Güneş rüzgarı, Merkür’de atmosferik sodyumun ana itici gücü

Güneş sistemindeki hiçbir nesne güneşin güneş rüzgarını Merkür’den daha güçlü bir şekilde deneyimlemez. Gezegenin manyetik alanı, Güneş’in elektrik yüklü parçacık akımını Merkür’ün yüzeyinden sadece 1.000 kilometre uzaklıkta saptırır, bu nokta manyetopoz olarak adlandırılır.

Güneşin manyetik alan çizgileri güneş rüzgarı tarafından taşınır ve Merkür’ünkiyle çarpışırken bükülür. Koşullar uygun olduğunda, bu bükülmüş çizgiler kırılır ve manyetik yeniden bağlantı adı verilen bir olayda Merkür’ünkilerle buluşur. Yeniden bağlantı sırasında, güneş rüzgarından gelen parçacıklar Merkür’ün manyetik alanına nüfuz edebilir. Bu parçacık aktarımlarına akı transfer olayları (FTE’ler) denir ve hızlı bir şekilde art arda FTE patlaması FTE duşu olarak bilinir.

yayınlanan bir çalışmada Jeofizik Araştırma Dergisi: Uzay Fiziği, Güneş et al. 2011 ve 2015 yılları arasında Merkür’ün yörüngesinde bulunan NASA’nın MESSENGER (Merkür Yüzeyi, Uzay Ortamı, Jeokimya ve Menzil) uzay aracı tarafından toplanan verileri kullanarak bu yağmurların gezegenin yüzeyindeki etkisini araştırın. Uzay aracı Merkür’ün manyetopazından ve yüzeye doğru geçerken, yerleşik iyon kütle spektrometresi, FIPS (Hızlı Görüntüleme Plazma Spektrometresi), sodyum, magnezyum, alüminyum ve silikon iyonları dahil olmak üzere sodyum grubu iyonlarının yerel bolluklarını kaydetti. Eş zamanlı olarak, yerleşik bir manyetometre yerel manyetik ortamı ölçtü. MESSENGER’ın yörünge görevi sırasında, bu senaryo 3.748 kez gerçekleşti ve yarısı bir FTE duşunun gözlemini içeriyordu.

Yazarlar, Merkür’ün atmosferindeki sodyum grubu iyonlarının bolluğunun istatistiksel bir analizini yapıyorlar. FTE duşuyla çakışan yaklaşımlar sırasında, atmosferdeki sodyum grubu iyonlarının bolluğunun FTE olmayan duş dönemlerinde yaklaşık %50 daha yüksek olduğunu bulmuşlardır. Bu geliştirme için birkaç potansiyel mekanizmayı inceledikten sonra, bilim adamları güneş rüzgarından kaynaklanan püskürtmenin en olası neden olduğu sonucuna varıyorlar.

Yazarlara göre bu MESSENGER gözlemleri, Merkür’ün ince atmosferinin dinamizminin önemli bir göstergesidir. Ek olarak, Avrupa-Japon ortak misyonu BepiColombo Merkür’e vardığında 2026’nın başlarında daha fazla bilgi gelmesi muhtemel. Görev, biri Merkür’ü ve diğeri manyetosferini hedef alan iki uzay aracından oluşuyor. Uyum içinde çalışarak, FTE’nin neden olduğu güneş rüzgarı püskürtme konusunda eşi görülmemiş ayrıntılar sağlamalıdırlar.

Bu hikaye, Amerikan Jeofizik Birliği’nin ev sahipliğinde Eos’un izniyle yeniden yayınlanmıştır. Orijinal hikayeyi okuyun burada.