Hubble, Küçük Halter Bulutsusu’nun Muhteşem Görünümüyle 34. Yıldönümünü Kutluyor

Ölen Yıldızdan Parlayan Çift Kutuplu Balon Uzaya Genişliyor

Kuruluşunun 34’üncü yıl dönümü nedeniyle NASAefsanevi Hubble uzay teleskobu 24 Nisan 1990’da gökbilimciler Küçük Halter Bulutsusu’nun anlık görüntüsünü aldılar. Messier 76, M76 veya NGC 650/651 olarak da bilinen bu yapı, merkezi çubuk yapısı olarak kenardan görülen bir halkadan ve halkanın her iki açıklığında bulunan iki lobdan oluşur.

Kırmızı dev yıldız yanmadan önce bir gaz ve toz halkası fırlattı. Halka muhtemelen ikili bir yoldaş yıldızın etkileriyle şekillendirilmiştir. Dökülen bu malzeme, yoldaşın yörünge düzlemi boyunca kalın bir toz ve gaz diski oluşturdu. Varsayımsal yoldaş yıldız, Hubble görüntüsünde görünmüyor ve dolayısıyla daha sonra merkezi yıldız tarafından yutulmuş olabilir. Disk bu yıldız yamyamlığının adli kanıtı olacaktır.

Fotojenik bulutsu amatör gökbilimcilerin favori hedefidir. Profesyonel gökbilimciler ilk kez 1891’de spektrumu aldılar; bu, bunun bir galaksi ya da yıldız kümesi yerine bir nebula olduğunu gösteriyordu. M76’nın, yandan bakıldığında halka şeklindeki Halka Bulutsusu’na (M57) benzeyebileceğini öne sürdüler.

Otuz yılı aşkın süredir NASA/ESA Hubble Uzay Teleskobu, yalnızca gökbilimciler için değil, aynı zamanda halkı muhteşem bir keşif ve keşif yolculuğuna çıkararak modern astronomide devrim yarattı. Hubble her yıl, değerli gözlem zamanının küçük bir kısmını, özellikle güzel ve anlamlı nesnelerin sergilendiği özel bir yıldönümü fotoğrafı çekmeye ayırıyor. Hubble’ın 34. fırlatılış yıldönümü, Küçük Halter Bulutsusu’nun anlık görüntüsüyle kutlanıyor. Katkıda bulunanlar: NASA, ESA, STScI, A. Pagan (STScI), N. Bartmann (ESA/Hubble)

Hubble 34. Yıldönümünü Küçük Dambıl Bulutsusu’na Bir Bakışla Kutluyor

Efsanevi NASA/ESA Hubble Uzay Teleskobu’nun 24 Nisan’da fırlatılışının 34. yıldönümünü kutlamak için gökbilimciler, 3400 ışık noktasında bulunan Küçük Halter Bulutsusu’nun (Messier 76, M76 veya NGC 650/651 olarak da bilinir) anlık görüntüsünü aldılar. Yıllar uzakta kuzey kutup çevresi takımyıldızı Perseus’ta. Fotojenik bulutsu amatör gökbilimcilerin favori hedefidir.

M76, ölmekte olan kırmızı dev bir yıldızdan fırlatılan, parlayan gazlardan oluşan genişleyen bir kabuk olan gezegenimsi bir bulutsu olarak sınıflandırılır. Yıldız sonunda aşırı yoğun ve sıcak bir hale çöker. Beyaz cüce. Gezegenimsi bulutsuların gezegenlerle ilgisi yoktur ancak bu adı almıştır çünkü 1700’lerde düşük güçlü teleskoplar kullanan gökbilimciler bu tür nesnelerin bir gezegene benzediğini düşünmüşlerdir.

M76, merkezi çubuk yapısı olarak kenardan görülen bir halkadan ve halkanın her iki açıklığında bulunan iki lobdan oluşur. Yıldız yanmadan önce gaz ve toz halkasını dışarı fırlattı. Halka muhtemelen bir zamanlar ikili eş yıldıza sahip olan yıldızın etkileriyle şekillendirilmiştir. Dökülen bu malzeme, yoldaşın yörünge düzlemi boyunca kalın bir toz ve gaz diski oluşturdu. Varsayımsal yoldaş yıldız, Hubble görüntüsünde görünmüyor ve dolayısıyla daha sonra merkezi yıldız tarafından yutulmuş olabilir. Disk bu yıldız yamyamlığının adli kanıtı olacaktır.

