İki Mormon misyoner, çok gergin, çok iyi yazılmış ve çok beklenmedik bir şekilde yanlış eve giriyor Sapkın8 Kasım’da açılacak olan bu ev, Hugh Grant tarafından canlandırılan Bay Reed’e ait ve kısa sürede bu kadar ilgilenmediğini anlıyoruz. The Mormon Kitabı ama daha çok o kitabın inançlarının iki misyoneri ne yapmaya zorlayacağıyla ilgili.
Onları Sophie Thatcher canlandırıyor (Sarı Ceketler, Boba Fett Kitabı) ve Chloe Doğu (Fabelman’lar)Scott Beck ve Bryan Woods’un (filmin yazarları) yazıp yönettiği filmin ana üçlüsünü tamamlayan Sessiz Bir Yeryöneticileri 65). İle SapkınBeck ve Woods, geleneksel “bir deliyle bir evde sıkışmış kızlar” düzeninden beklentileri altüst etmeyi amaçlıyor. Onları öldürmek için orada değil. Şey… diyemeyeceğiz. Ancak tüm dinamikler diyalog tarafından yapılandırılıyor ve yönlendiriliyor. Özellikle, dini felsefe hakkında diyalog. Bay Reed, Rahibe Barnes’ı (Thatcher) ve Rahibe Paxton’ı (Reid) sahte iddialarla evine sokabilir ancak onların kocaman gözlü iyimserliği ve inancı tam da aradığı şeydir.
Başta, Sapkın‘nin gerilimi bilinmeyenden geliyor. Burada tam olarak ne oluyor? Seyirci, Sisters’dan önce bir şeylerin yanlış olduğunu biliyor, biz sadece ne olduğunu bilmiyoruz. Sonra, anladıktan sonra, Bay Reed planı ve felsefeleri hakkında hem şeytani bir şekilde rahatsız edici hem de sonsuz derecede büyüleyici bir şekilde monolog yapmaktan sadistçe bir zevk aldığında perde yavaşça geri çekilmeye başlıyor. Karakterin size verdiği tüm cevherleri düşünürken, tüm bunların ne anlama geldiğini tahmin ederek koltuğunuzun kenarına doğru sürünüyorsunuz.
Bu ilk eylem Sapkın olağanüstü. Fikirler, argümanlar, felsefe ve popüler kültür referanslarının genellikle Broadway tiyatrosuna ayrılmış bir enerjiyle sunulduğu bir kasırga. Hepsi birlikte eğitmek ama aynı zamanda korkutmak için çalışıyor. Üç karakterin yavaş ama emin adımlarla gerilimi ve heyecanı neredeyse duyulmamış seviyelere çıkardığı yaklaşık bir saatin ardından, Sapkın ilk büyük dönüşünü yapıyor ve ne yazık ki tam olarak uyuşmuyor. Beck ve Woods’un senaryosu o kadar güçlü ve yönetmenlikleri filmin ilk bir saatinde o kadar ilgi çekici ki, ikinci perdeye geçtiğimizde, o kadar da ilgi çekici olmuyor. Elbette, ilk perdedeki iyi niyet devam ediyor ve yeni ifşalar ilginç yeni yönler ekliyor, ancak o ilk perdeden sonra film tepeden aşağı iniyor ve geri kalanında yokuş aşağı gidiyor.
Evet, her şey ortaya çıktığında üçüncü perde için bile geçerli. Tamamen sol alandan çıkmış ve biraz da kazanılmamış gibi görünenler de dahil olmak üzere, boyunca büyük kıvrımlar ve dönüşler var, ancak birinci perdenin ima ettiği getiri asla tam olarak gerçekleşmiyor. Bununla birlikte, Sapkın sadece hafif hayal kırıklığı yaratıyor. Filmin ikinci yarısında, Thatcher ve East, Grant’in ağında bükülmüş halde buldukları için spot ışığını devralıyor. Her biri, filmi itici ve ilginç kılan bir duygu yelpazesi gösteriyor. Ayrıca, filmin bir korku klişesinin altüst edilmesi olduğu gerçeği her şeyin üzerinde asılı duruyor. Her zaman işlerin şiddete dönüşmesini bekliyoruz.
İlk yarı ikinci yarıdan daha iyi olsa bile, Sapkın hala o dinamit kurulumunu ve yol boyunca bolca fantastik vuruşu sürdürüyor. Üç oyuncu da mükemmel, Grant sadece en etli diyaloğa sahip olması ve tüm cevaplara ek olarak sadece bir saç teli kadar öne çıkıyor. Nerede olduğunu asla tahmin edemezsiniz Sapkın gider, kısmen de olsa çok gergin ve büyülenmiş olacağınızdan o kadar ilerisini düşünemeyeceksiniz. Bittiğinde, sadece kendiniz çözüp çözemeyeceğinizi görmek için tekrar geri dönmek isteyeceksiniz.
Sapkın yakın zamanda Austin, Teksas’taki Fantastic Fest’te gösterildi. 8 Kasım’da vizyona girecek.
Daha fazla io9 haberi mi istiyorsunuz? En son Marvel, Star Wars ve Star Trek yapımlarını ne zaman bekleyeceğinizi, DC Evreni’nin film ve TV’deki sonraki adımlarını ve Doctor Who’nun geleceği hakkında bilmeniz gereken her şeyi öğrenin.
