Buna rağmen, himayesindekilerin hayatları üzerinde duruyor. O sadece güvendiği kişileri, uğraştığı karanlığa dayanabilenleri ve ölümünden sonra bile temsil ettiği kişileri seçti. WB Games Montreal’in merkezinde sahne alan, sözde Bat Ailesi – Robin, Nightwing, Batgirl ve Red Hood – bu proteinler. Gotham Şövalyeleri. Hepsi akıl hocalarının ve baba figürünün ölümüyle musallat olur. Bu üçüncü şahıs açık dünya macerası boyunca, oyuncular bir görevden önceki dördünden herhangi biri arasında geçiş yaparak Kara Şövalye’nin eski düşmanlarıyla ve yeni bir düşmanla savaşırlar. Oyun pek çok şeyi doğru yapsa da, onu tüm kahramanlık potansiyelini gerçekleştirmekten alıkoyan pek çok şey var.
Alfred ile birlikte ünlü Belfry kulesinde bir operasyon üssü kurduktan sonra Bat Ailesi, herkesin en sevdiği vebalı şehri Gotham’ı izleme işine başlamak zorundadır. Halkın gözünde Bruce Wayne öldü, ancak çok az kişi bunun Batman anlamına geldiğinin de farkında. Ve kötüler bunu öğrenmeye başladığında, Kara Şövalye’nin bu tür kötülüğü dışarıda tutan bir engel olması gibi, eski düşmanlar geri akar. Batman’in düşmanlarının onun ölümünü keşfettiğini görmek ilginçti: Harley Quinn’in yüzünde birkaç saniyeliğine gerçek bir hüzün, Clayface inanamayarak vb.
Gün boyunca operasyonların tabanından, Bat Ailesi bir devriye gecesi için hazırlanır. Bu güzelce tasarlanmış eski saat kulesinde yeni kostümler ve silahlar araştırabilir ve üretebilir, Bat Ailenizle şaka ve sevimli ara sahnelere katılabilir, maskenin arkasındaki kişi hakkında daha fazla şey keşfedebilirsiniz. Güneş ışığı tozların arasından süzülür, video oyunları oynanmayı bekler, küçük bir spor salonu, her vakada ilerledikçe büyüyen bir dedektif panosunun arkasında ter içinde kalır.
Resim: WB Oyunları
Devriyedeyken, Gotham’ın tamamı keşfedilmeye açıktır. Suçlar sürekli işlenirken, diğerleri mağlup edilen düşmanlardan ipuçları toplayarak önlenebilir – bu kanıt ancak Çan Kulesi’ne döndükten sonra toplanabilir. Ayrıca kahramanlarımız otomatik olarak iyileşmezler: devriye gezerken bazı yenileme puanlarınız olsa da (ve düşmanlar bazen can kaybederken), biterse geri dönmek zorunda kalırsınız. Güçlü ama yine de ölümlü bir kahraman olarak gerçekten devriye geziyormuşum gibi hissettirdiği için bunu oldukça beğendim.
Pek çok suç usule ve tekerrürden ibaret olsa da bunlar sadece yan faaliyetlerdir. Bununla birlikte, bazen, ana plan için, açık dünyada bir banka soygununu durdurmaya veya bir mahkumun kaçmasını önlemeye (bunların hepsi şehirde tekrarlanır) katılmanız gerekecektir.
Oyun, Batman’in son fakat tamamlanmamış davası olan ana dava dosyası ile Harley Quinn gibi daha büyük kötü adamlarla ilgili iki veya üç dosya arasında bölünmüştür. Bunlar arasında istediğiniz zaman geçiş yapabilirsiniz. Bunların çoğu açık dünyanın kendisinde gerçekleşirken, diğerleri kendi kapalı aşamalarında belirlenir. Gerçekten de, bu dünyada ve bu Gotham’da sevdiğim şey, muhteşem aydınlatma ve ses tasarımıyla, hepsi çok güzel ayrıntılara sahip, çok sayıda iç mekanda gezinebildiğimdi. Iceberg Lounge’dan Arkham Asylum’a, lüks otellerden Blackgate Hapishanesine kadar: hepsi tamamen gerçekleştirilmiş ve tasarlanmıştır. Buna karşılık, açık dünyayı oldukça monoton buldum, hangi bölgede olduğumu tek başına çözemedim. Yine de sokaktaki vatandaşları, kanunsuzlar hakkında iğrenç açıklamalarda bulunmayı takdir ettim. Ve bir kez yere indiğinizde, örneğin zengin ve fakir alanlar, ticari alanlar ve daha konutlar arasında bazı ayrımlar görürsünüz.
Arkham serisinin etkisi konusunda çok az şüphe var.
