’da Tazmanya’nın Beaumaris Hayvanat Bahçesi’nde öldü. nesli tükenme çabalarının hedefive şimdi bir araştırmacı ekibi yaratıktan RNA elde etmeyi başardı; soyu tükenmiş herhangi bir tür için ilk kez böyle bir başarı elde edildi.
Araştırmacılar yaklaşık 130 yıllık bir tilasinden RNA (Ribonükleik asit) çıkardı, diziledi ve analiz etti (Thylacinus cynocephalus) Stokholm Doğa Tarihi Müzesi’ndeki örnek. Ekibin iyileşmeyi ve faydasını açıklayan araştırması şuydu: yayınlanan bugün Genom Araştırması.
Stockholm Üniversitesi ve Stockholm Paleogenetik Merkezi’nden paleogenetikçi Emilio Mármol-Sánchez, “Çalışmamız bu anlamda benzersiz; çünkü ilk defa soyu tükenmiş bir tür olan Tazmanya kaplanına ait RNA’ları dizileyebildik” dedi. ve çalışmanın baş yazarı Gizmodo’ya bir e-posta gönderdi. “Bu, Tazmanya kaplanı hücrelerinin ölmeden hemen önceki gerçek biyolojisine ve metabolizmasına ilk kez bir göz atabilmeyi başardık.”
DNA gibi RNA da nükleotidlerden oluşan moleküler bir yapıdır. RNA tek sarmallı olup protein sentezinde kullanılır ve bazı virüslerde genetik materyal taşır. Son çalışmada araştırmacılar, kurutulmuş tilasin örneğinin derisinden ve proteinleri kodlayan iskelet kası dokularından RNA tanımladılar.
Tazmanya kaplanı veya keseli kurt olarak da adlandırılan tilasin, Tazmanya’ya ve daha eski geçmişte Avustralya’ya özgü etobur bir keseli hayvandı. Tazmanya hükümeti tarafından çiftlik hayvanlarının öldürülmesiyle suçlandıktan sonra, 19. yüzyılın sonlarında ve 20. yüzyılın başlarında Tazmanya’da aşırı avlandı. Hayvan ayrıca habitat kaybı ve ortaya çıkan hastalıklar nedeniyle neslinin tükenmesine neden oldu. Avustralya Ulusal Müzesi’ne göre.
Son zamanlarda ‘yok olma’ şirketi Colossal Biosciences’ın belirttiği tilasine bir vekil tür üretmeye ve onu, türün bir yüzyıl önce yaşadığı Tazmanya ormanlarına tanıtmaya çalışacaktı. Colossal ayrıca yaratma planlarının olduğunu da söylüyor yünlü mamut ve dodo kuşunun vekil türlerisırasıyla yaklaşık 4.000 yıl ve yaklaşık 350 yıl önce ortadan kaybolan ikonik soyu tükenmiş türler.
Ancak neslin tükenmesiyle ilgili tüm konuşmalar, ekibin son zamanlardaki RNA araştırmasının yalnızca arka planını oluşturuyor, amacı değil. Mármol-Sánchez, “Tazmanya kaplanının yeniden diriltilmesi veya başka bir deyişle neslinin tükenmesi araştırmamızın odak noktası değildi ve değildir” dedi. Ancak şunları ekledi: “Soyu tükenmiş türlerin yeniden hayata döndürülmesi veya yeniden canlandırılması için gereken tüm bilimsel gelişmeler, gen düzenleme teknolojisinden, in vitro fertilizasyona veya verileri analiz etmek için gereken hesaplama araçlarına kadar genel olarak bilime ve topluma kesinlikle fayda sağlayacaktır.”
Tilasin, ekip için iyi bir kavram kanıtlama hedefi olarak değerlendirildi; bu fikir, sonuçlara bakıldığında açıkça karşılığını verdi. Ancak araştırmacıların soyu tükenmiş ve mevcut virüslere ilişkin anlayışı da bu tür RNA iyileşmesinden faydalanabilir.
Love Dalén, “Gelecekte, yalnızca soyu tükenmiş hayvanlardan değil aynı zamanda SARS-CoV2 gibi RNA virüsü genomlarını ve bunların evrimsel öncüllerini müze koleksiyonlarında bulunan yarasaların ve diğer konakçı organizmaların derilerinden RNA’yı kurtarabiliriz” dedi. Stockholm Üniversitesi ve Paleogenetik Merkezi’nde evrimsel genetikçi olan Dr.
Müzelerde bulunan soyu tükenmiş canlıların sayısı göz önüne alındığında, diğer türlerden elde edilen RNA’nın geri kazanımı yakında tilasininkini takip edebilir. Eski DNA çalışmaları son yıllarda hem hayvanlarda hem de hayvanlarda uzun bir yol kat etti. insan nüfusu çalışmaları— ve benzer şekilde antik RNA çalışmaları da yakında takip edilebilir.
Daha fazla: Samanyolu’nun Merkezinde RNA’nın Yapı Taşları Tespit Edildi
