Olası yaptırımlara ek olarak, mahkemedeki yenilgiler (eğer her düzeyde onaylanırsa) Google artık daha büyük bir riskle karşı karşıya: çalışma biçimini kökten değiştirmek zorunda kalmak. Yetkililer şirketi rekabete aykırı sayılan uygulamaları değiştirmeye zorlayabilir; Karşılıklı etkileri sınırlamak için bazı faaliyetleri bölmek veya ayırmak; örneğin reklamcılık işinin arama işine kıyasla; Android işi diğer her şeyin yanında (bu platform da antitröst incelemesi altındadır; 2018’de AB Google’a 4,34 milyar euro para cezası verdi çünkü şirket Android akıllı telefon ve tablet üreticilerini Google Arama ve Google Chrome’u önceden yüklemeye zorladı).
Google, halihazırda hakim olduğu pazarlarda (örneğin Play Store) daha fazla geliştiriciye veya üçüncü taraf şirketlere erişim sağlamak gibi bazı platformlarını veya verilerini rakiplere açmak zorunda kalabilir.
Daha uç senaryolarda yetkililer, Google’ın sözde “ayrılmasını”, yani belirli pazarlar üzerindeki tekelci kontrolünü azaltmak için şirketi ayrı kuruluşlara ayırmayı düşünebilir. Bu, çevrimiçi arama, dijital reklamcılık ve Play Store gibi işletmelerin ayrı şirketlere ayrılmasını içerebilir.
Bu tür müdahaleler nadir olmakla birlikte geçmişte büyük teknoloji şirketleri bağlamında tartışma konusu olmuştur. Antitröst makamları tarafından dayatılan bölünmenin tarihsel bir örneği, 1980’lerde Amerika Birleşik Devletleri’nde AT&T’nin durumudur.
O halde genel olarak Google’ın yenilgileri, diğer büyük teknoloji şirketlerine karşı diğer yasal işlemlerin kapısını açabilir ve bu da tüm dijital işletme için yıkıcı kademeli etkiler yaratabilir.
