Gökbilimciler daha fazla karanlık kuyruklu yıldız keşfetti

Asteroit gibi görünen ancak uzayda kuyruklu yıldız gibi hareket eden bir gök cismi olan ilk karanlık kuyruklu yıldız, iki yıldan kısa bir süre önce rapor edilmişti. Kısa süre sonra altı kişi daha bulundu. Yeni bir makalede araştırmacılar, bilinen karanlık kuyruklu yıldızların sayısını iki katına çıkaran yedi kuyruklu yıldızın daha keşfedildiğini duyurdu ve bunların iki farklı popülasyona ayrıldığını buldu: dış güneş sisteminde bulunan daha büyük olanlar ve iç güneş sisteminde bulunan daha küçük olanlar. onları diğerlerinden ayıran çeşitli diğer özellikler.

Bulgular şunlardı: yayınlandı 9 Aralık Pazartesi günü Ulusal Bilimler Akademisi Bildirileri.

Bilim insanları, karanlık kuyruklu yıldızların var olduğuna dair ilk ipucunu, bir araştırmada fark ettiklerinde elde ettiler. Mart 2016 araştırması “asteroid” 2003 RM’nin yörüngesi, beklenen yörüngesinden çok az sapmıştı. Bu sapma, Yarkovsky etkisi olarak bilinen küçük ivme gibi asteroitlerin tipik ivmelenmeleriyle açıklanamaz.

NASA’nın Güney Kaliforniya’daki Jet Propulsion Laboratuvarı’ndan çalışmanın ortak yazarı Davide Farnocchia, “Göksel bir nesnede bu tür bir tedirginlik gördüğünüzde, bu genellikle onun bir kuyruklu yıldız olduğu anlamına gelir; yüzeyinden çıkan uçucu malzeme ona küçük bir itme gücü sağlar” dedi. “Fakat ne kadar denersek deneyelim, bir kuyruklu yıldızın kuyruğuna dair herhangi bir iz bulamadık. Herhangi bir asteroit gibi görünüyordu; sadece küçük bir ışık noktası. Yani kısa bir süre için elimizde bulamadığımız tuhaf bir gök cismi vardı.” tam olarak çözemedim.”

Garip gök cisimleri

Farnocchia ve astronomi camiasının yapbozun başka bir parçası için fazla beklemesi gerekmedi. Ertesi yıl, 2017’de, NASA sponsorluğundaki bir teleskop, güneş sistemimizin dışından kaynaklanan tarihin ilk belgelenmiş gök cismini keşfetti. 1I/2017 U1 (‘Oumuamua) yalnızca bir asteroit gibi tek bir ışık noktası olarak görünmekle kalmadı, yörüngesi sanki bir kuyruklu yıldız gibi yüzeyindeki uçucu maddeleri dışarı atıyormuş gibi değişti.

Farnocchia, “‘Oumuamua birkaç açıdan şaşırtıcıydı” dedi. “Yıldızlararası uzaydan keşfettiğimiz ilk nesnenin 2003 RM’ye benzer davranışlar sergilemesi, 2003 RM’yi daha da ilgi çekici hale getirdi.”

2023 yılına gelindiğinde araştırmacılar, asteroitlere benzeyen ancak kuyruklu yıldız gibi davranan yedi güneş sistemi nesnesi belirlediler. Bu, astronomi topluluğunun onlara kendi gök nesnesi kategorisini bahşetmesi için yeterliydi: “karanlık kuyruklu yıldızlar.” Artık bu nesnelerden yedi tanesinin daha bulunmasıyla araştırmacılar yeni bir dizi soruya başlayabilirler.

East Lansing’deki Michigan Eyalet Üniversitesi Fizik bölümünde doktora sonrası araştırmacı ve araştırmanın başyazarı Darryl Seligman, “Elimizde yeterince büyük sayıda karanlık kuyruklu yıldız vardı ve onları farklılaştıracak bir şey olup olmadığını sormaya başlayabilirdik” dedi. yeni kağıt. “Yansımayı” veya albedoyu “ve yörüngeleri analiz ederek, güneş sistemimizin iki farklı türde karanlık kuyruklu yıldız içerdiğini bulduk.”

İki tür karanlık kuyruklu yıldız

Araştırmanın yazarları, dış karanlık kuyruklu yıldızlar adını verdikleri bir türün Jüpiter ailesi kuyruklu yıldızlarıyla benzer özelliklere sahip olduğunu buldu: Oldukça eksantrik (veya eliptik) yörüngelere sahipler ve daha büyük taraftalar (yüzlerce metre veya daha fazla genişlikte).

İkinci grup, içteki karanlık kuyruklu yıldızlar, iç güneş sisteminde (Merkür, Venüs, Dünya ve Mars’ı içerir) bulunur, neredeyse dairesel yörüngelerde seyahat eder ve daha küçük taraftadır (onlarca metre veya daha az).

Pek çok astronomik keşif gibi, Seligman ve Farnocchia’nın araştırması da yalnızca karanlık kuyruklu yıldızlar hakkındaki bilgimizi genişletmekle kalmıyor, aynı zamanda birkaç ek soruyu da gündeme getiriyor: Karanlık kuyruklu yıldızlar nereden kaynaklandı? Anormal hızlanmalarına ne sebep oluyor? Buz içerebilirler mi?

Seligman, “Karanlık kuyruklu yıldızlar, yaşamın gelişimi için gerekli olan materyalleri Dünya’ya ulaştırmak için yeni bir potansiyel kaynaktır” dedi. “Onlar hakkında ne kadar çok şey öğrenirsek, gezegenimizin kökenindeki rollerini o kadar iyi anlayabiliriz.”