İnsan zihninin kabus diyarlarında dolaşmak her zaman korkunun merkezinde olmuştur. Karanlıkta neyin hareket ettiğine, bilinmeyen seslerden canavarlar yaratıldığına dair kendimize anlattığımız hikayeler, teröre olan hayranlığımızı ortaya çıkarıyor. İçinde Senua’nın Efsanesi: Hellblade IIOyuncular, üçüncü şahıs aksiyon-korku serisindeki ikinci macerasında, Pictish savaşçısı Senua’nın sıklıkla ıslak ayakkabılarıyla soğuk, karanlık dokuzuncu yüzyıl İzlanda’sında geziniyorlar. İlkini çok beğendim Cehennem KılıcıSenua’nın sevgilisinin ruhunu kurtarmak için Hel’e gittiği görüldü. Ancak devam filmi, şimdiye kadar yaşadığım en unutulmaz ve rahatsız edici psikolojik korkulardan bazılarıyla beni daha da içine çekti.
Sürekli sesler duymasına neden olan psikozla yaşayan Senua, kişisel kurtuluş arayışlarında daha önce tanrıları “öldürmüş” şiddetli bir savaşçıdır. Orkney Adaları’ndaki halkı tarafından farklı olduğu ya da bir “cadı” olduğu için kovulmuş, halkını köle tacirlerinden kurtarmak için denizin ötesindeki savaşlara katılmıştır.
Soğuk bir Viking sahilinde tek başına yıkanır ve gizemli bir diyarda yolunu bulması gerekir. Amacı belli belirsiz de olsa halkını geri almak, eğer halkını alan köle tacirlerini durdurmakla ilgili. Çok geçmeden buranın gerçek anlamda devlerin ülkesi olduğunu keşfediyor; bunlar bana biraz da olsa Titan’a Saldırı: Tasarımları korkunç ve gerçekten dehşet verici. Devler ülkeyi neredeyse yok etti ama Senua, kendisi olduğu için onları durdurmanın bir yolunu buluyor.
Açık konuşayım: Bu şimdiye kadar oynadığım en iyi görünen oyun. Senua’nın yüzü o kadar detaylı ki ara sahnelerden gerçek zamanlı oynanışı ayırt etmekte zorlandım; çevresel detaylar o kadar karmaşık ki sanki fotoğraflara bakıyormuş gibiydi. Fantastik ışıklandırma, Senua’nın farklı ruh hallerine kapıldığı dünyanın tersine çevrilmesi ve baş döndürücü sinematik yönetmenlik sayesinde, televizyonuma göz atmadığım bir an olmadı.
Ancak belki de daha önemli olan ses tasarımı ve yönüdür. Senua’nın kafasındaki sesler kendilerini azarlamak ve cesaretlendirmek arasında gidip gelen öfkeler, tanrılar ve ruhlar olarak tasvir ediyor. Oyun tasarımı açısından, oyuncunun dünyayı dolaşmasına yardımcı olurlar; size bu yöne bakmanızı söyler, bir düşmanın ne zaman saldırmak üzere olduğunu vurgular vb. Bu güzel ve korkunç ses manzaralarına, ilahi sesler veya çevreyi delen dron benzeri seslerle ekleyin.
Neyin “gerçek” olduğunu, neyin Senua’nın psikozu olduğunu ayırt etmek zor olduğundan dünya korkuyla yaşıyor. Bu, savaşta örneklendirilmiştir: Senua inanılmaz bir savaşçıdır, ancak oyun yer imleri savaşır. Demek istediğim şu ki, bir savaş gerçekleştiğinde savuşturmanız, engellemeniz ve saldırmanız gereken tek bir düşmana kilitlenirsiniz. Senua’nın başarılı bloklar ve saldırılarla oluşan ve kılıçlarla etkili bir şekilde kurşun zamanı olan “odaklanma” adı verilen bir yeteneği var. Savaş çok yorucu ve oyunun tek zayıf noktası; bloklarıma ve savuşturmalara tepki vermediğini ve düşmanların sürekli saldırılarına yol açtığını her zaman hissettim. Senua’nın sağlık çubuğu yok ve ölmek oldukça zor, ancak dövüş, tanık olması inanılmaz olsa bile sinir bozucu oldu: acımasız ve dinamik, Senua’nın etrafında kavgalar oluyor, düşmanlar ona organik olarak çarpıyor ve öldürmeler ara sahnelere sorunsuz bir şekilde karışıyor.
İlk oyunun aksine, Senua’nın gerçekten sevmeye başladığım yoldaşları var: ruhani bir lider; ıslah edilmiş bir köle taciri; ve ihanete uğramış bir şefin kızı. Köyler insanlarla dolu, bir sahnede Senua’nın yanında savaşan küçük bir tabur gösteriliyor. Ancak Senua doğası gereği yalnız kalır ve sürekli kafanızdaki seslere rağmen yolculuk yalnızdır. Senua, ilk oyunda olduğu gibi biraz tekrarlayan dünyada gezinmek için çevresel bulmacaları çözüyor. Bunlar, kapıların kilidini açan şekilleri eşleştirmek zorunda kalmasını içeriyor. Bununla birlikte, sıkıcı şekilli mini oyunun yanı sıra, işleri ilginç kılmak için bu sefer bulmacalarda en azından daha fazla çeşitlilik vardı.
Oyun kısa ve yaklaşık 10 saatte bitirdim. Ancak bu kısa süreye, bir yanardağ çukurunda bir canavarla savaşmaktan metal müziğin ritmine ve bir okyanusta gezinmeye kadar birçok muhteşem sahne ve senaryoyu sığdırıyor. Sessiz Tepe-esque orman. Bu beni sık sık paramparça eden, yeniden ayağa kaldıran ve kişinin karanlığıyla baş etmenin ne anlama geldiğini sürekli sorgulayan yorucu, güzel bir deneyimdi. Senua kırık bir insan ama bu yüzden bu kırık dünyaya uyum sağlıyor.
Senua’nın Efsanesi: Hellblade II şu anda Xbox ve PC’de mevcut.
