Anna van den Breemer escribe todas las semanas sobre un problema educativo cotidiano para el que busca una soluci\u00f3n.<\/p>\n
Dit artikel is afkomstig uit de Volkskrant. Elke dag verschijnt een selectie van de beste artikelen uit de kranten en tijdschriften op NU.nl. Daar lees je hier meer over.<\/em><\/p>\n<\/div>\n Elastiekjes, hard geworden hompen klei, muntjes, een onthoofde pop, potloden, Pok\u00e9mon-diertjes: het is een kleine greep uit de verzameling die mijn dochter (bijna 7) op haar nachtkastje heeft uitgestald. En op de kast. En op de grond. Als ik haar vertel dat het tijd is om haar slaapkamer op te ruimen, stuit ik op verzet. ‘Het is m\u00edjn kamer en ik vind het fijn zo.’ Soms gooi ik stiekem dingen weg. Hoe krijg ik haar aan het opruimen?<\/p>\n<\/div>\n ‘Als je kijkt naar het kinderbrein, dan kun je vaststellen dat een zevenjarige nog niet de volgroeide hersenfuncties heeft die nodig zijn om zelfstandig een kamer op te ruimen’, zegt kinderneuropsycholoog Diana Smidts. Het lijkt voor volwassenen een simpele taak, maar er komen ingewikkelde vaardigheden bij kijken: het sorteren van spullen op eigenschappen (alle auto’s of poppetjes bij elkaar), vooruitdenken en inschatten welk speelgoed waarin past. ‘Bovendien komen kinderen tijdens het opruimen allerlei leuke dingen tegen waardoor ze gaan spelen. Het is volkomen normaal dat ze op zo’n moment vergeten wat ze aan het doen waren.’<\/p>\n<\/div>\n Het is dus onvermijdelijk dat ouders helpen bij het opruimen. Het is daarbij belangrijk om te beseffen dat het perspectief van ouders en kinderen verschilt als het gaat om ‘rommel’. ‘Voor jouw dochter zijn die spulletjes geen rotzooi. Het luciferdoosje met een haarspeld erin is een vliegtuig, terwijl jij misschien denkt: dit kan in de papierbak’, zegt Smidts.<\/p>\n<\/div>\n Alle spullen laten liggen is geen optie. ‘Een opgeruimde kamer is een opgeruimd hoofd’, zegt Smidts. ‘Als je niets meer kunt vinden in de kamer is dat niet fijn. Hygi\u00ebne speelt ook een rol. Je wilt kunnen stofzuigen. Dat kun je prima uitleggen aan je kind.’<\/p>\n<\/div>\n ‘Zorg dat alles in de kamer een vaste plek heeft’, zegt professional organizer Eefje Sedee. Een lade voor LEGO, een bakje voor haarelastiekjes, een mand voor de knuffels. ‘Heb je de basis op orde, dan is tien minuten vaak genoeg om alles strak te trekken en je kind weet waar alles hoort.’<\/p>\n<\/div>\n Wat is een goed opruimmoment: direct na het spelen of vlak voor bedtijd? ‘Kijk naar het energieniveau van je kind’, adviseert Sedee. ‘Bij speelafspraakjes kun je de regel instellen: samen spelen is samen opruimen. Daar mag best een beloning tegenover staan. Ik zeg vaak: ruimen jullie even op? Dan doen we daarna limonade met een koekje.’<\/p>\n<\/div>\n Stel je niet op als opruimdictator, maar betrek je kind bij het proces. ‘Laat je dochter bakjes in de winkel uitkiezen om spullen in op te ruimen’, zegt Smidts. ‘Prima als ze die frutsels bewaart, maar wel bij elkaar.’<\/p>\n<\/div>\n ‘Wijs een kast of plank aan waarop ze haar mooiste schatten mag uitstallen’, adviseert Sedee. Op die manier focus je niet op wat er weg moet, maar op wat bewaard mag blijven.<\/p>\n<\/div>\n Diana Smidts raadt het af om stiekem dingen weg te gooien. Er bestaat gelukkig een tussenvariant. ‘Bij mijn kinderen ruimde ik sommige spullen op uit de kamer. Die bewaarde ik nog drie weken, voor het geval dat ze erom zouden vragen.’<\/p>\n<\/div>\n Het helpt om kritisch te kijken wat \u00fcberhaupt de kamer in komt. ‘Kies een bak waarin je alle tekeningen bewaart die uit school meekomen. Eens per maand zoek je die samen uit’, aldus Sedee. ‘Zo voorkom je stapels half-afgemaakte kunstwerken.’<\/p>\n<\/div>\n Tot slot: met vage omschrijvingen als ‘ruim je kamer op’ kan een kind niets, aldus Smidts. ‘Wees zo concreet mogelijk als je samen gaat opruimen en zeg: ‘Ga jij eens op zoek naar alle stukjes klei en doe ze in dit mandje.’<\/p>\n<\/div>\n <\/div>\nDit zeggen de deskundigen<\/h2>\n
Hoe pak je het aan?<\/h2>\n