Hoş geldin! Bu sütun, kaçırmış olabileceğiniz harika oyunları bulmanıza yardımcı olmak amacıyla Tom’s Guide ekibinin şu anda neleri oynadığını ve keyfini çıkardığını paylaştığımız düzenli bir dizinin parçasıdır. Halo Infinite hakkında konuştuğumuz önceki yazımıza göz atmayı unutmayın.
Final Fantasy IV’ü oynadıysanız, bunun tüm zamanların klasik Japon rol yapma oyunlarından (JRPG’ler) biri olduğunu söylememe gerek yok. Derin dövüş sistemi, unutulmaz karakter kadrosu, yürekten hikayesi ve büyüleyici grafikleriyle, günümüzde çoğu JRPG’nin hala takip ettiği formüle esasen öncülük etti. Ancak yakın zamanda oyunu tekrar oynadıktan sonra, FF4 hakkında beni en çok etkileyen şey, yenmem, yan görevler ve hepsi 21 saatimi almasıydı.
Modern hayranlar, JRPG’lerin hayatınızın 100 saatini veya daha fazlasını tüketebilecek devasa, görkemli, şişirilmiş yapımlar olduğu fikrine alıştı. FF4, bunun böyle olması gerekmediğine dair kesin bir hatırlatma olarak duruyor. FF4 ile geçirdiğim 21 saat boyunca, oyun hiçbir zaman hoş karşılanmayı sürüklemedi veya fazla uzatmadı ve beni bitkinlikten ziyade tatmin hissetmeme neden oldu. Merak etmeye başladım: Modern JRPG’ler gerçekten 90’lardaki kardeşlerinden daha mı iyi – yoksa sadece daha mı uzun?
Klasikleri yeniden gözden geçirmek
FF4’ü hiç oynamadıysanız, son derece basit bir adımı var: Baron krallığında kara bir şövalye olan Cecil olarak oynuyorsunuz. Kralından gelen korkunç bir emre karşı gelir ve ülkeyi koruyan büyülü kristallerin peşine düşmek için bir maceraya atılır. Yol boyunca, kara kara düşünen ejderha Kain’den hevesli sihirdar Rydia’ya ve huysuz bilge Tellah’a kadar keyifli bir karakter kadrosuyla takım kurar.
Oyun, son 30 yılda bir Final Fantasy oyunu oynayan herkese tanıdık gelmelidir. Beş karaktere kadar bir grup toplarsınız, ardından niteliklerini ve yeteneklerini geliştirmek için yüzlerce rastgele savaşta savaşırsınız. Bu, oyuncuların bir sonraki sıralarını kibarca beklemek yerine ayakları üzerinde düşünmelerini gerektiren FF’nin imzası olan Aktif Zamanlı Savaş moduna öncülük eden oyundur.
NES’teki Final Fantasy, dizinin doğduğu yerdir, ancak FF4’ün olgunlaştığı yerdir.
FF4’ü ilk olarak lisedeyken oynamıştım ve o zaman bile ne kadar modern hissettirdiğinden çok etkilendim. Seriyle ilk karşılaşmam gösterişli, abartılı Final Fantasy VII oldu ve daha basit oynanışı ve 2D grafikleriyle FF4’ün kıyaslandığında ilkel görüneceğinden endişelendim. Bunun yerine, zorlu bir savaş sistemi, ilgili bir anlatı ve bazı muhteşem ruhlar buldum. NES’teki Final Fantasy, dizinin doğduğu yerdir, ancak FF4’ün olgunlaştığı yerdir.
Birkaç hafta önce Final Fantasy IV: The Complete Collection’ı aldım. PlayStation Vitası, ve bir oturuşta yaklaşık altı saat oynadı. En başından beri oyunun ne kadar hızlı ilerlediğine inanamadım. Cecil’in kontrolünü ele geçirmeden ve düşmanlarla savaşmaya başlamadan önce 30 dakikalık bir ara sahnede oturmak zorunda değildim. Kain ve Rydia’nın sıkıcı, fazla uzun tanıtımları yoktu; partiye yeni katıldılar ve ilerledikçe kişilikleri hakkında daha fazla bilgi verdiler.
Kısa tut
Modern bir JRPG’de altı saat sonra, örneğin Xenoblade Günlükleri 3, eğer hikaye ilk açıklayıcı diyalog dağını aştıysa şanslısınız. FF4’te altı saat geçirdikten sonra bir parti topladım, söz konusu partiyi kaybettim ve onların yerine tamamen yeni bir parti aldım. Dünya haritasının yarısını önce yürüyerek, sonra hovercraft ile gezmiştim. Kefaret, ihanet ve fedakarlıklarla dolu şok edici hikaye bükülmeleri görmüştüm. Hatta büyük bir kötü adamla karşı karşıya gelmiştim.
Maçın temposu sonuna kadar devam etti ve yine de hiç aceleye gelmedi. Hikaye heyecan verici doruk noktasına ulaştı; her karakter tam bir yay aldı; her zindan savaş becerilerime meydan okudu. Keşfedilecek üç büyük dünya haritası vardı; üstlenilmesi gereken çok sayıda isteğe bağlı görev vardı. FF4, güçlü ekipman ve gizli patronlarla doludur, ancak onları bulmak için bir adım adım ilerlemeniz gerekmez. Oyunda sonsuz sayıda “içerik” yok. Bunun yerine, cömert ama sınırlı sayıda değerli maceraya sahiptir.
Krediler toplandığında ve tamamlanmış oyun dosyamı kaydettiğimde, ana hikayeyi ve isteğe bağlı görevlerin çoğunu tamamlayarak 21 saatlik oyun deneyimi biriktirdiğimi gördüm. Bu oyun süresi, modern bir JRPG’de inanılmaz derecede cimri kabul edilirdi, ancak oyunun daha uzun olmasından nasıl yararlanabileceğini görmedim. Hem hikaye hem de oynanış açısından yaptığı her şeyi başardı ve bu süreçte aylarca boş zamanımı tüketmedi.
Bazı modern JRPG’leri karşılaştırın ve karşılaştırın. Göre Ne KadarBeat, kişi 5 98 ile 113 saat arasında sürer; ortaya çıkma hikayeleri arasında alır Yakuza: Bir Ejderha Gibi 45 ile 67 saat arasında sürer; Xenoblade Chronicles 3 41 ile 56 saat arasında sürer; 59 ve 92 saat. Bu saatlerin kaçının sürükleyici hikaye ara sahneleri ve düşünceli oyun zorlukları olduğunu ve kaçının sadece tekrar eden seviye taşlama veya ayrıntılı anlatım olduğunu sormaya değer.
Bazı oyun şirketleri hakkında övünmeyi severken oyunları kaç yüz saat sürer, bir oyunun uzunluğunun o kadar da önemli olmadığını iddia ediyorum. Bir oyunun yarattığı etkiyi hatırlarız, yenmemizin ne kadar sürdüğünü değil. Bu nedenle, örneğin The Witcher 2, 35 saatlik çalışma süresiyle muhtemelen en az onun kadar iyidir. The Witcher 3: Vahşi Av, 100 saat veya daha fazla sürebilir. The Witcher 3’ün yapacak daha çok işi var ama The Witcher 2 çok daha sıkı bir hikaye anlatıyor.
Bir JRPG için evrensel bir mükemmel uzunluk olmasa da, FF4, daha azının daha fazla olabileceğinin mükemmel bir hatırlatıcısıdır. 20 saatlik iyi şeyler ve 100 saatlik tüyler arasında seçim yapsaydınız, hangisini tercih ederdiniz?
