Bilim insanları, kuyruklu yıldızların Dünya’da yaşamın ortaya çıkması için gerekli olan organik maddeleri yaymış olabileceğini öne sürüyor. Yeni araştırmalar, kuyruklu yıldızların bu unsurları dış gezegenlere de taşıyabileceğini öne sürüyor.
Güneş sisteminin oluşumu sırasında Dünya asteroitler, kuyruklu yıldızlar ve diğer uzay cisimleri tarafından bombalandı. Gezegenin yaşam için gerekli su ve molekülleri nasıl elde ettiği hala tartışmalı, ancak kuyruklu yıldızların bu maddelerin en olası kaynakları olduğu düşünülüyor.
Peki eğer kuyruklu yıldızlar potansiyel olarak Dünya’ya yaşam tohumlarını getirebilirse, evrenin diğer kısımlarındaki ötegezegenler için de benzer bir işlev görebilirler mi? Bu soruyu araştırmak için Cambridge Üniversitesi Astronomi Enstitüsü’nden bir araştırmacı ekibi, kuyruklu yıldızların benzer hayati unsurları galaksimizdeki diğer gezegenlere nasıl aktarabildiğini ortaya çıkarmaya yardımcı olan matematiksel modeller geliştirdi.
Araştırmanın bulguları diğer gezegenlerde yaşamın varlığına ilişkin henüz kesin bir cevap sunmasa da yaşamı destekleyebilecek ötegezegen arayışını daraltmaya yardımcı olabilir.
“Ötegezegenlerin atmosferleri hakkında daha fazla şey öğrenmeye devam ediyoruz, dolayısıyla amacımız karmaşık organik moleküllerin kuyruklu yıldızlar tarafından da taşınabileceği gezegenlerin olup olmadığını bulmaktı. Dünya’da yaşamı mümkün kılan moleküllerin kuyruklu yıldızlar tarafından getirilmiş olması mümkündür ve aynı şey diğer galaksilerdeki gezegenler için de geçerli olabilir” diyor araştırmanın yazarlarından biri olan ve University of Astronomy Institute’da çalışan Richard Enslow. Cambridge.
Son yıllarda bilim insanları kuyruklu yıldızlarda bulunan prebiyotik moleküller hakkında daha fazla şey öğrendi. Örneğin, NASA’nın Stardust misyonu, Comet Wild 2’de (81P/Wild) bir amino asit ve proteinlerin yapı taşı olan glisin örneklerini keşfetti ve Avrupa Uzay Ajansı’nın Rosetta misyonu, Churyumov-Gerasimenko Kuyruklu Yıldızı’nın (67P) komasında organik moleküller keşfetti. ).
Ancak bu organik moleküller gezegene güçlü kuyruklu yıldız çarpmalarıyla yok edilebilir. Bu nedenle Enslow ve meslektaşları, kuyruklu yıldız-gezegen çarpışmasının, yaşamın bileşenlerini bozulmadan koruyacak kadar yavaş gerçekleştiği senaryoları bulmak zorundaydı.
Simülasyonlara dayanan çalışma, en yavaş çarpma hızlarının, gezegenlerin yoğun şekilde paketlendiği güneş sistemlerinde meydana geldiğini buldu. Bu tür sistemlerde hareket eden kuyruklu yıldızlar, gezegenlerin çekim etkisi nedeniyle yavaşlar.
Simülasyonlar ayrıca kırmızı cücelerin yörüngesindeki kayalık gezegenlerde yaşamın ortaya çıkması için koşulların uygun olabileceğini de gösterdi. Bunlar galaksideki en yaygın yıldız türüdür ve dış gezegenleri arayan gökbilimcilerin ilgisini çekmektedir.
Bununla birlikte, bu tür sistemlerdeki gezegenler, kuyruklu yıldızlarla daha sık yüksek hızlı çarpışmalara maruz kalır ve özellikle gezegenler birbirlerinden önemli mesafelerde bulunuyorsa, orada yaşamın ortaya çıkma olasılığı düşüktür.
“Yaşamın kökenine dair farklı modelleri test etmek için araştırmaya konu olabilecek sistem türlerini tespit edebiliyoruz. Ve bu, Dünya’daki inanılmaz yaşam çeşitliliğine bakmanın ve bunun diğer gezegenlerdeki benzerlerini aramanın başka bir yolu” dedi Anslow.
