Gökbilimciler uzaylı yapıları için potansiyel adayları ve bunların varlığına karşı kanıtları rapor ediyor

Uzaylı teknolojik uygarlıkların kanıtlarını aramanın üç yolu vardır. Bunlardan birincisi, örneğin radyo yayınları yoluyla varlıklarını iletmeye yönelik kasıtlı girişimlere karşı dikkatli olmaktır. Bir diğeri ise güneş sistemini ziyaret ettiklerine dair kanıt aramaktır. Üçüncü bir seçenek ise uzaydaki büyük ölçekli mühendislik projelerinin işaretlerini aramaktır.

Gökbilimcilerden oluşan bir ekip, gökbilimcilerden oluşan yedi adayı belirlemek için son astronomik araştırma verilerini tarayarak üçüncü yaklaşımı benimsedi. uzaylı mega yapılarıDyson küreleri olarak bilinen “daha fazla analizi hak ediyor.” Araştırmaları dergide yayınlandı Kraliyet Astronomi Topluluğunun Aylık Bildirimleri.

Bu, yıldızlar arasındaki “tuhaflıkları” (uzaylı mega yapılar olabilecek nesneler) arayan ayrıntılı bir çalışmadır. Ancak yazarlar abartılı iddialarda bulunmamaya dikkat ediyorlar. Hepsi Dünya’dan 1000 ışıkyılı uzaklıkta bulunan yedi nesne, güneşten daha küçük ve daha az parlak olan bir yıldız sınıfı olan “M-cüceler”dir.

Dyson küreleri ilk olarak fizikçi tarafından önerildi 1960 yılında Freeman Dyson Gelişmiş bir uygarlığın bir yıldızın gücünden faydalanmasının bir yolu olarak. Yüzen güç toplayıcılardan, fabrikalardan ve yaşam alanlarından oluşan bu yapılar, giderek daha fazla yer kaplayacak ve sonunda neredeyse tüm yıldızı bir küre gibi çevreleyecekti.

Dyson, bu mega yapıların gözlemlenebilir bir imzaya sahip olacağını fark etti. Dyson’ın imzası (ekibinin son çalışmada aradığı), önemli miktarda kızılötesi radyasyon fazlalığıdır. Bunun nedeni, mega yapıların yıldızın yaydığı görünür ışığı absorbe etmesi, ancak tamamını kontrol altına alamamasıdır. Bunun yerine, fazla enerjiyi çok daha uzun dalga boyuna sahip kızılötesi ışık olarak “boşaltmak” zorunda kalacaklardı.

Ne yazık ki, bu tür ışık aynı zamanda gaz ve toz diski veya kuyruklu yıldız diskleri ve diğer kalıntılar gibi birçok başka şeyin de imzası olabilir. Ancak gelecek vaat eden yedi adayın disk modellerine pek uygun olmadıkları için diskten kaynaklanmadığı açık.

Dyson küresinin başka bir imzasının daha olduğunu belirtmekte fayda var: Mega yapı onun önünden geçerken yıldızdan gelen görünür ışık azalıyor. Daha önce böyle bir imza bulunmuştu. Tabby’nin yıldızıyla ilgili çok fazla heyecan vardı ya da Kic 8462852uzaylı bir mega yapıdan kaynaklanabilecek, ışığında pek çok olağandışı düşüş gösterdi.

Neredeyse kesinlikle uzaylı bir mega yapı değil. Bir toz bulutunun içinden geçen kuyruklu yıldız bulutları gibi çeşitli doğal açıklamalar önerilmiştir. Ama bu tuhaf bir gözlem. Yedi adayın takibinin açık bir yolu da bu imzanın aranması olacaktır.

Dyson kürelerine karşı dava

Ancak Dyson küreleri mevcut bile olmayabilir. Orada olmalarının pek mümkün olmadığını düşünüyorum. Bu onların var olamayacakları anlamına gelmiyor; aksine onları inşa edebilecek herhangi bir uygarlığın muhtemelen buna ihtiyaç duymayacağı anlamına geliyor (mega sanat projesi olmadığı sürece).

Dyson’ın bu tür mega yapıları dikkate alma mantığı, gelişmiş uygarlıkların çok büyük güç gereksinimlerine sahip olacağını varsayıyordu. Yaklaşık aynı zamanda, gökbilimci Nikolai Kardashev bir ölçek önerdi Neredeyse tamamen güç tüketimine dayanan medeniyetlerin ilerlemesini değerlendirmek için.

1960’larda bu mantıklıydı. Tarihe baktığımızda, teknoloji ilerledikçe ve insan sayısı arttıkça insanlık güç kullanımını katlanarak artırmaya devam etti, bu yüzden sürekli genişleyen bu ihtiyacı geleceğe tahmin ettiler.

Ancak bizim küresel enerji kullanımı son 50 yılda, özellikle de son on yılda çok daha yavaş büyümeye başladı. Dahası, Dyson ve Kardashev bu muazzam düzeydeki gücün ne için kullanılacağını hiçbir zaman belirtmediler; sadece (oldukça makul bir şekilde) gelişmiş uzaylı uygarlıkların yaptığı her şey için onlara ihtiyaç duyulacağını varsaydılar.

Ancak şimdi geleceğin teknolojilerine baktığımızda verimliliğin, minyatürleştirmenin ve nanoteknolojilerin çok daha düşük güç kullanımı vaat ettiğini görüyoruz (neredeyse tüm teknolojilerin watt başına performansı sürekli gelişiyor).

Hızlı bir hesaplama, eğer Dünya’nın Güneş’e olan uzaklığında güneş enerjisinin %10’unu toplamak isteseydik, 1 milyar Dünya’ya eşit bir yüzey alanına ihtiyacımız olacağını ortaya koyuyor. Ve eğer mega yapıyı yalnızca 10 km kalınlığında yapabilecek süper ileri bir teknolojiye sahip olsaydık, bu, onları inşa etmek için yaklaşık bir milyon Dünya değerinde malzemeye ihtiyacımız olacağı anlamına gelirdi.

Önemli bir sorun, güneş sistemimizin yalnızca 100 Dünya değerinde katı madde içermesidir, bu nedenle gelişmiş uzaylı uygarlığımızın, 10.000 gezegen sistemindeki tüm gezegenleri parçalaması ve kendi Dyson küresini inşa etmek için onu yıldıza taşıması gerekecektir. Bunu tek bir sistemde mevcut olan malzemeyle yapabilmek için mega yapının her bir parçasının yalnızca bir metre kalınlığında olması gerekiyordu.

Bu, bir gezegen sisteminde mevcut olan tüm unsurları kullandıklarını varsayar. Diyelim ki yapılarını oluşturmak için çok fazla karbona ihtiyaçları varsa, o zaman bunu ele geçirmek için milyonlarca gezegen sistemini parçalamayı düşünüyoruz. Süper gelişmiş bir uzaylı uygarlığının bunu yapamayacağını söylemiyorum ama bu müthiş bir iş.

Ayrıca bir uygarlığın Dyson küresi inşa etme becerisine sahip olduğu noktaya geldiğinde, eğer gerçekten ihtiyaç duyuyorlarsa, gücü elde etmek için bir yıldız kullanmaktan daha iyi bir yola sahip olacaklarından da kuvvetle şüpheleniyorum ( nasıl olduğu hakkında hiçbir fikrim yok, ama onlar süper gelişmiş bir medeniyettir).

Belki yanılıyorumdur ama bakmaktan zarar gelmez.

Bu makale şuradan yeniden yayınlanmıştır: Konuşma Creative Commons lisansı altındadır. Okumak orijinal makale.