Hiper hızlı beyaz cüce yıldızlar, süpernovaları anlamak için ipuçları sağlar

RIKEN Öncü Araştırma Kümesi’nden bilim adamları, varsayılan bir süpernova türünün binlerce yıl boyunca nasıl evrimleşeceğini göstermek için bilgisayar modellemesini kullandılar ve araştırmacılara bu modelin “D” olarak bilinen süpernova örneklerini aramanın bir yolunu verdi.⁶”

Süpernovalar kozmoloji için önemlidir, çünkü bir tür olan Ia, mesafenin ölçülmesine izin veren “standart bir mum” olarak kullanılır ve aslında ilk gözlemcilere şaşırtıcı bir şekilde evrenin genişlemesinin arttığını gösteren ölçümler için kullanılırlar. hızlanıyor. Tip Ia süpernovaların, beyaz cüceler olarak bilinen dejenere yıldızların patlamasından kaynaklandığı genel olarak kabul edilir – hidrojenlerini yakıp kompakt nesnelere büzüşen yıldızlar – ancak patlamalara neden olan mekanizma iyi anlaşılmamıştır.

Son zamanlarda, son derece hızlı hareket eden beyaz cücelerin keşfi, bu süpernovaların kökeni için önerilen bir mekanizma olan D’ye ek güvenilirlik kazandırdı.⁶. Bu senaryoda, ikili bir sistemdeki iki beyaz cüceden biri, bir helyum yüzey tabakasının önce patladığı ve ardından yıldızın karbon-oksijen çekirdeğinde daha büyük bir patlamayı ateşlediği “çift patlama” olarak bilinen şeye maruz kalır. Bu, yıldızın yok olmasına yol açar ve patlayan yıldızın çekimsel çekiminden aniden kurtulan yoldaş, muazzam bir hızla dışarı fırlatılır.

Ancak, böyle bir olayın kalıntılarının ilk patlamadan çok sonra nasıl görüneceği hakkında çok az şey biliniyor. Bunu araştırmak için ekip, patlamadan binlerce yıl sonra bir süpernova kalıntısı şeklinde uzun vadeli evrimi simüle etmeye karar verdi. Aslında, ata sistemindeki bu senaryoya özgü bazı özellikleri gözlemleyebildiler, böylece bir “gölge” veya parlak bir halka ile çevrili karanlık bir yama da dahil olmak üzere süpernova fiziğini araştırmak için bir yol sundular. Ayrıca, tip Ia patlamalarının kalıntılarının, yaygın olarak inanıldığı gibi mutlaka simetrik olmadığı sonucuna varmışlardır.

Çalışmanın ilk yazarı olan Gilles Ferrand’a göre, “D⁶ süpernova patlamasının belirli bir şekli vardır. İlk olaydan çok sonra kalıntıda görüneceğinden emin değildik, ancak aslında patlamadan binlerce yıl sonra hala görebildiğimiz belirli bir imza olduğunu bulduk.”

RIKEN’deki Astrofizik Büyük Patlama Laboratuvarı’nın lideri Shigehiro Nagataki, “Bu çok önemli bir bulgu, çünkü Ia süpernovalarının kozmik ölçütler olarak kullanımı üzerinde bir etkisi olabilir. Bir zamanlar tek bir fenomenden kaynaklandığına inanılıyordu. , ancak bunlar çeşitliyse, onları nasıl kullandığımızın yeniden değerlendirilmesini gerektirebilir.”

Ferrand sözlerine şöyle devam ediyor: “İleriye doğru, gözlemlerle doğrudan karşılaştırmalar yapmak için şoklanmış plazmanın bileşimini ve durumunu dikkate alarak X-ışını emisyonunu daha kesin olarak nasıl hesaplayacağımızı öğrenmeyi planlıyoruz. gözlemcilere süpernova kalıntılarında nelerin aranacağına dair yeni fikirler.”

Manitoba Üniversitesi’nden araştırmacıların da dahil olduğu uluslararası bir grupla birlikte yapılan araştırma, dergide yayınlandı. Astrofizik Dergisi.