Google antitröst kararının en baharatlı kısımları

Pazartesi günü yayınlanan Google arama antitröst davasındaki görüş aşırı uzun. Bu bir mahkeme duruşması olduğu için Yargıç Amit Mehta, hukuki bulguların yanı sıra olgusal bulgular da ortaya koymakla yükümlüydü. Yani, yüzlerce sayfadan fazla olgusal bulgu ve daha da fazla hukuki sonuç var ve dipnotlar, sansürler ve hatta “golf şortları” için bir arama sonucunun açıklayıcı bir grafiğiyle dolu 286 sayfalık bir belgeye ekleniyor (görünüşe göre, duruşmada çokça ortaya çıktı).

Karar Amerika Birleşik Devletleri v. Google hazmedilmesi gereken çok şey var. Bunlardan bazıları haftalar süren dava boyunca basında daha önce bildirilmişti; ancak burada, yargıç istemeden davanın en büyük hitlerini derlemiş: yöneticilerden gelen kötü niyetli alıntılar, utanç verici dahili çalışmalar ve Google’ı Safari’de varsayılan arama motoru olarak tutan milyarlarca dolarlık sözleşme hakkında bir sürü şaşırtıcı ayrıntı.

Google, Safari’de varsayılan arama motoru olmak için Apple’a yılda milyarlarca dolar ödüyor. Ancak Apple’ın hizmetlerden sorumlu kıdemli başkan yardımcısı Eddy Cue’ya göre, başka anlamlı bir alternatif yok. Dava sırasında, Microsoft’un Apple’a Safari’de Bing’i önceden yüklemesi için “teklif edebileceği hiçbir fiyat olmadığını” söyledi.

Cue başka bir noktada “Microsoft’un bize teklif edebileceği bir fiyat olduğuna inanmıyorum” dedi. “Bize Bing’i ücretsiz vermeyi teklif ettiler. Bize tüm şirketi verebilirlerdi.”

Google için bu, varsayılan statülerini kazandıklarını gösteren bir işarettir (bu arada, bunu korumak için Apple’a tonlarca para ödüyorlar). Yargıç Mehta, bunun “piyasa gerçekliğinin, Google’ın varsayılan GSE olarak tek gerçek seçenek olduğu” yönünde bir gösterge olduğunu söylüyor. [general search engine].”

(Elbette Cue’nun görüşü Bing’in nesnel olarak Kötü. Başka bir yerde, görüşte Bing’in arama kalitesinin masaüstünde Google’a benzer olduğu, ancak mobilde geride kaldığı belirtiliyor.)

Apple’ın yanı sıra Google’ın da Android cihazlarda varsayılan arama motoru olmak için hücresel operatörler ve cihaz üreticileriyle sözleşmeleri var (bu sözleşmeler, Google’ın Google Play Store üzerindeki kontrolüne bağlı olduğundan biraz farklı işliyor).

Bing’e zaman ayırmayı reddeden sadece Eddy Cue değil – tüm bu şirketler Google’ı şehirdeki tek oyun olarak görüyor. Bu “Fortune 500 şirketlerinin” hiçbiri bu konuda gerçek bir seçeneğe sahip değil.

Hakim, “Google, ortaklarının başka bir yere gitmeyi göze alamayacağını bildiği için varsayılanlar için gerçek bir rekabet olmadığını anlıyor,” diye yazıyor. “Google’ın ortakları, varsayılan GSE’leri değiştirmenin veya arama tekliflerinde daha fazla esneklik aramanın finansal olarak uygulanabilir olmadığı sonucuna defalarca vardı, çünkü bu, Google’ın kendilerine gelir paylaşımı olarak ödediği yüz milyonlarca, hatta milyarlarca doları feda etmek anlamına gelirdi.”

Görüşe göre, “[i]Özel ve özel olmayan varsayılan yerleşimler (yani, kullanıcı tarafından indirilen Chrome ve Safari varsayılan yer imleri) için Google, Apple’a bir ödeme yapar [redacted] “2022’de 20 milyar dolara ulaşan net reklam gelirinin yüzde 100’ü.”

Bu rakamın, “Google’ın 2020’de yaptığı ödemenin neredeyse iki katı olduğu ve o dönemde Apple’ın faaliyet kârının %17,5’i olduğu” belirtiliyor.

Google ve Apple, mevcut sözleşmelerini 2016’da imzaladılar. Anlaşmaları çok daha eskilere dayanıyor, ancak o sıralarda Apple Öneriler’i kullanıma sundu. (Örneğin, Spotlight’a bir şey yazdığınızda ve Apple size bir web sitesi önerdiğinde bunu düşünün — bu Google Arama ile aynı şey değildir.)