Hubble Teleskobu, 34. yıl dönümü nedeniyle Küçük Halter Bulutsusu’nu görüntüleyerek onun kozmik keşifler ve astronomik araştırmalardaki devam eden rolünü gözler önüne serdi. Katkıda bulunanlar: NASA, ESA, STScI, A. Pagan (STScI)

Birincil yıldız çökerek beyaz bir cüce oluşturuyor. 120.000 derecelik kavurucu sıcaklığıyla bilinen en sıcak yıldız kalıntılarından biridir. santigratGüneşimizin yüzey sıcaklığının 24 katı. Cızırtılı beyaz cüce, bulutsunun merkezinde bir nokta olarak görülebilir. Altındaki projeksiyonda görülebilen bir yıldız, nebulanın bir parçası değildir.

Disk tarafından sıkıştırılan iki sıcak gaz lobu, yıldızın diske dik olan dönme ekseni boyunca “kuşağın” üstünden ve altından kaçıyor. Ölmekte olan yıldızdan gelen kasırga benzeri malzeme akışıyla hareket ediyorlar ve saatte iki milyon mil hızla uzayı parçalıyorlar. Bu, Dünya’dan Ay’a yedi dakikadan biraz fazla bir sürede seyahat edebilecek kadar hızlı! Bu sağanak ‘yıldız rüzgarı’, yıldızın yaşamının daha erken bir aşamasında, yani kırmızı dev olduğu dönemde fırlatılan daha soğuk, daha yavaş hareket eden gaza doğru ilerliyor. Süper sıcak yıldızdan gelen şiddetli ultraviyole radyasyon, gazların parlamasına neden oluyor. Kırmızı renk nitrojenden, mavi ise oksijendendir.

Güneş sistemimizin 4,6 milyar yaşında olduğu göz önüne alındığında, nebulanın tamamı kozmolojik zaman işleyişi açısından tavada bir parıltıdır. Yaklaşık 15.000 yıl sonra yok olacak.

Hubble’ın Rekor Kıran Bilim Çıktısı

Hubble, fırlatıldığı 1990 yılından bu yana 53.000’den fazla astronomik nesnenin 1,6 milyon gözlemini gerçekleştirdi. Bugüne kadar Uzay Teleskopları için Mikulski Arşivi Maryland, Baltimore’daki Uzay Teleskobu Bilim Enstitüsü’nde, dünya çapındaki gökbilimcilerin araştırma ve analiz amacıyla kullanımına bilimsel olarak hazır 184 terabayt işlenmiş veri bulunuyor. Kamuya açık verilerin Avrupa’daki bir yansıması, ESA’nın Avrupa Uzay Astronomi Merkezi’nde (ESAC) barındırılıyor. Avrupa Hubble Uzay Teleskobu (eHST) Bilim Arşivi.

1990’dan beri Hubble gözlemlerinden 44.000 bilim makalesi yayınlandı. Bu, 2023’te yayınlanan 1056 makaleyi içeriyor ve bunların 409’u ESA Üye Devletlerindeki yazarlar tarafından yönetiliyor. Hubble’ı kullanmaya olan talep o kadar yüksek ki şu anda altı kat fazla talep var.

Geçen yılki bilim operasyonları boyunca, Hubble kullanılarak yapılan yeni keşifler arasında en küçük gezegenlerin atmosferinde su bulunması da yer alıyor. dış gezegen Bugüne kadar, herhangi bir ev sahibi galaksiden uzakta tuhaf bir kozmik patlamayı fark etti, Satürn’ün halkaları üzerindeki çubukları takip etti ve şimdiye kadar görülen en uzak ve güçlü hızlı radyo patlamasının beklenmedik evini buldu. Hubble’ın, yörüngesini değiştirmek için Eylül 2022’de NASA uzay aracının kasıtlı çarpışmasının hedefi olan asteroit Dimorphos’a ilişkin çalışmaları, çarpışma sonucu ortaya çıkan kayaların tespitiyle devam etti.

