Hubble Uzay Teleskobu portresi, Orion takımyıldızındaki bir yansıma bulutsusu olan NGC 1999’u sergiliyor. NGC 1999, Dünya’dan yaklaşık 1350 ışıkyılı uzaklıkta ve devasa yıldız oluşumunun Dünya’ya en yakın bölgesi olan Orion Bulutsusu’nun yakınında bulunuyor. Kredi: ESA/Hubble & NASA, K. Noll
NGC 1999, bir yansıma bulutsu takımyıldızında Orion, bu tuhaf portrede teşhir edilmektedir. NASA/ESA Hubble uzay teleskobu. Dünya’dan yaklaşık 1350 ışıkyılı uzaklıkta bulunan NGC 1999, devasa kütlelere en yakın bölge olan Orion Bulutsusu’nun yakınında yer almaktadır. yıldız Dünya’ya oluşum. Aslında, NGC 1999’un kendisi son yıldız oluşumunun bir kalıntısıdır – yeni doğmuş bir yıldızın oluşumundan kalan artıklardan oluşur.
Tıpkı bir sokak lambasının etrafında kıvrılan sis gibi, NGC 1999 gibi yansıma bulutsuları da yalnızca gömülü bir kaynaktan gelen ışık nedeniyle parlar. NGC 1999 örneğinde, bu kaynak, bu görüntünün merkezinde görülebilen yukarıda bahsedilen yeni doğan yıldızdır. V380 Orionis adlı bu yıldızın 1 ila 3 milyon yaşında olduğu düşünülüyor. Bununla birlikte, NGC 1999’un görünümünün en dikkat çekici yönü, merkezindeki, kozmik oranlarda mürekkep siyahı bir anahtar deliğine benzeyen göze çarpan deliktir.
Bu görüntü, kısa bir süre sonrasına tarihlenen Geniş Alan Gezegensel Kamera 2 (WFC2) arşiv gözlemlerinden oluşturulmuştur. Servis Görevi 3A 1999 yılında. O zamangökbilimciler NGC 1999’daki karanlık yamanın bir şey olduğuna inanıyorlardı. bok küresi — arka plan ışığını engelleyen yoğun, soğuk bir gaz bulutu, moleküller ve kozmik toz. Bununla birlikte, ESA’nın Herschel Uzay Gözlemevi de dahil olmak üzere bir dizi teleskop kullanılarak yapılan takip gözlemleri, karanlık yamanın aslında boş bir uzay bölgesi olduğunu ortaya çıkardı. NGC 1999’un kalbindeki bu açıklanamayan çatlağın kaynağı bilinmiyor.
