Geçtiğimiz hafta Orta Dünya’daki gerginlik önemli ölçüde arttı; neredeyse biraz fazla dramatik bir şekilde, sezon sonunda her şeyin çok sayıdaki, mesafeli olay örgüsünde kökten yanlış gitmesi gereken zamanın şimdi olduğuna karar verdi. Peki, şimdi her şey ters gittiğine göre, sırada ne var? Orta Dünya’daki kahraman ve kötü adam fark etmeksizin herkes, yere serilmeye hazır çünkü şimdi, kendilerine dayatılan yolda kararlılıkla hesaplaşmaları gerekiyor.
“Nerede O?” dizisinin altıncı bölümünün büyük bir kısmı Güç Yüzükleri‘nin ikinci sezonu, tüm sezon boyunca geleceğini bildiğimiz birikimle ilgili: Tolkien’in tarihçelerinden Elfler ve Sauron Arasındaki Savaş’ın doruk noktasına ulaşan bir yorumu, ancak aslında Elfler, Sauron ve Adar Arasındaki Savaş’ın kendi dönüşüyle. Bölüm ve şu ana kadarki sezonun çoğu, Eregion’un esasen Adar ve Sauron’un uzun yıllardır süren çekişmesine üçüncü taraf olduğu o özellikle ilginç dinamiğin avantajını henüz kullanmadı, ancak genel olarak, farklı hikayelerinin hemen hemen her birinin, karakterlerinin önlerinde beliren mücadeleye kendilerini adamak zorunda kaldıkları bir başlığa gelmesini sağlama konusunda oldukça sağlam bir iş çıkarıyor.
Dizinin devam eden birbirinden farklı konularının miktarı göz önüne alındığında, bunu sadece Nori ve Poppy’nin Stoors’a evlerini Karanlık Büyücü’nün güçlerinden korumaları için yardım etmeyi taahhüt etmesi ve Tom Bombadil’in Yabancı’ya bir Istar olarak kendi kaderiyle ve Orta Dünya’nın kaderiyle yüzleşme veya gidip arkadaşlarını bulma seçeneği bırakması gibi birkaç hikayede ufak dokunuşlarla görüyoruz. Arondir’in bölümdeki rolü neredeyse tamamen sadece biraz koşup birkaç ork öldürmek, ancak en azından onu Eregion’a ve dünyayı bu yaklaşan kötülükten koruma taahhüdüne yönlendiriyor.
Númenor’da üzerinde düşünülecek biraz daha şey var, ancak aynı zamanda bölümün tartışmasız en zayıf kısmı. Geçtiğimiz hafta Pharazôn’un iktidara yükselişinin ne kadar sahte ve ani hissettirdiğiyle ilgiliydi, bu hafta ise çoğunlukla anlık cezasının ne kadar sahte ve ani hissettirdiğiyle ilgili. Ya da belki de Númenor’daki herkes bir tür aptaldır ve Míriel’in denizde bir deneme karşılaşmasından sağ kurtulduğunda Kraliçe olarak hükmetme hakkına herkesin ne kadar çabuk yeniden katıldığı göz önüne alındığında, hükümeti yalnızca Dev Hayvanın Varlığıyla dikte etmeye isteklidir. Bu olay örgüsünün Pharazôn ve yandaşlarının, görünüşe göre siyasi entrikaların beyinleri, yanlarında taşıdıkları bir kitabı okumamayı başarmalarına dayandığını yeterince vurgulayamam, ancak yine de bu, atasözündeki satranç tahtasındaki taşları hareket ettirmektir. Míriel yukarıda, Pharazon aşağıda, ama hey, o bir ikiyüzlü ve Palantir’e dokunuyor, ona Korkunç Charlie Vickers’ın bir görüntüsünü veriyor ve bizi ada ulusunun kaçınılmaz kıyametine giden o kaçınılmaz yola koyuyor. Herkes kendi kaderindeki yolda, oraya varmaları ne kadar aptalca olursa olsun!
Ama hayır, “O Nerede?” bu fikirle ilgili en iyi yorumunu şimdiye kadarki sezonun en iç içe geçmiş olay örgülerine saklıyor: Yüzüklerin Khazad-dûm’daki etkisinin artan bozulması ve Sauron/Annatar’ın Celebrimbor’u son yüzük setini yapmaya çaresizce yönlendirmesiyle Eregion’un kapısına dayanan savaş. İkincisi, bu sezonun doruk noktasına doğru ilerlerken açıkça en büyük odak noktası olacak olsa da, Güç Yüzükleri aslında devasa kazıklarını delmeye ve gerçek, insani çatışmaya geri dönmeye istekli. Cüceama ne demek istediğimi anlamışsınızdır.
