Gece parlayan bulut görevi sona eriyor; NASA için yüksek bilimsel sonuçlar sağlıyor

NASA’nın Mezosferdeki Buz Aeronomisi, insanlığın yararına Dünya’nın en yüksek bulutlarını (polar mezosferik bulutlar) yerden yaklaşık 350 mil yüksekteki yörüngesinden inceledikten 16 yıl sonra veya AMAÇgörev sona erdi.

Başlangıçta iki yıllık bir görev için planlanan AIM, yüksek bilimsel getirisi nedeniyle birçok kez uzatıldı. AIM yıllar boyunca yazılım aksaklıklarından donanım sorunlarına kadar engellerle karşı karşıya kalsa da, inanılmaz derecede özverili bir ekip, uzay aracını herkesin tahmin edebileceğinden çok daha uzun süre çalışır durumda tuttu.

13 Mart 2023’te, uzay aracının bataryası, birkaç yıldır performansın düşmesinin ardından arızalandı. Uzay aracının gücünü korumak için birçok girişimde bulunuldu ancak daha fazla veri toplanamadığı için görev artık sona erdi.

NASA’nın Greenbelt, Maryland’deki Goddard Uzay Uçuş Merkezi’nden AIM misyonu bilimcisi Diego Janches, “AIM, atmosferimiz ve uzayımız arasında sınır oluşturan atmosferik bölgeyi incelemeye adanmıştı” dedi. “AIM’in bu bölgenin anlaşılmasına yaptığı yardım, alt atmosferin uzay havasını nasıl etkilediğine dair içgörü sağlamak açısından kritik önem taşıyor.”

Gece parlayan veya gece parlayan bulutlar olarak bilinen bu bulutlar, yaz aylarında alacakaranlıkta, genellikle Kuzey ve Güney Kutupları yakınındaki yüksek enlemlerde görülür. Görevden önce bilim insanları bu tür bulutların enlem, mevsim ve güneş aktivitesine göre değiştiğini biliyorlardı ancak nedenini bilmiyorlardı. Bu görev, bulutların oluştuğu ortamın termal, kimyasal ve diğer özelliklerini ölçerek bulutların neden oluştuğunu ve bunların iklim değişikliğiyle olan bağlantılarını incelemek ve varyasyonları anlamak için başlatıldı.

AIM baş araştırmacısı ve Virginia Tech profesörü Scott Bailey, “NASA’nın AIM’i inanılmaz derecede başarılı bir görev oldu” dedi. “Gece parlayan bulutların ve atmosferik yerçekimi dalgalarının zamana ve konuma göre nasıl değiştiğini anlamamıza yardımcı olan temel soruları yanıtladı.”

Yıllar geçtikçe AIM birçok büyük keşifte bulundu. Misyondan elde edilen veriler şu ana kadar yaklaşık 400 hakemli yayına yol açtı. Bu, bu bulutların nasıl oluşturulabileceğine dair bulguları içerir. meteor dumanı ve su buharı roket egzozuDünya yüzeyine yakın olaylar nasıl tetiklenebilir? bulutlardaki değişiklikler, ve atmosferdeki buzun nasıl gizemli olaylara neden olabileceği radar yankılarıYaz aylarında atmosferin belirli bölgelerinde oluşan gazlardır.

Görev ilerledikçe bilim insanları, AIM’in verilerinin atmosferik yerçekimi dalgaları adı verilen havadaki dalgalanmaları incelemek için de kullanılabileceğini fark etti. Bu dalgalar atmosferde ilerledikçe momentum ve enerji aktarır. Dünya yüzeyindeki hava olaylarını, GPS sinyallerini bozabilecekleri atmosferin en üst kısmı da dahil olmak üzere, ilk olaydan çok uzakta meydana gelen atmosferik bozulmalarla ilişkilendiriyorlar.

Bailey, “Birçok zorluk yaşadık, ancak gerçekten mükemmel, kahraman ve çalışkan ekibimiz sayesinde AIM’den hala inanılmaz miktarda veri aldık” dedi.

AIM’in ilk sorunları, 2007’deki lansmanından yalnızca aylar sonra, telekomünikasyon alıcısının aralıklı olarak arızalanmaya başlamasıyla başladı. Ekip, radyo sinyallerini akıllıca kullanarak, uzay aracını Mors alfabesiyle iletişim kuracak şekilde yeniden programlayabildi; bu, alıcının çalışmayı durdurmasından sonra bile iletişimin sürdürülmesine olanak sağladı.

Uzay aracıyla iletişim planlanandan binlerce kat yavaşlarken AIM hâlâ ölçümlerini yapabildi ve topladığı verilerin %99’unu eve gönderebildi.

Kısa bir süre sonra uzay aracı yine görevi tehdit eden bir sorunla karşılaştı. Uzay aracı kendisini defalarca güvenli moda gönderdi; bu da uzay aracını etkili bir şekilde kapattı ve yeniden başlatılması için zaman alıcı bir dizi görev gerektirdi. Ancak yine de mühendisler, sorunu aşmak ve AIM’i çalışır durumda tutmak için uzay aracına yeni yazılım yüklemeyi başardılar. Yeni yazılım yaması o zamandan beri uzay aracında bu tür binden fazla olayı önledi.

2019’da AIM’in pili azalmaya başladı, ancak görev operasyonları ekibi büyük bir çaba ve yaratıcılıkla pil gücünü koruyarak uzay aracının veri göndermeye devam etmesini sağladı. 2023’ün başlarında pilin performansında önemli bir düşüş yaşandı, bu da uzay aracının düzenli olarak komut alamamasına veya veri toplayamaması anlamına geliyordu. Ne yazık ki bu donanım sorunu uzaktan onarılabilecek bir sorun değildi ve uydu nihayet Mart 2023’te veri toplamayı bıraktı.

Bailey, “AIM’in kullanım ömrünün sonuna geldiğini görmekten üzüntü duyuyoruz, ancak bu kadar uzun süre dayanması şaşırtıcıydı” dedi. “Bu bize gece bulutları ve atmosferik yerçekimi dalgaları hakkında umduğumuzdan daha fazla veri ve fikir verdi.”

Uzay aracı son gece parlayan bulutlarını görmüş olsa da bilim insanları AIM’in verilerini önümüzdeki yıllarda incelemeye devam edecek. Uzay aracının kendisine gelince, yavaş yavaş yörünge yüksekliğini kaybedecek ve 2026’da atmosfere yeniden girdiğinde yanacak.

Boulder, Colorado’daki Atmosfer ve Uzay Fiziği Laboratuvarı’nda AIM baş araştırmacı yardımcısı ve kıdemli araştırma bilimcisi Cora Randall, “Hala üzerinde çalışılacak gigabaytlarca AIM verisi var” dedi. “Modellerimiz ve hesaplama yeteneklerimiz gelişmeye devam ettikçe, insanlar AIM veri kümelerini kullanarak çok daha fazla keşif yapacak.”