\n<\/p>\n
Utilizando tazas y cuencos de 2500 a\u00f1os de antig\u00fcedad, cient\u00edficos alemanes reconstruyeron en detalle c\u00f3mo los antiguos egipcios embalsamaban a sus famosas momias. Los ingredientes a veces ven\u00edan de lejos, muestra una nueva investigaci\u00f3n.<\/p>\n
Dit artikel is afkomstig uit de Volkskrant. Elke dag verschijnt een selectie van de beste artikelen uit de kranten en tijdschriften op NU.nl. Daar lees je hier meer over. <\/em><\/p>\n<\/div>\n Enorme piramides, rijk versierde sarcofagen – de oude Egyptenaren verzorgden welgestelde overledenen tot in de puntjes. Uit een nieuwe studie blijkt bovendien dat ze exotische balsems gebruikten om mummies te maken. Duitse archeologen vonden in een werkplaats tien ingredi\u00ebnten waarvan een deel afkomstig was van ver buiten Egypte. Het Duitse onderzoek verscheen woensdag in Nature.<\/a><\/p>\n<\/div>\n De ingredi\u00ebnten kwamen meestal uit het Middellandse Zeegebied, maar er doken ook exotische materialen op. Zo vonden de onderzoekers damarhars uit Zuidoost-Azi\u00eb, meer dan 5.000 kilometer verderop.<\/p>\n<\/div>\n “De oude Egyptenaren hadden contacten over lange afstanden, dit is daarvan een duidelijk voorbeeld”, zegt Daniel Soliman, egyptoloog bij het Rijksmuseum van Oudheden. “Waarschijnlijk reisden zij zelf niet naar Azi\u00eb, maar gaven handelaren de hars aan elkaar door.”<\/p>\n<\/div>\n Om lijken langer te bewaren, gebruikten de oude Egyptenaren diverse balsems. Dat waren veelal mengsels van plantaardige harsen en oli\u00ebn, soms met dierlijk vet. De precieze samenstelling van deze balsems bleef lange tijd een raadsel.<\/p>\n<\/div>\n De Duitse onderzoekers bestudeerden 31 bekers en schalen van ongeveer 2.500 jaar oud. Die werden opgegraven in Saqqara, een grote begraafplaats ten zuiden van de Egyptische hoofdstad Ca\u00efro waar vooral de elite zijn laatste rustplaats vond.<\/p>\n<\/div>\n Diverse inscripties omschreven wat er in de containers zat en hoe mensen de inhoud moesten gebruiken. Die teksten vergeleken de onderzoekers met de chemische samenstelling van het achtergebleven residu. Daarin vonden ze tien ingredi\u00ebnten, in verschillende samenstellingen met elkaar gemengd.<\/p>\n<\/div>\n “Het onderzoek is een mooie combinatie van archeologisch, taalkundig en chemisch onderzoek”, vindt Soliman. Hij is niet betrokken bij de Duitse studie, maar doet met het Rijksmuseum van Oudheden wel archeologische opgravingen in Saqqara.<\/p>\n<\/div>\n <\/figcaption><\/figure>\n El embalsamamiento tambi\u00e9n ten\u00eda matices religiosos, dice Soliman. \u201cLos familiares quer\u00edan transformar el cuerpo del difunto en un ser con poderes divinos en el m\u00e1s all\u00e1. Algunos materiales mantuvieron a la momia por m\u00e1s tiempo. Otros, por ejemplo, la cera de abejas, tienen connotaciones religiosas, como sabemos por otros rituales del antiguo Egipto. dif\u00edcil de hacer. Para los antiguos egipcios, iba de la mano”.<\/p>\n<\/div>\n No est\u00e1 claro por qu\u00e9 aplicaron tantos tipos de b\u00e1lsamos. “Tal vez usaron diferentes b\u00e1lsamos en diferentes momentos del proceso, o algunos materiales eran m\u00e1s baratos”.<\/p>\n<\/div>\n La investigaci\u00f3n alemana cuestiona la definici\u00f3n habitual de dos materiales egipcios antiguos de uso com\u00fan: antiu<\/em> y sefet<\/em>. A menudo aparec\u00edan en descripciones de sacrificios religiosos.<\/p>\n<\/div>\n Durante mucho tiempo, con base en la investigaci\u00f3n ling\u00fc\u00edstica, los egipt\u00f3logos pensaron que antiu<\/em> consist\u00eda principalmente en resina de mirra, que proviene de plantas de la regi\u00f3n \u00e1rabe. Frascos etiquetados antiu<\/em> sin embargo, contienen una mezcla de grasa animal y enebro. Y sefet<\/em> result\u00f3 no ser aceite, como se pens\u00f3 durante mucho tiempo, sino un ung\u00fcento. “Los egipt\u00f3logos son conscientes de que las traducciones no siempre son correctas. Esto demuestra que debemos seguir cuestionando esas traducciones”, dice Soliman.<\/p>\n<\/div>\n <\/div>\n