14 Ağustos’ta Güneş, 06:40 GMT’de (02:40 EST) zirveye ulaşan güçlü bir X Sınıfı güneş patlaması yaşadı. Bu parlama, Asya ve Hint Okyanusu üzerinde kısa dalga radyo kaybına neden oldu ve potansiyel olarak jeomanyetik fırtınalara ve kutup ışığı aktivitesinde artışa yol açabilir.
Bu güneş patlamasını özellikle ilginç kılan şey, tuhaf kutupluluğu nedeniyle bilim adamlarının ve aurora meraklılarının dikkatini zaten çekmiş olan olağandışı güneş lekesi AR3784’ten kaynaklanmış olmasıdır. Güneş lekesinin kutupluluğu, Kuzey Yarımküre’deki güneş lekelerinin kutuplanmış olması gerektiğini belirten eski kural Hale Yasasını ihlal ediyor -+. Bunun yerine, Spaceweather.com’a göre AR3784’ün güneş lekesi ± polarize olup 90 dereceye kadar dönmektedir.
Bu kuralı ihlal eden ilk güneş lekesi değil; vakaların yaklaşık %3’ünde meydana geliyor. Bununla birlikte, çoğu “kural bozucu” -+ yerine “ters polarite” +- gösterir, ancak AR3784 bunların arasında bir yere düşer.
Spaceweather.com’daki uzmanlar, “bu noktanın manyetik temellerinin alışılmadık bir şekilde kıvrıldığını” öne sürdü. Karşıt manyetik kutuplar çok fazla bükülürse X Sınıfı bir güneş patlaması meydana gelebilir.” Ve işte, bir güneş lekesi tam da bunu yaptı.
Güneş patlamaları, Güneş’in yüzeyinde yoğun elektromanyetik radyasyon patlamaları yayan patlamalardır. Bu patlamalar, güneş atmosferinde depolanan manyetik enerji serbest bırakıldığında meydana gelir. Boyutlarına göre farklı kategorilere ayrılırlar; X Sınıfı flaşlar en güçlü olanlardır. M Sınıfı işaret fişekleri, Sınıf X’ten 10 kat daha az yoğundur, ardından M Sınıfından 10 kat daha zayıf olan C Sınıfı işaret fişekleri gelir. B Sınıfı işaret fişekleri, C Sınıfından 10 kat daha zayıftır ve Sınıf A işaret fişeklerinden 10 kat daha zayıftır. B sınıfından M. kat daha zayıf olanların Dünya üzerinde önemli bir etkisi yoktur. Her sınıfta, 1’den 10’a kadar olan sayılar (ve X sınıfı için daha da fazlası), flaşın göreceli gücünü gösterir.
Bu sabahki gibi güçlü güneş patlamalarına genellikle Güneş’ten gelen büyük bir plazma ve manyetik alan bulutu olan koronal kütle püskürmesi (CME) eşlik edebilir. Bu patlamaya koronal kitlesel püskürmenin eşlik edip etmediği henüz doğrulanmadı.
Koronal püskürmeler, Dünya’nın manyetosferiyle çarpışan ve jeomanyetik fırtınalara neden olabilen elektrik yüklü parçacıklar, iyonlar taşır. Bu fırtınalar sırasında iyonlar Dünya atmosferindeki gazlarla etkileşime girerek ışık biçiminde enerji açığa çıkarır. Bu fenomen, Kuzey Yarımküre’de kuzey ışıkları veya aurora borealis, Güney Yarımküre’de ise güney ışıkları veya aurora australis olarak bilinir.
CME doğrulanırsa daha fazla jeomanyetik fırtına ve artan kutup ışığı aktivitesi bekleyebiliriz.
Bilinen bir şey, X-ışını flaşına Dünya’daki radyo sinyalinin karartılmasının eşlik ettiğidir. Asya ve Hint Okyanusu üzerinde tespit edilen kısa dalga radyo kesintileri, yoğun bir X-ışını patlaması ve X-ışını parlaması sırasında yayılan aşırı ultraviyole radyasyondan kaynaklandı.
Güneş patlamalarından kaynaklanan radyasyon, Dünya’ya ışık hızıyla ulaşır ve vardığında üst atmosferin iyonize olmasına neden olur. Bu iyonizasyon, yüksek frekanslı kısa dalga radyo sinyalleri için daha yoğun bir ortam yaratır. Bu radyo dalgaları iyonize (elektrik yüklü) katmanlardan geçerken, elektronlarla artan çarpışmalar nedeniyle enerji kaybederler, bu da radyo sinyallerini zayıflatabilir veya tamamen emebilir.