Bu video izleyiciyi, efsanevi NASA/ESA Hubble Uzay Teleskobu’nun fırlatılışının 34. yıl dönümü görüntüsüne doğru bir yolculuğa çıkarıyor: Küçük Dambıl Bulutsusu (Messier 76, M76 veya NGC 650/651 olarak da bilinir). Nesne, kuzey kutup çevresi takımyıldızı Kahraman’da, 3400 ışıkyılı uzaklıkta bulunuyor. Fotojenik bulutsu amatör gökbilimcilerin favori hedefidir. Katkı Sağlayan: NASA, ESA, STScI, A. Pagan (STScI), Teşekkür: D. Crowson, A. Fujii, Digitized Sky Survey

Hubble ayrıca sarmal galaksiler, küresel kümeler ve yıldız oluşturan bulutsular dahil olmak üzere göksel hedeflerin muhteşem görüntülerini sağlamaya devam etti. Yeni oluşan bir yıldız bir olayın kaynağıydı. kozmik ışık gösterisi. Hubble görüntüleri aynı zamanda NASA/ESA/CSA James Webb Uzay Teleskobu’ndan alınan kızılötesi gözlemlerle de birleştirilerek Evrenin bugüne kadarki en kapsamlı görüntülerinden biri olan MACS 0416 gökada kümesinin görüntüsü oluşturuldu.

Hubble’ın süper kütleli kara delikler, dış gezegenlerin atmosferleri, karanlık maddenin kütleçekimsel merceklenmesi, karanlık enerjinin varlığı ve yıldızlar arasında gezegen oluşumunun bolluğu gibi keşiflerinin çoğu fırlatmadan önce beklenmiyordu. Hubble, bu alanlardaki araştırmalarına devam edecek ve ayrıca Güneş Sistemi olayları, süpernova patlamaları, dış gezegen atmosferlerinin bileşimi ve galaksilerden gelen dinamik emisyon gibi şeyleri incelemek için benzersiz ultraviyole ışık yeteneğinden yararlanacak. Ve Hubble araştırmaları, Güneş Sistemi nesnelerine, değişken yıldız olaylarına ve kozmosun diğer egzotik astrofiziklerine ilişkin uzun süreli gözlemlerden yararlanmaya devam ediyor.

James Webb Uzay Teleskobu’nun performans özellikleri, Hubble’ın yerini alacak şekilde değil, benzersiz bir şekilde tamamlayıcı olacak şekilde tasarlandı. Gelecekteki Hubble araştırmaları, Evreni kızılötesi ışıkta gözlemleyen Webb ile sinerji fırsatından da yararlanacak. Bir araya getirildiğinde, iki uzay teleskobunun tamamlayıcı dalga boyu kapsamı, ön yıldız diskleri, ötegezegenin bileşimi, sıra dışı süpernovalar, galaksilerin çekirdekleri ve uzak Evrenin kimyası gibi alanlarda çığır açan araştırmalara olanak sağlıyor.

Hubble Uzay Teleskobu otuz yılı aşkın bir süredir faaliyet gösteriyor ve Evren hakkındaki temel anlayışımızı şekillendiren çığır açıcı keşifler yapmaya devam ediyor.

Hubble, NASA ve ESA arasındaki uluslararası işbirliğinin bir projesidir (Avrupa Uzay Ajansı). NASA’nın Greenbelt, Maryland’deki Goddard Uzay Uçuş Merkezi teleskop ve görev operasyonlarını yönetiyor. Merkezi Denver, Colorado’da bulunan Lockheed Martin Space, aynı zamanda Goddard’daki görev operasyonlarını da destekliyor. Astronomi Araştırma Üniversiteleri Birliği tarafından işletilen Baltimore, Maryland’deki Uzay Teleskobu Bilim Enstitüsü, NASA için Hubble bilim operasyonlarını yürütüyor.