Gotham Şövalyeleri Rocksteady’ninkinden tamamen ayrı, kendi evreninde geçiyor. Arkham diziler. Bununla birlikte, Rocksteady’nin serisinin sahip olduğu etkiye dair çok az şüphe var. Şövalyeler‘ dövüş mekaniği: hasar vermek ve hasardan kaçınmak için yetenekler ve hareket mekaniği kullanan birden fazla adamla çevrili tek bir kahraman. Ayrıca, kahramanların boğuşma ve süzülme yetenekleri de savaştakilere benzer görünür ve hissedilir. Arkham diziler. Dövüşmek ve çapraz geçiş yapmak, oyunda en çok yapacağınız iki şeydir.
Yazık ki, oyunun korkunç kare hızı nedeniyle, dövüş genellikle oynamak için bir angaryaydı.
Oyunun Xbox Series X’te 30 karede çalıştığını ve o zaman bile daha az hissettirdiğini keşfetmek beni tatsız bir şekilde şaşırttı. Doğru performans incelemeleri şüphesiz kesin rakamları verecektir, ancak oyun özellikle dövüşler sırasında oynamak için bir slogan gibi geldi. Her yumruk, çamurun içinden geçiyormuş gibi hissettirdi, bir düğmeye basmak ile bir kahramanın bir eylemi gerçekleştirmesi arasındaki yetersiz tepki süresi nedeniyle hassasiyet ve tepki her zaman kapalıydı.
Ayrıca yazık ki Arkham‘ın telgrafı burada kullanılmadı. Bunun yerine, Şövalyeler, muğlak beyaz haleler düşmanların ellerinden ve ayaklarından çıkar ve savaşın puslu ortamında ayırt edilmesi zor olur; Vurulmak üzereyken silahın namlusundan vücudunuza kadar uzanan çok ince beyaz bir çizgi sizi “uyaracaktır”. Ancak ekran dışı telgraf uyarılarınız da yok, bu da düşmanlar tarafından yumruklanacağınız veya tekmeleyeceğiniz anlamına geliyor. ekran dışı. Belki bu sizi sürekli düşmanlarla yüzleşmeye teşvik ediyor, ama bunu saçma buldum: İyi eğitimli kahramanlarımız en azından arkalarındaki hareketi hissedebiliyor.
Mükemmel yazı ve performanslar daha iyi dövüşü hak etti
Savaşın bu şekilde hissetmesi çok hayal kırıklığı yaratıyor çünkü animasyonlar ortaya çıktıklarında gerçekten harika. Bu oyun görsel bir şaheserdir. Ve mükemmel yazı ve performanslar daha iyi dövüşü hak ediyordu.
Sonuçta, savaş oyunun merkezindedir. Ve bazen gizlilik gibi belirli oyun mekanikleri için hassasiyete ihtiyaç duyarsınız. Ancak, yavaş kare hızı nedeniyle, niyet yanlış nişan al veya bir vuruşu yanlış zamanla. Oyun ayrıca, kullanılacak çok az araç olduğundan, gizli mekaniklerle çok iyi bir iş çıkarmaz. Sadece düşmanları sessizce nasıl alt edeceğinizi ve bir kıskaçla kaçacağınızı öğrenmeniz gerekecek: diğer gizli oyunlarda olduğu gibi cesetleri saklamanın neredeyse hiçbir cazibesi veya yolu yoktur (tekrar ettiğim için üzgünüm, Arkham dahil, hatta Marvel’in Örümcek Adamı harika bir gizli mekaniği vardı. Örümcek Adam?!).
Resim: WB Oyunları
Ama oyun aynı zamanda bir pay doğru: dediğim gibi, görseller ve ses harika. Bat Ailesi’nin tüm üyeleri, geçmişleriyle birlikte uğraşarak, suçla mücadele ederek kederlerini ve zorluklarını yaşarken, yazı ve performanslar göze çarpıyor. Sadece duygularıyla ilgilenen her bir üyeye ve onları en iyi tanıyan, diğer taraftan çıkmalarına yardımcı olan bir aile üyesine adanmış tüm ara sahneler var. Sağlıklı ve sevgi dolu. Konuyu hiç ilerletmiyor ve tamamen atlanabilir, ancak her zaman memnuniyetle karşılandı. Oyunun yazarlarından bu karakterlere ve onların dünyasına gerçek bir sevgi duydum.
