Gökbilimciler blazar AO 0235+164’ün uzun vadeli değişkenliğini araştırıyor

Gökbilimciler, AO 0235+164 olarak bilinen son derece değişken bir blazar üzerinde çok dalga boylu kapsamlı bir çalışma gerçekleştirdiler. Yeni çalışmanın sonuçları, yayınlandı 3 Kasım’da ön baskı sunucusunda arXivbu blazarın uzun vadeli değişkenliğine ve davranışına daha fazla ışık tutacak.

Blazarlar, aktif, dev eliptik galaksilerin merkezlerindeki süper kütleli kara deliklerle (SMBH’ler) ilişkili çok kompakt kuasarlardır. Bunlar, aktif galaktik çekirdeklere (AGN) ev sahipliği yapan daha büyük bir aktif galaksi grubuna aittirler ve en çok sayıda galaksi dışı gama ışını kaynağıdırlar. Karakteristik özellikleri, neredeyse tam olarak Dünya’ya doğru yönlendirilmiş göreceli jetlerdir.

Gökbilimciler, optik emisyon özelliklerine dayanarak blazarları iki sınıfa ayırıyor: belirgin ve geniş optik emisyon çizgileri içeren düz spektrumlu radyo kuasarları (FSRQ’lar) ve olmayan BL Lacertae nesneleri (BL Lacs).

AO 0235+164, Koç takımyıldızı yönünde yaklaşık 7,5 milyar ışıkyılı uzaklıkta bulunan bir blazardır. AO 0235+164’ün 1975 yılında bir BL Lac nesnesi olarak tanımlandığı göz önüne alındığında, on yıllar boyunca kapsamlı bir şekilde incelenmiştir. Bu blazarın gözlemleri, onun tüm elektromanyetik spektrumda, bir saatten birkaç yıla kadar zaman aralıklarında, termal olmayan radyasyonun aşırı değişkenliğini sergilediğini buldu.

AO 0235+164’ün uzun vadeli değişkenliği hakkında daha fazla bilgi edinmek amacıyla, Rusya’daki Özel Astrofizik Gözlemevi’nden (SAO) Valery V. Vlasyuk liderliğindeki bir gökbilimci ekibi, çeşitli SAO teleskoplarından gelen çok dalga boylu verileri analiz etti. neredeyse otuz yıllık gözlemler.

Araştırmacılar makalede şöyle yazdı: “1997’den 2023’e kadar uzun bir zaman dilimini kapsayan radyodan gama ışınına verilere dayanarak blazar AO 0235+164’ün çoklu dalga boyu (MW) değişkenliğine ilişkin bir çalışma sunuyoruz.”

AO 0235+164’ün ışık eğrilerini inceleyen gökbilimciler, 0 ila 450 gün aralığında frekansla azalan bir zaman gecikmesi belirlediler. Gecikme ve frekans arasındaki ilişkinin en iyi şekilde, 230 GHz, 37 GHz, R-bandı ve gama ışınlarına karşı çoğu radyo frekansı çifti için -10 gün/GHz negatif eğime sahip doğrusal bir uyumla tanımlandığı görülmektedir.

Bu tür davranışlar birçok blazarda yaygın olarak görülür. Bu nedenle, makalenin yazarları, yüksek enerjili emisyonun, blazar jetinin yukarısındaki merkezi nesneye daha yakın bir yerden kaynaklandığını, düşük enerjili senkrotron emisyonunun ise kendi kendine emildiğini ve jetin aşağısında daha uzak mesafelerde görünür hale geldiğini varsaymaktadır.

Ayrıca çalışma, radyo dalgalarından gama ışınlarına kadar zaman ölçeğindeki değişkenliğin yumuşak bir şekilde azaldığını buldu. Düşük durum sırasında, yaklaşık 0,4-0,5 yıllık değişkenlik zaman ölçeğinin pratikte frekansa göre değişmediği ortaya çıktı; bu, tüm bantlar için termal olmayan emisyon bölgesinin benzer boyutunu akla getiriyor.

Çalışma ayrıca, 2009 ile 2014 arasındaki düşük aktiviteli yıllarda en yüksek akı yoğunluğu değişikliklerinin sırasıyla %30 ve %50’ye ulaşan R-bandında ve gama ışınlarında meydana geldiğini ortaya çıkardı. Araştırmacılar bu değişkenliğin büyük patlamalardan kalan şokların arasındaki etkileşimden kaynaklanabileceğini düşünüyor.

© 2024 Science X Ağı