Evrendeki en parlak cisim günde bir yıldızı yiyen kara deliktir

Bilim insanları artık Cehennem’deki gerçek koşulların kanıtlarını rapor ettiler; bunun nedeni belki de hikayeyi anlatmak için geri dönen kimsenin olmamasıydı. Cehennem son derece rahatsız edici, sıcak ve insan yaşamının bedensel biçimlerine düşman bir yer olarak tasavvur edilmiştir.

Tüm gökyüzünün devasa astronomik araştırması sayesinde artık evrendeki en cehennem gibi yer olabilecek yeri bulduk.

İçinde yeni bir makale Doğa Astronomişimdiye kadar keşfedilen en büyük ve en parlak madde diskiyle çevrelenmiş bir kara deliği tanımlıyoruz. J0529-4351 olarak adlandırılan nesne bu nedenle aynı zamanda evrende şu ana kadar bulunan en parlak nesnedir.

Süper kütleli kara delikler

Gökbilimciler halihazırda evrende, galaksilerin merkezlerinde yer alan ve milyonlarca veya milyarlarca güneş kadar büyük olan, hızla büyüyen yaklaşık bir milyon süper kütleli kara delik buldular.

Hızla büyümek için yıldızları ve gaz bulutlarını sabit yörüngelerinden çekip, onları birikim diski adı verilen yörüngedeki malzemeden oluşan bir halkaya sürüklerler. Oraya varıldığında çok az malzeme kaçar; Disk, yakında kara delik tarafından yutulacak olan malzemeyi tutan bir kalıptan başka bir şey değil.

Disk, içindeki malzeme birbirine sürtündükçe sürtünmeyle ısıtılır. Yeterli malzemeyi toplayın ve ısının parıltısı o kadar parlak hale gelir ki binlerce galaksiyi gölgede bırakır ve kara deliğin beslenme çılgınlığını 12 milyar ışıkyılı uzaklıktaki Dünya’da bizim için görünür hale getirir.

Evrenin en hızlı büyüyen kara deliği

J0529-4351’in birikim diski güneşimizinkinden 500 trilyon kat daha yoğun ışık yayar. Bu kadar şaşırtıcı miktarda enerji ancak kara deliğin her gün yaklaşık güneş değerindeki maddeyi yemesi durumunda açığa çıkabilir.

Ayrıca zaten büyük bir kütleye sahip olması gerekir. Verilerimiz J0529-4351’in güneşimizin kütlesinin 15 ila 20 milyar katı olduğunu gösteriyor.

Bu tür kara deliklerden korkmanıza gerek yok. Bu canavarın ışığının bize ulaşması 12 milyar yıldan fazla zaman aldı, bu da onun büyümesinin uzun zaman önce durmuş olduğu anlamına geliyor.

Yakın evrende süper kütleli kara deliklerin günümüzde çoğunlukla uyuyan devler olduğunu görüyoruz.

Kara delikler hakimiyetini kaybediyor

Kara deliklerin beslenme çılgınlığı devri bitti çünkü galaksilerde dolaşan gazlar çoğunlukla yıldızlara dönüştü. Ve milyarlarca yıl sonra yıldızlar kendilerini düzenli desenlere göre sıraladılar: Çoğunlukla galaksilerinin çekirdeklerinde uyuyan kara deliklerin etrafında uzun, düzenli yörüngelerde bulunuyorlar.

Bir yıldız aniden kara deliğe doğru dalsa bile büyük ihtimalle sapan manevrası yapacak ve tekrar farklı bir yöne kaçacaktır.

Uzay sondaları, güneş sisteminin ulaşılması zor kısımlarına erişmek için Jüpiter’den destek almak amacıyla bunun gibi sapan manevralarını kullanır. Ancak uzayın daha kalabalık olduğunu ve sondamızın diğer tarafa gelen bir tanesiyle karşılaştığını hayal edin: ikisi birbirine çarpacak ve bir enkaz bulutu halinde patlayacak ve hızla Jüpiter’in atmosferine düşecek.

Yıldızlar arasındaki bu tür çarpışmalar genç evrenin düzensizliğinde olağan bir durumdu ve kara delikler kaosun ilk yararlanıcılarıydı.

Yığılma diskleri: Uzay yolcuları için girilmez bölge

Birikme diskleri, hiçbir şeyin geri dönmediği bir yere açılan kapılardır, ancak aynı zamanda kendi içlerinde hayata son derece düşmandırlar. Onlar, bulutları onbinlerce santigrat dereceye ulaşan sıcaklıklarda parıldayan dev fırtına hücreleri gibidirler.

Deliğe yaklaştıkça bulutlar giderek daha hızlı hareket ediyor ve hızları saniyede 100.000 kilometreye ulaşabiliyor. Dünyanın bir saatte hareket ettiği mesafeyi bir saniyede katederler.

J0529-4351’in etrafındaki disk yedi ışıkyılı genişliğindedir. Bu, güneşten en yakın komşusu Alpha Centauri’ye olan mesafenin bir buçuk katıdır.

Neden sadece şimdi?

Eğer bu evrendeki en parlak şeyse neden şimdi fark edildi? Kısacası evrenin parıldayan kara deliklerle dolu olmasından kaynaklanıyor.

Dünyadaki teleskoplar o kadar çok veri üretiyor ki, gökbilimciler tüm bunları incelemek için gelişmiş makine öğrenimi araçlarını kullanıyor. Makine öğrenimi doğası gereği daha önce bulunanlara benzer şeyleri bulma eğilimindedir.

Bu, makine öğrenimini, kara deliklerin etrafındaki sıradan birikim disklerini bulma konusunda mükemmel kılıyor (şu ana kadar yaklaşık bir milyon tane tespit edildi), ancak J0529-4351 gibi nadir aykırı değerleri tespit etmede o kadar iyi değil. 2015 yılında bir Çin takımı neredeyse bir maçı kaçırıyordu. oldukça hızlı büyüyen kara delik bir algoritma tarafından seçildi çünkü gerçek olamayacak kadar aşırı görünüyordu.

Son çalışmalarımızda, en ekstrem nesnelerin, en parlak ve en hızlı büyüyen kara deliklerin tümünü bulmayı hedefliyorduk, bu nedenle çok fazla ön bilgi tarafından yönlendirilen makine öğrenimi araçlarını kullanmaktan kaçındık. Bunun yerine, tüm gökyüzünü kapsayan yeni verileri mükemmel sonuçlarla aramak için daha eski moda yöntemler kullandık.

Çalışmamız aynı zamanda Avustralya’nın Avrupa Güney Gözlemevi ile olan mevcut 10 yıllık ortaklığına da dayanıyordu.

Bu makale şuradan yeniden yayınlanmıştır: Konuşma Creative Commons lisansı altındadır. Okumak orijinal makale.