Kral Durin’in yüzüğe olan açgözlülüğü ve büyüsü giderek daha da belirginleştikçe, Prens Durin ve Disa sonunda bir zamanlar tanıdıkları adama artık yalvaramayacaklarını ve Khazad-dûm’un altın ve mithril madenlerine daha da derinlemesine girme planlarını durdurmanın, sadece krallarına değil, aynı zamanda içtenlikle ve çok sevdikleri bir adama karşı silahlanmalarını gerektireceğini anlarlar. Bu, belki de en iyi sahnede bir doruk noktasına ulaşır Güç Yüzükleri Dramatik bir şekilde konuşursak, şimdiye kadar sunduğu en iyi şey: Owain Arthur, aksi takdirde sert ve inatçı Durin için, Disa’ya babasına karşı gelip gelemeyeceğini bilmediğini söylerken gözyaşlarına boğularak, kırılganlığın güzel ve yürek parçalayıcı anını sunar, hayatına yeni girdiğini düşündüğü bu adamın tam önünde kayıp gitmesini izlemenin trajedisi ortasında. Bu büyük bir savaş ya da yürüyen bir ordu değil, ancak güç yüzüklerinin kişisel maliyetinin, Sauron’un hepsine hükmetme arayışında altüst ettiği hayatların önemli bir hatırlatıcısı. Yüzükler için verilen savaş, ulusların uluslara, türlerin türlere, bir ordunun diğerine çarpmasından ibaret değil: Orta Dünya’nın ve halklarının ruhu ve hayatlarının birbirleri için ne anlama geldiği için verilen bir savaş. Durin ve Disa’nın isyanlarında ortaya koymaya istekli oldukları şey bu ve bu, kaçınılmaz son noktasını bilmemizden daha önemli.
Tüm bunlar, Adar’ın Galadriel’e Sauron’u bir kez ve sonsuza dek yok edebilecek bir ekip kurması için yaptığı hamle ve Sauron’un kendisinin bu durumdan kurtulmak için mansplain, manipüle veya orospuluk yapmanın yollarının tükendiğini fark etmesiyle Eregion’daki bölümü yönlendiren artan gerilim etrafında örülüyor. Vickers’ın Sauron/Annatar’ın güç yüzükleri için planları üzerindeki kontrolünün tadını çıkardığı altı bölümden sonra, aslında şu anda henüz gerçekleşmemiş bir gerçekle başa çıkmak zorunda kalmak güzel. her şey iradesine boyun eğiyor. Aslında, Celebrimbor işin talepleri ve tarihte yerini alma konusundaki gururlu dürtüsü altında kırılmaya başladığında ve ölü Elf muhafızları Adar’dan gelen uğursuzca oyulmuş mesajlarla ortaya çıktığında, bir an için gerçekten umutsuzca birkaç tabağı döndürüyormuş gibi hissediyor. Bu sezon Sauron’un istediğini elde etmek için insanların kafasına ne kadar ustaca girdiğiyle ilgili olduğu kadar, onu en azından bir anlığına tökezlerken görmek gerçek bir gerilim yaratıyor. Bu bölümdeki herkes gibi, entrikaları tarafından yönlendirilen veya yönlendirilmeyen Sauron, Adar’ın güçleri Ost-in-Edhil’e inmeye başladığında, tasarımına bağlı kalma ve durup savaşmaya hazır olma seçimini yapmak zorunda, hem Celebrimbor’u barışçıl bir şehir yanılsaması ile manipüle ederken hem de gerçekte kuşatma silahlarının ilk alevli salvosunun duvarların üzerinden fırlamasını izlemeye hazırlanırken meydan okumayı kelimenin tam anlamıyla çağırıyor.
Yavaşça ama emin bir şekilde (ve sonra hızla ve daha az emin bir şekilde) bize bu sezonun bahislerini ve ölçeklerini hatırlattıktan sonra – Orta Dünya’nın her yerindeki hikayeler, Orta Dünya’nın kaderi hakkında, giderek daha da büyüyor – herkes için oyun alanını eşitleyen ve onları tekrar yeryüzüne indiren şeyin, ister iyi ister kötü olsun, savundukları şeye bağlı kalmanın birleşik hissi olması ilginç. Herkes savaşmak için bir neden buldu… bu yüzden şimdi gerçekten savaşmanın zamanı geldi.
Daha fazla io9 haberi mi istiyorsunuz? En son Marvel, Star Wars ve Star Trek yapımlarını ne zaman bekleyeceğinizi, DC Evreni’nin film ve TV’deki sonraki adımlarını ve Doctor Who’nun geleceği hakkında bilmeniz gereken her şeyi öğrenin.
