Bakteriler aynı zamanda çevre mikrobiyologlarıyla omuz omuza çalışan restoratörlerin de iyi müttefikleridir. Enea Casaccia’daki biyokimyasal araştırmacı Chiara Alisi, “Her restorasyon çalışmasının, eserin tarihiyle bağlantılı özellikleri vardır” yorumunu yapıyor. Bu nedenle doğru enzimi bulma meselesidir.” Çalışmaları “yenilemek” için gerektiğinde müdahale eden Enea/Emcc suş veri tabanının önemi buradan kaynaklanmaktadır.
Alisi şöyle diyor: “Bakteriler laboratuvarda hayvansal tutkallar, doğal ve sentetik reçineler gibi sanat eserleri üzerindeki birikintileri “çözebilen” veya sindirebilen enzimler, organik asitler ve biyoaktif moleküller üretme yeteneklerine göre seçiliyor. , balmumu veya demir oksitler”.
Reçine ve kalsiyum oksalat kalıntılarının bize zor zamanlar yaşattığı 1500’den kalma bir vitray pencerenin yakın zamanda temizlenmesi ilginçti. «Cam üzerinde geleneksel temizleme yöntemleriyle zarar görebilecek grisaille (kurşun silikat) içeren alanlar mevcut olduğundan, şelatlama solüsyonlarının kullanımına bir alternatif denedik». Biri Masua’da (Sardunya) ağır metaller ve hidrokarbonlarla kirlenmiş topraktan izole edilen iki suş seçildi.
Diğeri bir Etrüsk mezarından geliyor ve halihazırda patent olarak tescil edilmiş durumda. «Ek reçine ve gres sorunu nedeniyle, Michelangelo’nun Yeni Sacristy’sinin mermerinin temizliğinde halihazırda kullanılan Serratia ficaria SH7 türü seçildi».
