2024, izlemenin başladığı 1850’den bu yana kaydedilen en sıcak yıl olarak 2023’ü geçme yolunda ilerliyor. Temmuz hariç, yılın başından bugüne kadar olan tüm aylar, önceki yıllardaki aynı en sıcak ayların sıcaklıklarını aştı, ancak tropik bölgelerde ulaşılan zirveler özellikle çarpıcıydı: Amerika Birleşik Devletleri’nden Amerika Birleşik Devletleri’ne kadar yaklaşık on ülke. Meksika, Cezayir, İran ve Hindistan üzerinden geçen Çin, Temmuz ayında birkaç gün boyunca 50 dereceyi aştı. Avrupa’da termometreler Doğu ve Akdeniz’de haftalarca 40 derecenin üzerinde seyrederken, Yunanistan’da art arda 50 gün rekor görüldü. AB izleme kurumu Copernicus’un verilerine göre, Haziran ayı, sıcaklıkların sanayi öncesi ortalamanın 1,5 derece üzerinde olduğu, daha yoğun sıcak hava dalgaları, su bombaları, kuraklıklar, buz tabakalarının ve buzulların azalmasının yanı sıra, art arda 13. ay oldu. deniz seviyesindeki hızlı yükseliş.
Kriz hızla kötüleşiyor
Bu duyurudaki anahtar kelime “hızlanma”dır. İklim krizi aslında beklenenden daha fazla ilerliyor gibi görünüyor: Copernicus’un yöneticisi Carlo Buontempo, “Son aylardaki sıcaklıklar ile önceki kayıtlar arasındaki farkın bu kadar büyük olması gerçekten endişe verici” dedi. Ve ufukta da bir son yok: “Bu spesifik aşırılıklar dizisi bir noktada sona erse bile, iklim ısınmaya devam ettikçe yeni rekorların kırıldığını görmeye mahkumuz. Atmosfere ve okyanuslara sera gazı salmayı bırakmadığımız sürece bu süreç kaçınılmazdır.”
Şehirler iklim acil durumuna karşı mücadelede ön saflarda yer alıyor. Şehirler, gezegen yüzeyinin yalnızca %3’ünü kaplamasına rağmen, dünya nüfusunun yarısından fazlasına ev sahipliği yapıyor ve küresel sera gazı emisyonlarının %70’inden sorumlu. Dolayısıyla iklimi kurtarmak istiyorsak, net karbon emisyonlarını mümkün olan en kısa sürede sıfıra indirmek için kalkınma modellerinin hızlı bir şekilde dönüştürülmesi gerekiyor. Daha gelişmiş cephede, ulaşımın elektrifikasyonu, bisikletler lehine özel araçların dolaşımının sınırlandırılması ve ulaşımın elektrifikasyonu gibi karbondan arındırma politikalarını zaten uygulamaya koyan, emisyonları azaltmaya kararlı küresel bir belediye başkanları ağı olan C40 Şehirleri var. yayaların azaltılması, yenilenebilir kaynakların desteklenmesi, doğaya dayalı kentsel planlama, sıfır emisyonlu binalara yatırım, döngüsel ekonomi veya tek kullanımlık plastiğin sınırlandırılması.
Bu 274 şehir iş başında
Bugüne kadar binden fazla şehir BM Şehirleri Sıfıra Yarış girişimine katıldı, ancak Oxford Üniversitesi’ne göre yalnızca 274 şehir (75’i Avrupa’da ve 52’si Kuzey Amerika’da) net sıfır emisyon resmi hedefi doğrultusunda çalışıyor. Nüfusu yarım milyonun üzerinde olan şehirleri izleyen Net Zero Tracker. Bu 274 şehirden 49’u hâlâ teklif aşamasındayken diğerleri halihazırda kesin, az çok bağlayıcı hedefler belirlemiş durumda. Ayrıca, 95 şehir yalnızca 2030 ile 2050 arasında değişen (2030 yılına kadar Roma ve Milano dahil) belirli bir tarihe kadar karbon nötrlüğe ulaşmak için genel bir taahhütte bulunurken, 118 şehir de oraya nasıl gidileceğine dair ayrıntılı bir belge açıkladı. ara hedefler ve 12 tanesi karbondan arındırma sürecini hâlihazırda yürürlükte olan mevzuata sabitlemiştir.
En kararlı belediye başkanları arasında, ülkeyi kömüre olan bağımlılıktan kurtarma konusunda isteksiz olan merkezi hükümetin çok ilerisinde olan Avustralyalılar yer alıyor. Avustralya 2050 yılına kadar karbon nötr olmayı hedeflerken, Melbourne belediye başkanı 2040 yılına kadar sıfır emisyona ulaşmaya yönelik ayrıntılı bir plan açıklarken Sidney 2035 yılına kadar karbon nötr olmayı planlıyor. Hindistan’da Mumbai en son net -sıfır (2050) planlarından birine sahip ) iklimi korumaya kararlı şehirler arasında yer alıyor ancak yine de iklimi korumayı hedefleyen merkezi hükümetten daha iddialı. karbon nötr 20 milyon nüfuslu metropol, 2021 yılında Güney Asya’da yol haritası üreten ilk şehir oldu ve toplu taşımayı elektrikli hale getirmek, güneş enerjisi ve yeşil bina yatırımları yapmak için büyük yatırımlara girişti. Güney Afrika’da Durban ve Johannesburg, 2021 gibi erken bir tarihte sıfır karbonlu yeni binaları zorunlu hale getirirken, Malezya’daki Kuala Lumpur, tüm yeni inşaatlarda yenilenebilir enerji kullanımını zorunlu hale getirdi.
