Gaz çıkarmadan geçen bir hayat bir lütuf gibi görünebilir ancak yeni bir çalışma bunun hiç de öyle olmadığını gösteriyor. Araştırmacılar, geğirme veya geğirme yapmalarını engelleyen nadir görülen retrograd krikofaringeus disfonksiyonu (R-CPD) olan hastalarla, bunun günlük yaşamlarını nasıl etkilediği hakkında görüştüler. Hastalar sadece sürekli osurma ve gaz gibi rahatsız edici semptomları bildirmekle kalmıyor, aynı zamanda sıklıkla utanmış, depresif ve sosyal açıdan garip hissediyorlardı.
Geğirmenin önemli bir biyolojik işlevi vardır. Yiyecek ve su ağızdan mideye gittiğinde, önce yemek borusunun üst kısmında bulunan ve gerektiğinde açılıp kapanan bir kas olan krikofaringeustan geçer. Bazen yemek yerken hava veya karbondioksit yutarız ve bu da yemek borusunda veya midede gaz birikmesine neden olabilir. Normalde bu fazla hava krikofaringeus yoluyla geri gönderilir ve biz de onu geğirerek dışarı atarız. olanlarda R-CPDkrikofaringeus hala yiyeceğin geçmesine izin vermek için açılıyor, ancak bazı nedenlerden dolayı geğirtilerin dışarı çıkmasına izin vermek için rahatlayamıyor.
R-CPD’nin ilk vaka raporları 1987durumun kendisi yalnızca resmi olarak adlandırılmış ve sınıflandırılmış Hastaların kişisel deneyimleri de dahil olmak üzere bu konuyla ilgili hâlâ çok az araştırma yapılıyor. Texas Tech Üniversitesi Sağlık Bilimleri Merkezi’nde tıp doktoru adayı olan baş yazar Jason Chen için bu, çok yakından alakalı bir konu.
“Aslında kendimi bildim bileli bu duruma sahibim. Chen, Gizmodo’ya bir e-postada şunları söyledi: “Hayatımın büyük bölümünde belirsizlik, hayal kırıklığı ve kesin cevapların olmayışı ile yaşadığım deneyimlerim göz önüne alındığında bu projeye başlamaya karar verdim.” “Bu çalışma, hastalığın temel özelliklerini daha geniş bir çalışma popülasyonundan anlamaya yönelik, daha önce yapılmamış bir giriş çalışmasıdır.”
Ekip, bu duruma sahip kişilerle çevrimiçi bir anket yapmaya karar verdi. Kendilerini R-CPD hastası olarak tanımlayan (uygun bir şekilde “r/noburp” olarak adlandırılan) Reddit topluluğu aracılığıyla insanları işe aldılar ve sonuçta 199 kişiyle röportaj yaptılar. Gönüllülere, durumun günlük yaşamlarını nasıl etkilediğine dair çeşitli sorular soruldu.
Ankete katılanların büyük çoğunluğu (%90 veya daha fazla), yemekten sonra şişkinlik ve göğüs ağrısı, aşırı osuruk ve göğüs ve alt boyundan gelen “sosyal açıdan garip gurultu sesleri” gibi R-CPD’de yaygın olarak görülen semptomları bildirdi. Yarısından biraz fazlası kusamadıklarını bildirdi. Ve %87’den fazlası her gün semptom yaşadığını bildirdi. Çoğu, semptomlarının hatırlayabildikleri kadar uzun olduğunu veya bunu ilk kez çocukken fark ettiklerini hatırladı; 35 yaşından sonra hiçbir vaka keşfedilmedi; bu, R-CPD’nin doğuştan gelen bir bozukluk değil, konjenital bir bozukluk olduğu fikrini destekleyen bir bulgudur. bu daha sonraki yaşamda ortaya çıkabilir.
Yaşam kaliteleri bu bozukluktan büyük ölçüde etkilendi. Yanıt verenlerin dörtte üçünden fazlası, R-CPD’leri nedeniyle kendilerini utanmış veya sosyal açıdan garip hissettiklerinin yanı sıra depresif veya endişeli hissettiklerini kabul etti. Yarısından biraz fazlası R-CPD’nin kişisel ilişkilerini olumsuz etkilediğini hissederken, yaklaşık %60’ı bunun işlerini aksattığını bildirdi.
“Bu durum, gaz çıkaramama gibi fiziksel bir zorluktan daha fazlasını kapsıyor; aynı zamanda insanların günlük yaşamlarını, ilişkilerini ve zihinsel sağlıklarını da önemli ölçüde etkiliyor.” dedi Chen. Takımın sonuçları şöyle yayınlanan Nörogastroenteroloji ve Motilite dergisinde.
Aynı zamanda, birçok mağdur yardım alamadığını hissetti. Katılımcıların yalnızca yarısı durumları hakkında birinci basamak sağlık hizmeti sağlayıcılarıyla konuştuklarını bildirdi ve bu grubun yaklaşık %90’ı doktorlarından yeterli destek veya tavsiye almadıklarını bildirdi. R-CPD yeni tanımlanmış bir durum olsa da, krikofaringeusun daha kolay rahatlamasına yardımcı olabilecek Botoks enjeksiyonları gibi mevcut tedaviler vardır.
Çalışma yazarlarına göre bulgular, R-CPD’nin piknik olmadığını gösteriyor. Araştırmalarının bu durumun hem halk arasında hem de doktorlar arasında daha fazla tanınmasını sağlayacağını umuyorlar.
Chen, “Bu kesinlikle daha fazla araştırma ve dikkat gerektiren, durumun tanımlanmasına ve tedavisine yardımcı olacak bir alandır” dedi. “Hastaları yardım aramaya teşvik etmek için bunu en aza indirmek ve normalleştirmek için daha fazla çabaya ihtiyaç var.”
