Sadece o değil bir duygu: jeopolitik yelpazedeki risk son yıllarda normalden daha yüksek. Dünyanın her yerinde tedarik zinciri operasyonlarına sahip işletmeler için bu risklerden kaçınmak zordur. Gelecek ayları ve yılları planlamak söz konusu olduğunda, dayanıklılık ve yaptırımlardan kaçınma konuları akılda ilk sırada yer alıyor.
İstikrarsız ülkelerde veya yakınında tedarikçilerle çalışmak, risk arttıkça iş sürekliliği giderek daha belirsiz hale geldiğinden şirketler için önemli riskler yaratır. Bu, bir tedarikçinin kendi tedarik zinciri (“alt tedarikçiler” olarak adlandırdığımız) için de geçerlidir. Çoğu şirket için, bağlı oldukları tüm taşeronları ve alt tedarikçileri birden fazla dereceli ayrımla belirlemek imkansızdır.
İşletmeler, her bir alt tedarikçiyi takip etmek için aşırı miktarda kaynak harcamak yerine, hangi tedarikçilerinin iş sürekliliği açısından “kritik” olarak etiketlenebileceğini belirlemelidir. Ardından, bu satıcıların kendi kritik tedarikçilerini ve yüklenicilerini izlemeye ve izlemeye odaklanmalıdırlar. Bu, kritik tedarikçilerin jeopolitik riskini daha doğru bir şekilde tartmak için kullanılabilecek yeterince doğru bir anlık görüntü sağlayacaktır.
Savaşların ve uluslararası çatışmaların gittiği yerde, muhtemelen yaptırımlar takip eder. Ukrayna’da hızla gelişen durumun kanıtladığı gibi, uluslararası yaptırımlar ortamı, yeni işletmeler ve bireyler düzenli olarak “engellenmiş” varlıklar olarak belirlenerek pratik olarak bir gecede değişebilir. ABD’de bu listedeki biriyle iş yapmaya devam eden bir şirket, itibarının zedelenmesinin yanı sıra önemli para cezaları alma riskiyle karşı karşıyadır.
Kapı komşusu bir savaşın bir işi kapatabileceği gibi, zorlu bir ekonomik ortam da olabilir.
Bu gibi durumlarda işletme sahiplerinin kim olduğunu kontrol etmek çok önemlidir, çünkü bir şirket, tedarikçilerini şirket adına göre yaptırım konusunda kontrol ederse, yaptırım uygulanan “nihai hak sahipleri” işaretlenmeyebilir. Tecrübelerime göre, dışarıdaki firmaların %30’dan azı, intifa hakkı sahiplerini yaptırım listelerine karşı tarıyor. OFAC tarafından gerekli özen gösterilmesine rağmen.
Birçok tedarik zincirinde şeffaflık eksikliği bu riskleri artırıyor. Bir Deloitte anketi bulundu Tedarik görevlilerinin dörtte üçünden daha azının kritik kademe tedarikçilerine ilişkin iyi bir görünürlükleri olduğunu bildirdiğini ve sadece %26’sının bu tedarikçiler arasındaki riskleri tahmin edebildiklerini söylediğini belirtti. Ankete katılanların yalnızca %15’i ikinci ve üçüncü kademe tedarikçilere görünürlük bildirdi.
İşletmeler, bunları tedarik zinciri boyunca uygulamak için değer odaklı politikalara ve sistemlere ihtiyaç duyar. Göreve dayalı bir değerlendirme listesi, riskler tespit edildiğinde hangi eylemlerin gerçekleştirileceğini belirterek politikaları ve kuralları yönetebilir. Tedarikçileri bu değerlendirme tablosuna göre değerlendirmek ve risk düzeylerini derecelendirmek için tedarikçi yönetim sistemleri yaygınlaştırılmalıdır.
