Girişimci ve Intel’in kurucu ortağı Gordon Moore’un “kazara” ölümü

Bilgisayar işlemcilerinde lider Intel, 24 Mart Cuma günü Hawaii’de hayatını kaybeden kurucu ortağı Gordon Moore’u 94 yaşında kaybetti. Dergide yazılan bir makalede Mühendislik ve BilimMoore 1994’te kendini tarif etti gibi “kazara girişimci”. Aslında, başlangıçları bize endüstri kaptanlarının yörüngesinin her zaman beyaz iplikle dikilmediğini hatırlatır. Moore, borsanın çöktüğü yıl olan 1929’da doğdu ve Pescadero adlı küçük bir California kasabasında büyüdü. Annesi yerel dükkânı işletiyor, babası şerif yardımcısı. Bilime tutkulu bir çocuk olarak, yüz kilometre ötedeki Berkeley Üniversitesi’ne girdi.

Yakındaki Silikon Vadisi yerden yükselmeye başlıyor. Ancak Moore henüz elektronikle ilgilenmiyor. Koltuğunun altındaki kimya doktorası ile birlikte çalışmak için ayrıldı. deniz füze yakıtı doğu kıyısında, Baltimore’daki Johns Hopkins Üniversitesi’nde. Sonra ekibi dağıldı, Lawrence Livermore Laboratuvarı’nda bir görüşme yaptı: Atom bombası patlamalarını analiz etmesi istendi.

Reddetmesi ona Silikon Vadisi’nin kapılarını açacaktır. Gerçekten de, Livermore Laboratuvarı’nın teklifini reddeden adaylar, daha ucuz bir elektronik üzerinde çalışacak bir kimyager arayan, 1940’larda transistörün ortak mucidi, geleceğin Nobel Fizik Ödülü sahibi Bill Shockley’den bir telefon alırlar. çip. . Birkaç elektronik devreyi tek bir devrede birleştirecek: ilk entegre devrelerden biri olacak. Gordon Moore kabul ediyor.

elektronik öncüleri

Shockley’in yönetimi tarafından hayal kırıklığına uğrayan Moore, ertesi yıl 1956’da diğer sekiz hainle birlikte onu terk etti. Birlikte, gelişmekte olan elektronik pazarından hızla pay alan Fairchild Semiconductor Corporation’ı kurdular. Moore, 1963’te araştırma ve geliştirme direktörü olarak görev yaptığında, kendi adını taşıyacak ünlü yasayı ilk kez bu şirkette formüle etti. Elektronik çiplerdeki transistör sayısının düzenli olarak arttığına dikkat çekerek, sayılarının düzenli olarak ikiye katlanmaya devam edeceğini öngörüyor.

Moore Yasası bilimsel bir gösteri değil, mühendisliğin gücüne olan inancın bir ifadesidir. Bu ona Silikon Vadisi’nde kötü bir şöhret kazandırdı, tabii ki mütevazi, çünkü Moore henüz vesayetçi bir figür değil. Mikroişlemci henüz doğmadı ama çok geç olamaz.

1968’de Moore, meslektaşı Robert Noyce ile Intel’i (Entegre Elektronik) kurdu. Akıllarında oldukça belirsiz bir iş planı olan iki adam, birkaç milyon dolarlık fon topladılar ve hafıza üretmeye başladılar. Zamanın ilk orijinal tercihi: Intel, baz olarak, özellikle kumda bulunan kimyasal bir element olan silikonu kullanır. Bilgilendirilmiş ikinci seçenek, Intel rakamları ilkler arasında şirketler, bir bilgisayarın merkezi elektronik çiplerinin çoğunu tek bir çipte birleştiren bir mikroişlemci üzerinde çalışacak. Mikro hesaplama tarihinde önemli bir buluş.

tesadüfen devrimci

Ancak Gordon Moore bu devrimin geleceğini öngörmüyor. O zamanlar birçok mühendis, mikroişlemcinin esas olarak hesap makinelerinde kullanılacağını hayal ediyordu. 1994 tarihli makalesinde Moore, PC’nin amacını görmediğini bile açıkladı: “Apple’dan çok önce, mühendislerimizden biri bir ev bilgisayarı yapmamı önerdi. Ona, “Ama insan neden evinde bilgisayar istesin ki?” diye sordum. »

Diğer mühendisler, bir mikroişlemci kullanılarak çok daha ucuz, çok daha küçük ve elektrik konusunda çok daha az açgözlü hale getirilen bir PC’nin yerine bu vizyona sahip olacaklar. Bu öncü zihinlerden bazıları, Micral veya Altair gibi öncü makinelerin mucitleri gibi, mikrobilgisayarlarında bir Intel işlemci de kullanacak. Ancak, mikro bilgi işlemin ilk büyük ticari başarılarından biri olan Apple II gibi diğer bilgisayarlar, rakip bir işlemci içerir.

Moore, 1975’te Intel’in yönetimini devralarak bunu telafi etti. CEO olarak on iki yıl içinde, mikroişlemcilerini dayatıyor Texas Instrument veya Motorola gibi şirketlerin önünde dünya standardı olarak. Ardından yirmi yıl daha Yönetim Kurulu Başkanı olarak mirasına sahip çıkıyor. 1997’de emekli olduğunda, 1960’larda ilan edilen Moore yasasının raydan çıkmadığını fark etmenin mutluluğunu yaşadı: Entegre devrelerin yoğunluğu her on sekiz ayda bir ikiye katlanmaya devam ediyordu. İlkini bilmesi için 2008’i beklemek gerekecek. büyüyen ağrıları.

Kariyeri boyunca Gordon Moore, kişi başına 7 milyar dolar (yaklaşık 6,49 milyar avro) olarak tahmin edilen hatırı sayılır bir servet biriktirdi. Forbes. Sözleriyle tutumlu, alçakgönüllü ve sade giyimli olarak tanımlanan karakter, yaşamı boyunca ödeyecekti. mirasının yarısı kendi adını ve karısı Betty’nin adını taşıyan bir vakfa. Bu kuruluş hastaneleri, üniversiteleri, çevre STK’larını ve bilimsel laboratuvarları desteklemektedir.