Bu, Dünya’ya en yakın aktif yıldız oluşum bölgesi olan Toros Dev Moleküler Bulutunun bir kısmının iki panelli bir mozaiğidir. En karanlık bölgeler, yıldızların doğduğu yerlerdir. Kredi: Adam Block /Steward Gözlemevi/Arizona Üniversitesi
Gökbilimciler yakın zamanda, yıldızların doğum yeri olan dev moleküler hidrojen bulutlarının, tek tek moleküllerin sürekli olarak yok edilip yeniden bir araya gelmesi gerçeğine rağmen on milyonlarca yıl yaşayabileceğini keşfettiler. Bu yeni araştırma, yıldızların nasıl doğduğuna dair genel tablomuza çok önemli bir anlayış yerleştirmemize yardımcı oluyor.
Yıldız yapmak için önce dev moleküler hidrojen gazı bulutlarına ihtiyacınız var. Bunlar, yıkıcı bir şekilde çökebilecek rezervuarlardır. Bu olduğunda, aynı anda onlarca hatta yüzlerce yıldız görünebilir. Bu gaz rezervuarları olmadan yıldız yapamazsınız ve bu nedenle astronomlar özellikle bu bulutların nasıl davrandığıyla ilgileniyorlar. Bu bulutların galaktik bir ortamdaki evrimi, bize galaksinin yıldız oluşum tarihi hakkında bilgi verebilir.
Son gözlemler, yeni yıldızların dev bir moleküler bulut içinde göründüğünde, hızla etraflarını saran baloncukları patlattığını göstermiştir. Bu yıldızları çevreleyen moleküllerin yoğunluğunun azalmasıyla, geri kalan moleküller iyonlaştırıcı radyasyon bombardımanına maruz kalır ve moleküler hidrojeni iyonize bir duruma ayırır.
Ancak diğer gözlemler, bu dev bulutların inanılmaz derecede uzun süre dayandığını göstermiştir. Öyleyse, yeni doğan yıldızlar sürekli olarak ana bulutlarını parçalıyorsa bu nasıl olabilir?
Araştırmacılardan oluşan bir ekip, soruyu yanıtlamak için gelişmiş bilgisayar simülasyonlarına yöneldi. Bir galaksinin bir bölümünü simüle ettiler ve moleküler bulutların davranışını içlerinde oluşan yıldızlar olarak incelediler. Simülasyonlarının gözlemlerle uyuştuğunu keşfettiler: yeni doğan yıldızlar moleküler bir bulutu kolayca parçalayabilir. Ama aynı zamanda bir denge unsuru da buldular. Devasa moleküler bulutlar, galakside gezinen çevredeki hidrojeni sürekli olarak süpürür. Bu biriktirme eylemi, bulutun hidrojen stokunu yeniler.
Araştırmacılar, bireysel moleküler bulutların yaklaşık 100 milyon yıl yaşayabileceğini buldular. Ancak herhangi bir hidrojen molekülü, ayrışmadan önce bu bulut içinde yalnızca dört milyon yıl dayanabilir. Ancak buharlaşan her molekül için bir yenisi buluta girerek her şeyi dengede tutar. Bir bulut malzeme biriktirebildiği sürece yaşamaya devam edecektir.
Bu sonuçlar, dev moleküler bulutların, kendi molekülleri yok olmasına rağmen nasıl bu kadar uzun süre yaşayabildiğini açıklıyor. Ve bu dev moleküler bulutlar yıldızların doğum yerleri olduğundan, bu araştırma galaksilerin milyarlarca yıl boyunca nasıl yıldız üretmeye devam edebileceğinin resmini çizmeye yardımcı oluyor.
Araştırma şu adreste yayınlandı: arXiv ön baskı sunucusu.
Daha fazla bilgi:
Sarah MR Jeffreson ve diğerleri, Theseus Bulutları: uzun ömürlü moleküler bulutlar, kısa ömürlü H2 moleküllerinden oluşur, arXiv (2023). DOI: 10.48550/arxiv.2301.10251
Alıntı: Moleküler bulutlar, kendilerini sürekli yeniden bir araya getirerek ömürlerini uzatıyor, diyor gökbilimciler (2023, 30 Ocak), 30 Ocak 2023 tarihinde https://phys.org/news/2023-01-molecular-clouds-constantly-reassembling-astronomers.html adresinden alındı
Bu belge telif haklarına tabidir. Kişisel çalışma veya araştırma amaçlı adil ticaret dışında, yazılı izin olmaksızın hiçbir bölüm çoğaltılamaz. İçerik sadece bilgilendirme amaçlıdır.
