\n<\/p>\n
Los inmigrantes ciegos y con problemas de visi\u00f3n no ten\u00edan ad\u00f3nde ir para recibir lecciones de holand\u00e9s durante a\u00f1os. Por ejemplo, Ramadan (45), Nafi (88) y Abeba (49) nunca tuvieron integraci\u00f3n y fueron rechazados en las escuelas de idiomas porque tienen poca experiencia con personas con discapacidad visual. En el coraz\u00f3n de R\u00f3terdam hay un c\u00e1lido nido para inmigrantes con discapacidad visual.<\/p>\n
Dit artikel is afkomstig uit het Rotterdams Dagblad. Elke dag verschijnt een selectie van de beste artikelen uit de kranten en tijdschriften op NU.nl. Daar lees je hier meer over.<\/em><\/p>\n<\/div>\n De Syrische Ramadan Kossa (45) is sinds zijn 4de slechtziend. Met zijn rechteroog ziet hij 10 procent, met zijn linkeroog 5. Hij heeft een moeizame jeugd gehad in Syri\u00eb, vertelt hij, waar hij zijn beperking geheim moest houden. “Mensen geloofden me toch niet. In Syri\u00eb word je als gehandicapte niet serieus genomen.” Hoewel hij slechtziend is, studeerde hij psychologie aan de universiteit van Aleppo. “Ik kon nooit lezen wat de docent op het bord schreef. Maar ik schaamde me om telkens hulp te vragen.” Hij deed, anders dan zijn vrienden, negen jaar over het behalen van zijn diploma.<\/p>\n<\/div>\n In 2015 verlaat hij huis en haard, vanwege de burgeroorlog in zijn thuisland, en vlucht naar Nederland. Als hij aanklopt bij taalscholen wordt hij afgewezen, want ervaring met blinden heeft bijna geen enkele school.<\/p>\n<\/div>\n In Rotterdam wonen naar schatting zo’n 1500 slechtziende migranten die nooit de kans hebben gekregen om in te burgeren. Reden voor Tonny van Breukelen en Jerrel Volkerts om in 2017 een taalschool op te richten voor die groep. “Deze mensen krijgen vrijstelling. Het effect is tien keer zo erg”, zegt ze. Dat de overheid met de hand over het hart strijkt zorgt er namelijk voor dat blinden en slechtzienden in een isolement terecht komen. Studeren, en het vinden van een baan gaat moeizaam. “Terwijl iedereen met een beperking mee moet kunnen doen in deze wereld.”<\/p>\n<\/div>\n Het is vrijdagmiddag als bij Stichting Beter Zien Anders Kijken, aan de Kipstraat in Rotterdam, zo’n twintig blinde en slechtziende Rotterdammers aan tafel met elkaar babbelen. De een maakt zich klaar om taalles te geven, de ander om taalles te krijgen. Sommige slechtzienden zijn er voor de gezelligheid en het contact met hun lotgenoten.<\/p>\n<\/div>\n Bij Van Breukelens stichting beschikken ervaren taalcoaches over hulpmiddelen voor mensen met een visuele beperking. Zoals een digitale handloep waarmee Ramadan teksten kan lezen. “Sommige slechtzienden kunnen zwarte letters op een witte achtergrond beter zien, of gele letters op een blauwe achtergrond. Dit apparaatje geeft teksten weer in verschillende kleurencombinaties”, vertelt begeleider Anda die zelf ook slechtziend is.<\/p>\n<\/div>\n Cuando el iraqu\u00ed Nafi Tossa huy\u00f3 a los Pa\u00edses Bajos despu\u00e9s de la Guerra del Golfo en 1993 (entonces ten\u00eda 60 a\u00f1os), tambi\u00e9n se inscribi\u00f3 en un curso de holand\u00e9s. Tambi\u00e9n tiene una discapacidad visual. “El consejo dijo que era demasiado mayor y que no necesitaba aprender el idioma”.<\/p>\n<\/div>\n Tossa es exdiplom\u00e1tica, habla con fluidez franc\u00e9s, \u00e1rabe, ingl\u00e9s y arameo y le encantan los idiomas. La cancelaci\u00f3n del curso golpe\u00f3 duro. “No estaba satisfecho con mi nivel de holand\u00e9s”. Hace tan solo seis meses, con 88 a\u00f1os, Tossa tom\u00f3 por primera vez clases de holand\u00e9s, donde se siente renacer. “Es fant\u00e1stico aprender un nuevo idioma a esta edad”.<\/p>\n<\/div>\n Esto tambi\u00e9n se aplica a Abeba Brhane (49) de Eritrea, que qued\u00f3 ciega a la edad de 11 a\u00f1os debido a una meningitis. Abeba no solo toma clases de idiomas \u00e9l mismo, sino que tambi\u00e9n ense\u00f1a Braille voluntariamente en la fundaci\u00f3n. “En Eritrea ense\u00f1\u00e9 a ni\u00f1os que quedaron cegados por los explosivos de las minas. Perdieron los ojos, las manos y los pies. Muy triste”, dice.<\/p>\n<\/div>\n “El idioma holand\u00e9s es dif\u00edcil pero divertido de aprender”, dice Abeba, quien estudi\u00f3 historia en su pa\u00eds de origen. “Todos los viernes corro con un compa\u00f1ero de Running Blind y tambi\u00e9n salgo mucho a la calle con mi supervisor para hablar sobre la historia de R\u00f3terdam”.<\/p>\n<\/div>\n <\/div>\nBurgeroorloog<\/h2>\n
Slechtzienden<\/h2>\n
Cegado por explosivos de minas<\/h2>\n