Kasabada yeni, eski bir mercan resifi var ve muhteşem. Galápagos Adaları’nı çevreleyen derin okyanusu araştırmak için çalışan bilim adamları, deniz yüzeyinin yüzlerce metre altında daha önce hiç gözlemlenmemiş bir resif kompleksi keşfettiler. ve buna rağmen mevcut, üzgünüm durumu ile ilgili dünyanın dört bir yanındaki mercanlar deniz ekosistemlerinde, bu yeni belgelenmiş (ama muhtemelen çok eski) resif gelişiyor gibi görünüyor.
“Resif bakir ve hayat dolu” dedi michelle taylorEssex Üniversitesi’nde derin deniz deniz biyoloğu ve bir Woods Hole Oşinografi Enstitüsü’nde keşif gezisine liderlik eden bilim adamlarından biri olan Dr. Basın bildirisi bu hafta yayınlandı Taylor ve araştırma arkadaşlarından biri, bir deniz tatili sırasında Galápagos Deniz Koruma Alanı’ndaki mercanlara rastladı. insan işgal araç (HOV) dalış. Dalış, daha büyük, çok enstitünün sadece bir gününde gerçekleşti. Galapagos Derinliği 2023 çabalamak
Küçük dalgıç teknenin içinde, iki bilim adamı deniz tabanının daha önce haritası çıkarılmamış bir bölümünde ön sıra koltuklara sahipti. HOV (Alvin olarak adlandırılır) bir su altı yanardağının tepesine tırmanırken, resif önlerinde açıldı. Taylor, Gizmodo’ya bir e-postada “Gözün görebildiği kadarıyla inanılmaz canlı turuncu bir halıydı” dedi. “Akrep balığı, uzun iri kollarını sallayan bodur ıstakozlar, dikenli deniz kestaneleri ve birkaç pembe ahtapot, biz bölgeyi incelerken Alvin’in pencerelerinin önünden geçip gitti.”
Normalde, derin deniz resifleri, haber bültenine göre nispeten düşük bir mercan kapsamı oranına sahiptir, yaklaşık %10-20. Ancak bu sistem, kendine özgü gücüyle öne çıkıyor: Taylor’ın Gizmodo’ya “nadir” ve “gerçekten sıra dışı” olarak tanımladığı birçok alanda tahminen% 50-60 canlı mercan.
“İnsan etkisine dair çok az kanıt bulunan, gelişen bir derin deniz mercan resifi bulmak çok sıra dışı” dedi. “Araştırılan diğer derin deniz resif alanlarında, genellikle kayıp olta takımı örnekleri, teneke kutular, şişeler ve plastik torbalar gibi çöpler ve hatta trolle çekildiği ve böylece tüm resif yapılarından temizlendiği alanlar vardır. Ancak bu resif bakirdi; sadece yoğun bir eski mercan katmanları kütlesi ve tepesinde canlı mercan buzlanmaları var.”
Takımadalardaki diğer sığ su resifleri de iyi durumda değil. Basın açıklamasına göre, bu haftaki keşiften önce, Darwin Adası kıyılarındaki Wellington Resifi’nin, bölgede 1982-1983 El Niño ile ilişkili bir ısınma olayından sağ kurtulan birkaç mercandan biri olduğuna inanılıyordu. Ancak yeni bulgu, Galápagos’ta henüz bilinmeyen başka resif topluluklarının varlığını sürdürebileceğini gösteriyor.
Bilim adamlarının olağanüstü resifin bu kadar bozulmamış ve canlı kaldığına inanmasının birkaç nedeni var. Birincisi, Galápagos Deniz Koruma Alanı’nın 1998’de ilan edilmesi, bölgeyi endüstriyel balıkçılık ve dip trol avcılığındaki patlamadan korudu – ki bu da binlerce yıllık mercan resif büyümesini tek bir gün içinde mahvedebilir. Stuart Bankaları Gizmodo’ya gönderilen bir e-postada. Charles Darwin Vakfı’nda bir oşinograf ve keşif sırasında HOV’da bulunan ikinci bilim adamıydı.
Sonra, tüm Galapagos deniz sistemini bu kadar verimli kılan okyanus akıntıları var, diye ekledi Banks. Son olarak, derin su resifleri, sığ mercanları yok ettiği bilinen ısı stresinden ve ağartmadan daha az etkilenir. Oşinograf, uzun vadede, en derin resiflerin bile iklim değişikliği tehdidinden muaf olmadığını belirtti.
Banks, yeni mercan ekosistemini bulmanın onu daha iyi korumanın ilk adımı olduğunu söyledi. “Sadece orada ne olduğunu, zaman içinde nasıl değiştiklerini ve nasıl bağlantılı olduklarını anladığımızda bu alanların korunmasına yardımcı olabiliriz.”
Ayrıca, bu resifin izlenmesi dünya çapındaki diğer mercanların geleceğini iyileştirebilir. Taylor basın açıklamasında, “Bu yeni keşfedilen resif, potansiyel olarak küresel öneme sahip bir alandır” dedi. “Dünyadaki diğer resifler için madendeki bir kanarya – mevcut iklim krizimizle bozulmamış bir habitatın nasıl geliştiğini görmek için zaman içinde izleyebileceğimiz bir yer.”
Bu muhteşem denizaltı keşfinden daha fazlasını görmek için tıklayın.
