Evet, ‘sessiz bırakma’ gerçek

Bana göre, “sessiz bırakma” – sadece işinizin temellerini yapmak ve görev çağrısının ötesine geçmemek – bir gizemdir. Sonra tekrar, işini seven bir ömür boyu işkoliğim. Ne yazık ki, herkes sevdiği işi yaparak geçimini sağlayabilecek kadar şanslı değil.

Bu, yakın zamanda bir Gallup anketi bulundu, kesinlikle, en azından ABD işgücünün yarısı “sessiz bir şekilde istifa ediyor”.

Yani tüm bunlar neyle ilgili?

Bir kere, bu bir algı meselesi. 1980’lerde, bir geliştirici olarak çalışırken, birçok insan zaten sessiz bırakanlardı. Sadece onlara öyle demedik.

Yüksek stresli teknoloji işinde bile, tanımladığım gibi “yerinde emekli” olan birçok insanımız vardı. Bunlar, COBOL, Fortran 77 veya C’de programlamayı öğrenmiş ve başka bir şey öğrenmek istemeyen, genellikle 30’lu veya 40’lı yaşlarında olan teknisyenlerdi. Yani, yapmadılar. Ve onlardan kodu korumalarını istediğiniz sürece sorun yok. (Onlardan başka bir şey isteyin ve başınız belaya girdi.)

Bu sadece teknoloji değil.

Tüm işletmelerde, bazı insanlar her zaman sessiz pes edenler olmuştur.

Bilirsiniz, eskiden su soğutucularında takılıp kalanlar, bunlar bir şey değilken; toplantılarda gözleri açık uyuyan canı sıkılan iş arkadaşları; ve elbette, kimin kiminle çıktığı konusunda güncel olan ama işlerinden habersiz olan bitmek bilmeyen dedikodular.

Ancak bugün, işlerini sevmeyen yeni bir insan dalgası görüyoruz gibi görünüyor.

Bu sürpriz olmamalı. Bu, büyük istifanın gelgitidir.

Yeni sessiz bırakanlar, gerçekten bırakmayı veya yeni bir iş bulmayı göze alamayanlardır.

Henüz.

Bunların çoğu daha genç, 35 yaşın altında. Kimsenin onları umursamadığını, gelişimlerini teşvik ettiğini veya onlara öğrenme ve büyüme fırsatları verdiğini düşünüyorlar.

İhmal edilmiş ve ihmal edilmiş hissediyorlar. Gerçekten de, uzaktan veya hibrit bir çalışma ortamında çalışıyorlarsa, 10 kişiden dördünden daha azı işte kendilerinden ne beklendiğini bildiklerini düşünüyor.

Suçlu? Gallup şöyle açıklıyor: “Sessiz bırakma, kötü yönetimin bir belirtisidir.”

Haklılar.

Ne de olsa, her üç yöneticiden sadece biri işte çalışıyor. Yani çürüme yukarıdan başlar. Üst yönetim umursamıyorsa, başkasının da umursamasını bekleyemezsiniz.

Şimdi ne yapabilirsin?

Yeni başlayanlar için Gallup, yöneticilerin her çalışanla haftada 15 ila 30 dakika konuşmasını şiddetle tavsiye ediyor. Onları bir makinenin dişlileri olarak değil, bireyler olarak tanıyın. Yaşamları, güçlü yönleri ve hedefleri hakkında bilgi edinin. Onlara onlardan ne beklediğinizi söyleyin. Onlara nasıl olduklarını söyle. Olumlu olun, cesaretlendirin ve endişelerini dinleyin ve onlara hitap edin.

Bu roket bilimi veya hatta MBA düzeyinde bir şey değil. Yönetim 101.

McDonald’s’taki bir müdür yardımcısı bile, işte birkaç ay sonra bunu bilmelidir. Bunu yaparsanız, mürettebatınız kendilerini meşgul hissedecek ve sadece bir maaş çekinden ziyade bir gelecekleri olacak.

Yönetimi tepeden tırnağa iyileştirmek 1 numaralı işiniz olmalıdır. Yakın zamanda McKinsey çalışma bulundu, “Bu kötü bir patronun ne kadar etkili olduğu abartılamaz insanların gitmesine neden olabilir.”

Ve geçmişte cazip bir maaş, berbat bir patrona rağmen insanları bir işte tutabilirken, bu şimdi pandemi öncesine göre çok daha az doğru.”

Bu noktanın altını çizelim.

COVID-19 ve neden olmaya devam ettiği aksaklıklar, insanları bir işten ve hayattan ne istediklerini yeniden değerlendirmeye yöneltti.

Örneğin, insanların ofise dönmeleri ve artık evden çalışmamaları konusunda ısrar ederseniz, en iyi çalışanlarınızdan bazıları sessizce ya da sadece eski bırakmaya başlayacaktır. Bu insanlar, benim gibi, evde çalışmaktan gelen huzur ve sessizlikçok daha üretkenler.

Ayrıca iş beklentilerinizi makul tutmanız gerektiğini de ekleyeceğim.

Rah-rah, işe %110 vermenin yalnızca kötü spor filmlerinde işe yaradığından bahsediyor, gerçek hayatta değil, kendini alfa yöneticisi ya da daha yakını ilan eden bir yönetici ne derse desin. Glengarry Glen Rossörneğin, harika bir oyun ve film, ama aklı başında kim bu tür bir düdüklü tencerede çalışmak ister?

Bu nedenle, çalışanlarınızın gerçekten üretken olmasını istiyorsanız, onlarla konuşun, onları dinleyin ve öğrendiklerinize göre hareket edin. Bu kadar basit.

Bunu yapın, işiniz daha iyi olacak.