Dahası, kimi oynadığınıza bağlı olarak her senaryo için benzersiz bir diyalog var. Yani, Harley ile dövüşmek için Red Hood’u seçtiyseniz, özellikle geçmişiyle alay eden benzersiz ara sahneler var, dövüşler sırasında ona “Dead Hood” diyor; Night Wing olarak, bir karakter Dick Grayson’ın gerçek kimliği hakkındaki bilgisini aktardı. Küçük karakterler içeren küçük ara sahneler bile farklı diyaloglarla sonuçlanıyor. Tüm bunları kaydetmenin ne kadar sürdüğünü anlayamıyorum. Bu sadece diyalog değil, aynı zamanda ara sahnelerdir: örneğin, her kahraman farklı türde silahlar kullandığından, seçtiğiniz kahramanın kim olduğuna bağlı olarak dövüş sahnesi sinemaları farklı şekilde oynanır.
Karakterler, savaşarak ve görevleri tamamlayarak XP kazanarak seviye atlar, ancak hepsi aynı anda seviye atlar. Biri için daha iyi bir silah bulmak, herkes için daha iyi bir silah bulmak demektir. Savaş karışımları Arkham görüldüğü gibi biriktirme yetenekleriyle savaşmak Assassin’s Creed: Odyssey. Takım elbiseler ve silahlar bulunabilir veya üretilebilir ve hepsi inanılmaz görünür. Ayrıca Belfry’ye döndüğünüzde modifiye edilebilirler.
Karakter seviyelerini senkronize etmek, yapmak istediğiniz göreve bağlı olarak sizi kahramanlar arasında geçiş yapmaya teşvik eder: örneğin, Robin gizlilikte en iyisidir, Batgirl korsanlıkta, Nightwing küstahlıkta ve Red Hood menzilde. Bir karakter yayı gibi hissettirdiği için belirli kahramanları belirli hikayelere veya düşmanlara bağlamayı oldukça sevdim. Örneğin, Night Wing’i Baykuşlar Mahkemesi ile başa çıkmak için ana karakter yaptım ve o kötü bir şekilde yaralandı – Alfred tarafından onarılırken, Uçan Graysons’ın bir posterini, ölü ebeveynlerini işaret ediyor ve nasıl ilham aldıklarından bahsediyor. Ayağa kalkıp Gotham’ı savunması için. Night Wing’i seçmeseydim, bunu asla göremeyecektim.
Bu oyunu sabitleyen şey karakterler ve yazıdır – ve dediğim gibi, bu inanılmaz bir şekilde yönetiliyor. Bu kahramanlara bağlı hissettiğim ve aralarında güven ve dostluk inşa etmelerinde teselli bulduğum hem yazarlar hem de oyuncular için bir vasiyet.
Bu oyunu sabitleyen şey karakterler ve yazılardır.
Ana dava ve hikaye güçlü başlıyor ve Baykuşlar Mahkemesi fantastik, ürkütücü kötüler yaratıyor. Kahramanlarımız, (Bruce Wayne’in vesayetinde olmalarına rağmen, Bruce bu tür insanlardan çekindiği için) süper zenginlerin dünyasıyla yabancılar olarak ilişki kurmaya zorlanıyor. Nihai patron biraz öngörülebilir olduğundan, ancak yine de çok hoş karşılandığı için bazı yıkımlar var. Son bir patron savaşının tadını çıkarmak benim için nadirdir, ancak tüm iyi dövüşler gibi, oyun da bunu oluşturmak için çok zaman harcadı – bu sadece yumruk atmakla değil, aynı zamanda içsel, duygusal çatışmalarla yüzleşmekle de ilgili.
Önümdekilerle ne yapacağımı bilmiyorum. Bir yandan harika yazılar, güzel görseller ve keyifli performanslar dünyayı bana sattı. Bu kahramanlarla ve bu dünyada saatler geçirebilirim. Ancak, konsoldaki korkunç kare hızı nedeniyle ciddi şekilde baltalanan bu zamanın çok büyük bir kısmının savaşarak harcanacağını düşünürsek, ben de bunu yapmaya pek hevesli değilim. Lezzetli bir yemek yemek istemek gibi geliyor ama bir çöp tenekesinde servis ediliyor.
Bu kahramanlar, kötü adamlar ve bu güzel dünya ile geçirdiğim zamandan keyif aldım. Ancak, dalgalı kare hızı ve yavaş mücadele göz önüne alındığında, onu iade etmekte veya tavsiye etmekte tereddüt ediyorum. Gözden kaçırabilirseniz, hafif ve sağlıklı anları olan, keyifli bir açık dünya aksiyon oyunu bulacaksınız. Batman’in kendisi ölmüş olsa da, himayesindekilerin taytları ve pelerinleri içinde oynamak harika bir duyguydu.
Gotham Şövalyeleri 21 Ekim’de PS5, Xbox Series X/S ve PC için çıkacak.
