Terk edilmiş fabrikalar, bakımsız bırakılmış yeşillikler, geçici barınak olarak kullanılan boş sivil binalar. Kentin, yeni binaların avantajıyla yıllar içinde bozulmaya uğrayan atık alanları var ve bu da arazi tüketimini artırıyor. Ya da emlak spekülasyonunun nesnesi haline gelirler, böylece soylulaştırma olgusuna, yani mahallelerin tamamının hızla yenilenmesine ve daha az varlıklı nüfusun başka bir yere taşınmasına neden olan yükselen fiyatlara katkıda bulunurlar.
Yıllar geçtikçe yerel yönetimler ya da özel kişiler yukarıdan aşağıya planlarla yeni destinasyonlar düşündüler ama çoğu zaman işe yaramadı. Bugün Fransa’daki şehir planlamacılarının edindiği deneyimler sayesinde, geçişsel yeniden kullanım yaklaşımı İtalya’da test ediliyor ve iki sabit noktaya dayanıyor. Her şeyden önce, çağdaş dünyada sıklıkla birbirine karışan işlevler (hizmetler, ticaret, rekreasyon faaliyetleri) şehir yapıcılar tarafından bir masada tanımlanamaz: insanları, vatandaşları, toplulukları ve onların çeşitli ihtiyaçlarını dinlemek esastır. İkinci olarak, “Test ederek ilerliyoruz, önemli kaynaklara yatırım yapmadan önce deneyler gerçekleştiriyoruz” diye açıklıyor bir kentsel dönüşüm şirketi olan KCity’ye liderlik eden Paolo Cottino. Bu şekilde, etkiler projenin nesnesi haline getirilerek soylulaştırma kontrol altına alınıyor ve geleneksel kentsel dönüşüm mantığını tersine çeviriyor. Projeler yapıp etkilerini görmek, olumsuz ise aksiyon almak.”
%35 ila %65 arasında tasarruf
Testler, toplam yüzey alanıyla karşılaştırıldığında küçük bir alanda (%15 ila %30 arası) gerçekleştirilir ancak operasyonun başarısı açısından öngörü değeri vardır. «Bugün, operasyonel ölçümlerimiz ışığında, geçici yeniden kullanımın etkinliğinin (hataların azaltılması, çözümlerin denenmesi, yeni aktörlerin ve/veya müşterilerin katılımı açısından) sermayenin %35 ila %65’i kadar tasarruf edilmesini sağladığını tahmin etmeye başladık. Riusiamo l’Italia’nın kurucusu Giovanni Campagnoli, geleneksel yaklaşımla karşılaştırıldığında yatırım yapıldığını açıklıyor – Tasarruflar alanların yüzey alanıyla orantılıdır: 20 bin metrekarenin üzerindeki alanlardaki (eski kışlalar, hastaneler) testlere yönelik kademeli yaklaşım Endüstriyel alanlar) %65 oranında tasarruf sağlarken, 500 metrekarenin altındaki daha küçük yüzeylerde bu oran hâlâ yüzde 35’e ulaşıyor”.
225 göstergeyle izleme
Şimdi önemli bir test alanı, Cariplo Vakfı’nın (3,5 milyon tahsis etti) çağrısı olan ve KCity’nin (ve eğitim için Riusiamo l’Italia Vakfı’nın) teknik işbirliğiyle desteklemek istediği “Dönüşümdeki Alanlar” projesidir. Yeni kültürel işlevleri denemek ve topluluktan keyif almayı yeniden sağlamak için yeniden kullanım süreçleri. Üç büyük şehirde (Milano, Brescia, Bergamo), dört orta ölçekli şehirde ve üç ülkede dağıtılan yaklaşık 4.800 metrekarelik alanda, topluluk merkezlerinden sergi alanlarına, kültür merkezlerinden açık okullara kadar yeni işlevler test ediliyor. Her proje, yüzey alanı ve tip olarak farklı mekanları devreye sokuyor (11 projeden üçü tarihi ve sanatsal açıdan koruma altına alınıyor). Destekleyiciler arasında bir kamu kurumu, beş vakıf ve sosyal girişim ile bir o kadar da dernek, kooperatif ve sosyal kooperatif konsorsiyumu buluyoruz. Uygulanan 13 tema (gençliğin öncülüğünden okulların katılımına kadar) hem niteliksel hem de niceliksel olarak 225 genel göstergeyle periyodik olarak izlenmektedir. Alanların ve tesislerin yeterliliği, yönetim ve yönetişim modelinin etkinliği, toplumsal tepki ve ilişkisel boyut, ekonomik sürdürülebilirlik, yeni hizmetlerin başarısı kriterlerine ilişkin faydalı bilgiler. Böylece, Yukarı Camonica Vadisi’ndeki küçük bir dağ kasabası olan Vione’de, LZuf Etnografya Müzesi’nin papaz evi ve eski okul genel merkezinden başlayarak, nüfusun azalması riskiyle karşı karşıya olan topluluğun sosyo-ekonomik olarak yeniden doğuşu, bir teklife odaklanılarak hayal edilmektedir. konaklama, ticaret ve eğitimle bağlantılı hizmetler. Veya yine Bergamo’da, kamuya ait Carmine Manastırı’nın içinde, mevcut yüksek profilli kültürel üretim faaliyetinin (Teatro Tascabile) çekiciliğini artırabilecek ve yeni şeyler yaratabilecek faaliyet ve işlevlerle bütünleştirildiği hibrit bir alan düşünüyoruz. genel sürdürülebilirlik için yararlı olan ekonomik akışlar.
Fransız deneyimi
Geçişli yeniden kullanım yaklaşımı, 2011 ile 2021 yılları arasında yalnızca Ile de France’da 227 projenin desteklendiği Fransa’dan geliyor. Örneğin, Paris’teki antik Saint Vincent de Paul hastanesi bugün Les Grands Voisins’e ev sahipliği yapıyor: girişimciler, sanatçılar ve acil konaklama kiracıları 3,5 hektarlık bir alanda bir arada yaşıyor. Ve yine Pantin’de “La Cité Fertile” aktörlerinin geniş ekosistemi içinde, bir kuluçka merkezi ekoloji temalı start-up’lara eşlik ediyor; Paris 11’de Espace Voltaire ileri dönüşüm ve sürdürülebilir moda konusunda start-up’lara ev sahipliği yaparken, Rennes Hotel Pasteur ise çocuklar ve gençler için eğitim ve dijitalle ilgili yenilikçi girişimlere sahip bir edulab.
