Eski DNA, Avrupa Hunlarının çeşitli genetik kökenlerine ışık tutuyor

Roma İmparatorluğu’nun düşüşünde önemli bir rol oynayan göçebe bir grup olan Hunların Kökenleri uzun zamandır belirsiz kaldı. Antik iskelet kalıntılarının son DNA analizi, ataları hakkında yeni bilgiler sağlamıştır ve tekil bir menşe noktasından ziyade çeşitli bir genetik makyaj ortaya çıkarmıştır. Raporlara göre, inceleyen araştırmacılar dördüncü ve altıncı yüzyıllar arasında gömülen ve Orta Asya ve Doğu Avrupa’yı kapsayan genetik bağlantılar buldular. Bu bulgular, Hunların homojen bir grup değil, yüzyıllarca göç ve kültürel etkileşimlerle şekillenen bir nüfus olduğunu göstermektedir.

Genetik analiz çeşitli soyları ortaya çıkarır

Buna göre çalışmak Max Planck Evrimsel Antropoloji Enstitüsü’nde arkeogenetikçi olan Guido Gnecchi-Ruscone liderliğindeki bir ekip olan PNAS’da yayınlanan 370 kişinin genomlarını analiz etti. Araştırma, Avrupa Hunları ve imparatorluğu MGK ve AD 100 arasında Moğolistan’da gelişen Xiongnu da dahil olmak üzere daha önceki göçebe gruplar arasındaki bağlantıları izlemeyi amaçladı. Bazı Hun bireyleri, en çok taşınan kuzeydoğu Asya Anaları dereceleri, karmaşık bir intergling tarihini vurgulayan Xiongnu elitine doğrudan genetik bağlantılar sergiledi.

Avrasya bozkırındaki bağlantılar

Araştırmacılar, iniş (IBD) segmenti paylaşımıyla kimlik adı verilen bir teknik kullanarak, birkaç yüzyıl boyunca birden fazla bölgede genetik bağlar belirlediler. Bulguları, trans-Eurasian ilişkilerinin nesiller boyunca sürdürüldüğünü ileri sürdü. Moğolistan’daki yüksek statülü Xiongnu mezarları Avrupa Hunları arasında doğrudan torunlar gösterse de, çalışma Xiongnu popülasyonlarının Avrupa’ya büyük ölçekli göçünün gerçekleşmediği sonucuna varmıştır.

Elit bir Hun Mezarından Analizler

Pusztataskony, Macaristan’daki bir mezar alanı, altın küpelerin yanına gömülü uzun bir kafatası olan bir Hun kadının kalıntılarını verdi. Gnecchi-Ruscone, Live Science’a, bu bireyin onu Xiongnu Elite’e bağlayan genetik belirteçleri taşıdığını ve kayda değer bir kültürel uygulama olan kafatası modifikasyonunun nesiller boyunca aktarılmış olabileceğini düşündürdüğünü söyledi. Çalışma, Avrupa Hunlarının, tek bir göçmenlik olayından ziyade yüzyıllarca hareket ve entegrasyon tarafından şekillendirilen kültürel ve genetik olarak çeşitli bir grup olduğu görüşünü güçlendirmektedir.