Gezegensel evrim insan benzeri yaşamı tercih ediyor mu? Çalışma olasılıkları yalnız değiliz

Dünyada akıllı yaşamın nasıl geliştiği yeni bir modele göre, insanlık olağanüstü değil, gezegenimiz ve muhtemelen diğerleri için doğal evrimsel sonuç olabilir.

Akıllı yaşamın inanılmaz derecede imkansız bir olay olduğu onlarca yıllık “zor adımlar” teorisini yükselten model, belki de o kadar zor veya imkansız olmadığını gösteriyor. Penn State’teki bir araştırmacı ekibi, çalışmaya liderlik eden bir ekip, insanlığın kökeninin yeni yorumunun, evrenin başka yerlerinde akıllı yaşam olasılığını arttırdığını söyledi.

Penn State’teki yerbilimler profesörü ve makalede ortak yazar olan Jennifer Macalady, “Bu, yaşam tarihi hakkında nasıl düşündüğümüzde önemli bir değişim” dedi. yayınlanmış 14 Şubat dergide Bilim ilerlemeleri.

Diyerek şöyle devam etti: “Karmaşık yaşamın evriminin şans ve yaşam ve çevresi arasındaki etkileşim hakkında daha az olabileceğini ve kökenimizi ve evrendeki yerimizi anlama arayışımızda heyecan verici yeni araştırma yolları açabileceğini gösteriyor.”

Başlangıçta teorik fizikçi Brandon Carter tarafından 1983 yılında geliştirilen “Zor Adımlar” modeli, evrimsel kökenimizin, insanların güneşin toplam ömrüne göre Dünya üzerinde gelişmeleri için sürdüğü zamandan kaynaklandığını ve bu nedenle Dünyanın ötesinde insan benzeri varlıklar son derece düşüktür.

Yeni çalışmada, astrofizikçileri ve jeobiyologları içeren bir araştırmacı ekibi, Dünya çevresinin başlangıçta yaşamın birçok biçimine elverişsiz olduğunu ve bu temel evrimsel adımların sadece küresel ortam “izin veren” bir duruma ulaştığında mümkün hale geldiğini savundu.

Örneğin, karmaşık hayvan yaşamı atmosferde belirli bir oksijen seviyesi gerektirir, bu nedenle mikropları ve bakterileri fotosentize eden yeryüzünün atmosferinin oksijeni, daha yeni yaşam formlarının gelişmesi için bir fırsat penceresi yaratan gezegen için doğal bir evrimsel adımdı. Münih Üniversitesi’nde doktora sonrası araştırmacı Dan Mills ve makalede baş yazar.

Macalady’nin Penn State’teki astrobiyoloji laboratuvarında lisans araştırmacısı olarak çalışan Mills, “Akıllı yaşamın bir dizi şanslı molanın var olmasını gerektirmeyebileceğini savunuyoruz.” Dedi.

“İnsanlar Dünya tarihinde ‘erken’ ya da ‘geç’ değil, ‘zamanında’ gelişmediler, ancak koşullar yürürken. Belki de bu sadece bir zaman meselesidir ve belki de diğer gezegenler bu koşullara Dünya’dan daha hızlı ulaşabilirken, diğer gezegenler daha da uzun sürebilir. “

“Zor adımlar” teorisinin merkezi tahmini, evren genelinde çok az, eğer varsa, diğer medeniyetlerin varlığını, çünkü yaşamın kökeni, karmaşık hücrelerin gelişimi ve insan zekasının ortaya çıkışı gibi adımlar, Carter’ın Güneşin toplam ömrünün yorumlanması 10 milyar yıl ve dünyanın yaklaşık 5 milyar yıllık.

Yeni çalışmada, araştırmacılar, insan kökenlerinin zamanlamasının, besin mevcudiyeti, deniz yüzeyi sıcaklığı, okyanus tuzluluk seviyeleri ve oksijen miktarı değişiklikleri nedeniyle Dünya’nın tarihi üzerinde “yaşanabilirlik pencereleri” nin sıralı açılmasıyla açıklanabileceğini öne sürdüler. atmosferde.

Tüm etkileşim faktörleri göz önüne alındığında, Dünya’nın son zamanlarda insanlığa misafirperver olduğunu söylediler – bu sadece işteki bu koşulların doğal sonucu.

Astronomi profesörü Jason Wright, “Tahminlerimizi güneşin ömrüne dayandırmak yerine, jeolojik bir zaman ölçeği kullanmamız gerektiği görüşünü alıyoruz, çünkü atmosferin ve manzaranın değişmesi ne kadar sürer.” Dedi. ve Penn State’teki astrofizik ve makalede ortak yazar.

“Bunlar yeryüzündeki normal zaman çizelgeleri. Eğer yaşam gezegenle gelişirse, gezegensel bir hızda gezegensel bir zaman ölçeğinde gelişecektir.”

Wright, “zor adımlar” modelinin bu kadar uzun süredir hüküm sürmesinin bir kısmının, gezegenlerin ve göksel sistemlerin oluşumunu anlamak için kullanılan varsayılan alan olan kendi astrofizik disiplininden kaynaklandığını açıkladı.

Ekibin makalesi, fizikçiler ve jeobiyologlar arasında bir işbirliğidir, her biri birbirlerinin tarlalarından öğrenerek, Dünya gibi bir gezegende hayatın nasıl geliştiğine dair nüanslı bir resim geliştirmek için.

Penn State’in Astrobiyoloji Araştırma Merkezi’ni de yöneten Macalady, “Bu makale disiplinlerarası çalışmanın en cömert eylemidir.” Dedi. “Alanlarımız çok uzaktı ve buraya nasıl geldiğimiz ve yalnız mıyız? Bir Körfez vardı ve bir köprü inşa ettik.”

Araştırmacılar, önerilen evrimsel “zor adımların” benzersiz durumunu sorgulamak da dahil olmak üzere alternatif modellerini test etmeyi planladıklarını söylediler. Önerilen araştırma projeleri mevcut makalede özetlenmiştir ve güneş sistemimizin dışındaki gezegenlerin atmosferlerinin oksijen varlığı gibi biyo -hale getirme gibi çalışmaları içermektedir.

Ekip ayrıca, daha düşük oksijen ve sıcaklık seviyeleri gibi belirli çevresel koşullar altında tek ve çok hücreli yaşam biçimlerini inceleyerek ne kadar zor olduklarını belirlemek için önerilen “zor adımlar” için gereksinimleri test etmeyi önerdi.

Önerilen projelerin ötesinde, ekip araştırma topluluğunun, yaşamın kökeni, oksijenik fotosentez, ökaryotik hücreler, hayvan çok hücrelilik ve homo sapiens gibi yeniliklerin Dünya tarihinde gerçekten tekil olaylar olup olmadığını araştırması gerektiğini önerdi. Benzer yenilikler geçmişte bağımsız olarak gelişebilir, ancak ortaya çıktıklarına dair kanıtlar yok olma veya diğer faktörler nedeniyle kayboldu mu?

Wright, “Bu yeni bakış açısı, akıllı yaşamın ortaya çıkmasının sonuçta bu kadar uzun bir atış olmayabileceğini gösteriyor.” Dedi.

“Bir dizi imkansız olay yerine, evrim daha çok öngörülebilir bir süreç olabilir, küresel koşullar izin verdiği gibi ortaya çıkabilir. Çerçevemiz sadece Dünya için değil, aynı zamanda diğer gezegenler için de geçerlidir, bu da bizimkine benzer yaşamın başka yerlerde var olma olasılığını artırır.”

Makaledeki diğer ortak yazar Rochester Üniversitesi’nden Adam Frank.