Bu önemliydi. Bir Google analizi, “Apple Önerileri’ne göre Safari trafiğinin %10-15’i kadar bir sorgu kaybı ve iOS Safari gelirinin %4-10’u kadar bir gelir kaybı” tahmininde bulundu. Yeni 2016 sözleşmesi, “Apple’ın Safari varsayılanının uygulanmasının önceki uygulamalara ‘esas itibarıyla benzer kalması’ gerektiğini” belirten bir şartname içeriyor, böylece Apple “yaptıklarından daha fazla genişleyemez”, aksi takdirde Apple “trafik kaybına uğrar.”

Günümüzde özellikle iPhone’lar söz konusu olduğunda, “Google tüm genel arama sorgularının neredeyse %95’ini alıyor.”

2016 sözleşmesinin şartları her iki şirket için de işe yaramış gibi görünüyor. Google ve Apple, sözleşmeyi 2021’de uzattı: sözleşme 2026’da sona erecek. Apple “sözleşmeyi tek taraflı olarak iki yıl uzatabilir” ve her iki taraf da kabul ederse, sözleşmeyi daha da uzatabilir, ta 2031’e kadar. Sözleşmenin bir kısmı, hem Google’ı hem de Apple’ı bu sözleşmeyi “düzenleyici eylemlere yanıt olarak” savunmakla yükümlü kılıyor (örneğin, buradaki gibi DOJ antitröst davaları).

Hakime göre, Google’ın Apple’a arama üstünlüğüne meydan okumaması için ödeme yapmasından başka bir şey değil; Apple’ın bu eyleme dahil olması inanılmaz derecede zor olurdu. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, hem Google hem de Apple bunu araştırdı ve kendi iç tahminleri duruşmada ortaya çıktı.

Görünüşe göre Apple, “bir GSE çalıştırmanın yıllık maliyetinin (arama yeteneklerini geliştirmek için harcadığı miktarın üstüne) 6 milyar dolar olacağını” hesaplamış. Bu arada, “2020’nin sonlarında Google, Apple’ın Google ile rekabet edebilecek bir GSE oluşturması ve sürdürmesinin maliyetinin ne kadar olacağını tahmin etti.” Apple’ın “yeniden üretmek” için yaklaşık 20 milyar dolar harcaması gerekecek. [Google’s technical] “Aramaya özel altyapı.”

Amazon ve Meta da öyle.

İlki, Amerika Birleşik Devletleri v. Google genel arama motorları (GSE’ler) ile uzmanlaşmış dikey sağlayıcılar (SVP’ler) arasında bir ayrım yapar. Teknik kısaltmaların yoğun kullanımı gözlerinizi sulandırabilir, ancak özü aslında oldukça basittir. GSE, herkesin anladığı anlamda bir arama motorudur — Google, Bing, DuckDuckGo, vb.

Eğer gerçekten galaksi beyinli olursanız, internetin her yerinde binlerce küçük “arama” kutusu vardır. Bazen bunları Google Arama’ya benzer şekilde kullanırsınız – örneğin, belirli bir yere ucuz uçak bileti aramak veya siyah geniş paçalı tayt satın almak için. Yine de, Booking.com ve Amazon.com, World Wide Web’i indeksleyen genel bir arama motoruyla aynı şey değildir. Sıradan bir insan olarak bu içgüdüsel tepkiyi mantıksal olarak haklı çıkarmanız gerekir mi? Hayır. Bir mahkeme bunu sizin için çoktan yaptı, muhtemelen okumanıza gerek kalmayacak bir kelime selinde.

SVP için bu kadar. Ancak TikTok gibi sosyal medya platformlarındaki küçük arama çubuğu biraz farklı çalışıyor – en azından kullanıcı davranışı açısından ve kesinlikle Google’ın belirli şirketleri rekabetçi tehditler olarak görüp görmediği açısından. Görünüşe göre Google 2021’de “daha genç kullanıcılar” hakkında bir araştırma yaptı. Bulgularından biri: “‘Z Kuşağı’ katılımcıları arasında (TikTok’u günlük olarak kullanan 18-24 yaş arası katılımcılar olarak tanımlanır) %63’ü TikTok’u bir arama motoru olarak kullandığını bildirdi.”

