En son ne zaman gerçekten yeni ve orijinal hissettiren bir FPS oynadınız? Counter-Strike 2 akıcı ve eğlencelidir ancak temelde CSGO’nun bir uzantısıdır. Daha geniş anlamda, çok oyunculu sahnenin tamamı şu anda durağan görünüyor; bunca yıldan sonra Call of Duty, Rainbow Six, The Division ve geri kalan herkes aynı kanalizasyonun etrafında dönüyor. Kıyamet Ebedi kolundan vurulmuştu. Turbo Overkill ve Dusk gibi bağımsız nostalji gezileri kesinlikle değerlidir. Ancak belki de gerçekten deneysel hissettiren en yeni nişancı oyunu olan Superhot’un üzerinden sekiz yıl geçti. Hotline Miami ve Cult of the Lamb etiketi Devolver tarafından yayınlanan 2024’ün en benzersiz oyunlarından birinin geliştiricisi, WASD’de PCGamesN’e konuşan, FPS’deki yıkıcı yaklaşımlarının yaratılışını ve tepkisini açıklıyor.
Öncelikle Güneşin Çocukları çok daha fazla ilgiyi hak ediyor. 9 Nisan Salı günü yayınlanan oyunun Steam’deki en yüksek eşzamanlı oyuncu sayısı 224’tür. Bu, haksız yere düşük bir rakam. Ana akım FPS oyunundan bir değişiklik ve keyif alacağınız tamamen farklı bir şey istiyorsanız Children of the Sun, zaman ayırmaya değer; kusurlu ama ezoterik, yeni ve tutarlı; yazarların varlığının fark edilebilir olduğu ve özgün bir yapıya sahip olduğu nadir bir video oyunu örneği. sürmek. Anne babası Derin Güney’de yaşayan meçhul bir doğa tarikatının ellerinde ölen genç bir kadını canlandırıyorsunuz. Eğri eski bir keskin nişancı tüfeğiyle silahlanmış olarak, kaba, canlı renkler ve darbelerle boyanmış, çarpık, düşsel bir manzarada intikam peşinde koşuyorsunuz.
Hareket, Capcom’un kült klasiği Killer7’den farklı olarak raylar üzerinde gerçekleşiyor ve öldürme eylemi farklı bir durumla birlikte geliyor. Güneşin Çocukları’nda yalnızca bir kurşun yersiniz. İlk hedefinizi vurduğunuzda, kurşun yığınının perspektifine atlarsınız ve tek bir kombo zincirinde diğer tüm düşmanları vurmak için yavaş çekimde onu yönlendirmeniz gerekir. Sert bir yüzeye çarptığınızda başarısız olursunuz.
Solo geliştirici René Rother, “Bu oyunun hiçbiri planlanmamıştı” diyor. “Bu, bir oyun tasarım belgesi hazırlayıp mümkün olan en iyi oyunu yapmak için yola çıktığım anlamına gelmiyor. ‘Bu işe yarıyor, devam edelim’ gibiydi. Bu tıpkı doğal bir süreç gibiydi. Her şey bir şekilde akıyordu. Fırça darbelerini görebileceğiniz resimlerdeki gibi kaba görselleri her zaman severim. Çok gösterişli şeylerin büyük bir hayranı değilim.
Çarpıcı estetiğine, tipik atış ve öldürme mekaniklerinin akıllıca altüst edilmesine ve Devolver’ın yoğun baskısına rağmen, Children of the Sun’ın bu yazının yazıldığı an itibariyle Steam’de sadece 29 oyuncusu var. Bu Rother’in ilk oyunu. Özellikle yayınlanma gününde verilen yanıt onları hazırlıksız yakaladı.
Rother, “Serbest bırakıldığım gün dışarı çıkıyordum” diye açıklıyor. “Aslında hiçbir şeyi kontrol etmiyordum. Sonra bir arkadaşımla görüştükten sonra eve dönüyordum ve gecenin bir yarısı eşyaları kontrol etmeye başladım ve bu benim için çok tuhaftı çünkü resepsiyonla ilgili yazılanların benim gerçekliğimle pek bağlantısı yoktu. Çünkü bana göre her şey güzeldi. Ve sonra başka biri ‘ah, bu iyi değil’ dedi.
“Bu günlerde keşfedilmenin ne kadar zor olduğunun bir örneği olarak benim için yine de çok olumluydu. Geleneksel dergilerin hepsi ona harika eleştiriler veriyordu. Ancak işlerin daha iyi gidebileceği tek yerin etkileyiciler olduğunu düşünüyorum. Çok fazla bir şey yapmadılar ve sanırım bu günlerde çok fazla etkileşim sağlıyorlar. Ancak genel ifadeden, yani bu oyunun insanların daha fazla tanınmak isteyeceği bir örnek olduğu fikrinden memnunum.”
Kısa, öznel ve kişisel bir vizyonu tatmin etmek için tasarlanmış, Steam’e her gün düzinelerce yeni oyunun geldiği bir dönemde, Children of the Sun her zaman başarılı olmak için mücadele edecekti. Ancak bu, işi büyütsün ya da yaratmasın, yine de video oyunu oyuncularının çoğunluğunun daha fazla ruha ve daha az dolguya sahip kendine özgü, orijinal fikirleri deneyimlemek isteyeceği bir şeyi temsil ediyor. Bir geliştirici olarak Rother’in de önemli olduğunu düşündüğü şey budur.
“Noel için eve gittim” diye açıklıyorlar. “Kız kardeşim Breath of the Wild oynuyordu ve yaklaşık 150 saat oynamıştı ve bana son boss konusunda yardım edip edemeyeceğimi sordu. Güzel zaman geçirdik. Bunu birlikte yaptık. Ve sonra onun son patron olmadığı ortaya çıktı ve şimdi bu bir milyon şeyi daha toplamanız gerekiyor. Elbette eğlenceli olabilir. Ama benim için bu çok büyük bir taahhüt. Bu yapmak istemediğim bir şey. Bu kısa bir oyundur, tek oyunculu bir oyundur. Bu çok sınırlı bir zaman dilimi. İşte bu. Buna gerçekten değer veriyorum.”
Children of the Sun’ın yanı sıra en iyi bağımsız oyunlardan bazılarını deneyebilir veya gelecek en iyi PC oyunlarına göz atarak 2024 ve sonrasını planlayabilirsiniz.
Bizi ayrıca takip edebilirsiniz Google Haberleri günlük PC oyunları haberleri, incelemeleri ve kılavuzları için veya bizim PCGN fırsat takipçisi kendinize bazı pazarlıklar yapmak için.
Nat Smith tarafından WASD’den ek raporlama.
