Vampirler hızları ve gizlilikleriyle ünlüdürler, bu kan emici yaratıkları dönüştürmek için mükemmeldirler gecenin ölümcül makinelere dönüşürler, ki EvilVEvil’de tam olarak böyledirler. Ancak bazı insan silahlarının yardımı olmadan değil, eski usullerde göz kırpma, ateş etme ve kesmenin kanlı bir karışımıyla sonuçlanır, düşman dalgaları sizin ve birkaç vampir akrabanızın çeşitli seviyeleri basit hedeflerle geçmenizi bekler, ancak her şeyden önce, çok fazla ısırma vardır. Ya da belki de çok fazla ısırma ve başka pek bir şey olmaması, ortaya çıktığı gibi.
Etrafında Isırarak Yol Al
EvilVEvil’de insanlığa tehdit oluşturan bir tarikatla ilgili bir hikaye var, ancak gerçekten muhteşem değil. Aslında, her aşamadaki iletişimler rahatsız edici hale geliyor ve hızlı oyunun akışını bozuyor, çünkü bazen bir sonraki hedef gösterilmeden önce diyaloğun bitmesini beklemek zorunda kalıyoruz, ki bu da hız arayışındaki vampirlerin midesine bir darbe. Açıklama o kadar da değil heyecan verici, anlatım biraz yavan, Ve BT eylemin önüne geçiyor.
EvilVEvil, seçebileceğiniz üç vampirle (ya da burada bilindikleri adıyla Daywalker’larla) ve üstesinden gelinmesi gereken 12 görevle gelen üç oyunculu bir kooperatif nişancı oyunudur. Zorluk seviyesini artırıp zorluğu artırmadığınız sürece, çoğunu kısa sürede tamamlayacağınızı düşünürsek, genel olarak sunulan seçenekler oldukça kısıtlıdır.
Daha iyi bir açıklama olmadığı için, EvilVEvil’deki oyun tarzı geçmişteki bazı klasik, karmaşık olmayan nişancı oyunlarına benziyor. Bu, düşman dalgalarını ortadan kaldırmak, arada sırada basit bir hedefi tamamlamak -çoğunlukla bir şeyi etkinleştirmek, bir yere bir eşya taşımak veya bir hedefi yok etmek- ve hareket etmek anlamına geliyorinmek bir sonraki alana geçin, durulayın ve tekrarlayın. Vampir çeşitliliğiniz, özel bir saldırı yeteneği, her karakter için benzersiz bir yetenekle muhteşem bir şey değil – Mashaka, belirli bir mesafeye ışınlanmak için göz kırpıyor (ve potansiyel olarak karakterinizin ara sıra sıkıştığı yerlerden çıkmak için); Victoria, düşmanlara doğru koşan bu ölümcül gölgeyi çağırıyor; Léon’un kullanışlı bir çarpma yeteneği var – ve biraz can geri kazandıran ve sizi ileriye doğru iten bir beslenme/ısırma eylemi epeyce bir mesafe.
Bu besleme eylemi, hafif bir bekleme süresiyle bile çeşitli şekillerde çok faydalıdır, çünkü hızlı hareket etmeyi ve silah kullanımıyla birlikte kullanıldığında heyecan verici hale gelen bir şekilde hipnotik bir eylem zincirini teşvik eder. Fikir, her zaman hareket halindezarardan uzak, ve aşağı alarak beyinsiz düşmanlar birbiri ardına geliyor, biraz da sinematik bir hava katıyor.
Silahlara gelince, bunlar çoğunlukla kullanımı keyiflidir, hatta Baştan sona tanıdık. Tüfeklerden pompalı tüfeklere ve hafif makineli tüfeklere kadar, çoğu kişi için bilinen bir alan, ancak kullanımı keyifli. Silahların bir süreliğine kilitlendiğini görmek garip özel karakter böyle bir oyundaBu, oldukça sığ ilerleme sisteminin, çeşitli vampirlerle oynamaya zorlandığınız ve onların kitleriyle sınırlı olduğunuz için bir eziyete dönüşeceği anlamına geliyorS.
İlginç olan nokta, silah istatistikleriyle oynayan ve etkinliğini artırmak için yükseltilebilen modlar eklemeye başladığınızda ortaya çıkar. Öte yandan, eserler, Daywalker’lara atanan pasiflerdir ve yeteneklerinizi artırmanın veya bazı eylem kombinasyonlarından en iyi şekilde yararlanmanın başka bir yoludur.
Ama tekrarlayıcı, aşırı tekrarlayıcı oluyor. Depolardan mahzenlere, şehir sokaklarına ve zorunlu tesislerinize geçerken senaryo değişikliğinin dışında, hepsiels aynı. Bu çoğunlukla aynı düşman tipleri, bir beslemeden diğerine aynı şekilde geçiş, süreçte birkaç güçlü düşmanı biçme, keskin nişancıları etkisiz hale getirme ve olabildiğince tekrarlayıcı ve basit hedefleri tamamlama. Her iki tasarım seçeneği de veya Yaratıcılığın eksikliği, bir süre sonra sürecin yorucu hale gelmesi gerçeğidir.
Tamamen berbat değil ama…
Görsel yönlendirme açısından, EvilVEvil biraz kaba. İlk izlenimler oldukça vasat, depo seviyesi 2000’lerin başlarından kalma bir şeye benziyor ve görünüm daha da gelişiyor biraz senin gibi taşınmak şehir sokaklarına girin ve sanatın ve alanların kendilerine özgü bir havası olduğunu ve O kötü. Ancak düşman modellerinin – ve veoynanabilir vampirlerimiz – son derece kaba, kullanıcı arayüzü ilkel ve fırında biraz daha zaman geçirmeleri gerekiyordu… ya da bu durumda tabutta.
Oyun, açıkçası yüzeysel bir başlangıçtan itibaren biraz size büyüyor, ancak ulaşabileceği zirvelere ulaşmıyor. Silah kullanımı eğlenceli ancak çabuk sıkıcı hale gelen yavan temel mekaniklerin hizmetinde ve yetenekler çok zayıf ve pakete çeşitlilik açısından pek bir şey katmıyor. Co-op nişancı oyunlarına gelince, EvilVEvil işe yarar ancak ısırık çok kalıcı bir izlenim bırakmıyor.
Puan: 6/10
Artıları:
- Hızlı ve karmaşık olmayan eylem
- Silahlı çatışmalar eğlenceli
Eksileri:
- Çok sınırlı yeteneklere ve ilerleme potansiyeline sahip vampirler
- Aşamalar ve hedefler oldukça tekrarlayıcı
- Sönük grafikler
EvilVEvil inceleme kodu yayıncı tarafından sağlandı. MP1st’in inceleme ve puanlama politikasını tam burada okuyabilirsiniz.