Yine de, Yargıç Amit Mehta’ya göre sosyal medya platformları farklıdır; içerikle çevrili bahçelerdir. Ve daha da önemlisi, “arama sorguları için GSE’lerle gerçekten rekabet ettiklerine dair çok az kanıt var.” TikTok araştırması, diyor, platformun arama kalitesi sonuçlarının Google’ınkiyle rekabet edip etmediğine değinmiyor; sadece çocukların TikTok’u sevmesi, Google Arama ile aynı alakalı pazarda olduğu anlamına gelmiyor. Ve TikTok tek sosyal platform değil. Bir araştırmanın, Facebook kullanımının Google Arama kullanımında bir artışla örtüştüğünü öne sürdüğünü söylüyor.

Mehta için, antitröst analizi söz konusu olduğunda, Zoom kullanıcılarının internet alışkanlıkları alakalı bir bilgi değildir. “Google’ın arama kalitesinin, ister kasıtlı olarak ister ihmalkarlık sonucu olsun, önemli ölçüde düştüğünü hayal edin,” diye yazıyor. (Evet, hayal edin. Kim. Bunu. Hayal edebilir. Bunu.) “SVP’ler veya sosyal medya platformları, GSE’ye benzeyen bir ürün çıkarmak ve böylece önemli sayıda memnuniyetsiz Google kullanıcısını yakalamak için kaynakları kaydırabilir mi? Cevap açıkça hayır.” Amazon veya Meta gibi bir dev için bile pazardaki bu boşluğu doldurmak için “olağanüstü maliyet ve masraf” gerekir.

Belki AI araması gelecektir, ancak gelecek henüz burada değil – en azından, antitröst yasasıyla ilgili bir şekilde değil. “AI bir gün aramayı temelden değiştirebilir, ancak yakın zamanda değil,” diye yazıyor yargıç. Başka bir yerde, “[c]“Şu anda yapay zeka, web tarama, indeksleme ve sıralama gibi aramanın temel yapı taşlarının yerini alamaz.”

Ayrıca şunu da buldu: gerçekte konuşmak gerekirse, hatta — “üretken AI, kaliteli arama sonuçları sunmak için kullanıcı verilerine olan ihtiyacı ortadan kaldırmadı (ya da en azından henüz ortadan kaldırmadı) veya önemli ölçüde azaltmadı.” Görüşün olgusal bulguları, Neeva’nın kurucu ortağı Sridhar Ramaswamy’nin “belirli bir bağlamda belirli bir sorgu için en alakalı sayfaların hangileri olduğunu bulmanın ortadaki sorunu, sorgu tıklama bilgilerinden hâlâ muazzam şekilde yararlanıyor” dediğini aktarıyor.

Ve AI modellerinin bu ihtiyacı ortadan kaldırdığı veya yerine geçtiği kesinlikle doğru değil. “Golf şortları”nı aradığınızda, sadece (umarım) golf şortları için ilgili sonuçlarla karşılaşmazsınız — Google az çok otomatik olarak golf şortları hakkında önemli bilgiler alır ilgili sonuçların ne olduğunu düşünüyorsunuztıkladığınız sayfalara göre. Bu geri bildirim döngüsü AI sohbet robotlarında gerçekleşmiyor.

Görüşte ayrıca Google’ın kendi arama başkan yardımcısı Pandu Nayak’ın, Google’ın “arama altyapısına sahip olmaya devam etmesinin hayati önem taşıdığını” söylediği aktarılıyor. [it] anlamak[s]” — yani, geleneksel sıralama sistemi. Nayak’a göre, “sıralamamızı bu sistemlere devrettiğimiz anlamına gelmiyor. Hala olan biten üzerinde bir miktar kontrol ve orada bir anlaşılırlık uyguluyoruz.”

Görünüşe göre Google, 2020’de “arama ürününün kalitesini önemli ölçüde düşürürse” kârına ne olacağını görmek için bir çalışma yürüttü. Sonuç, şirket aramayı daha da boktan hale getirse bile, Arama’dan elde edilen gelirlerin iyi olacağıydı.

Hakim, “Google’ın kullanıcılarının başka yere gidebileceği endişesi duymadan ürün değişiklikleri yapması, yalnızca tekel gücüne sahip bir firmanın yapabileceği bir şeydir” diye yazdı.

Temel olarak, antitröst düzenlemesi rekabetin herkes için iyi olduğu fikrine dayanır – pazar, şirketlerin kendisi, ancak özellikle ortalama müşteri. İnternet çağında tekelci davranışı tanımlamak için “tüketici zararının” hala doğru ölçüt olup olmadığı tartışmalıdır. Yine de, Amerika Birleşik Devletleri ve Google Geçtiğimiz 20 yılın en yenilikçi şirketlerinden birinin bile tüketicilere eski usul zarar verebileceğini, rakiplerini yarış dışı bırakarak daha kötü ürünler sunabileceğini ve yine de aynı miktarda para kazanabileceğini öne sürüyor.