Bu artan tabakalaşma, daha derin suların daha az ve daha az oksijen almasına neden olur. Ayrıca, deniz organizmalarının metabolizması sıcaklıkla artma eğilimindedir. Sonuç olarak, okyanuslar ısındıkça, içinde yaşayan organizmalar daha fazla oksijen tüketir. Bu etki, gübrelerin akışının oksijen emici bakterileri besleyen alg çiçeklerini beslediği kıyılarda çok büyük olabilir. Ötrofikasyon, Kuzey Adriyatik’teki kötü şöhretli bölge de dahil olmak üzere, giderek daha fazla ‘ölü bölge’ yaratıyor.
Bazı araştırmalar, mikroplastik kirliliğin oksijen açlığı sorununu şiddetlendirme potansiyeline de sahip olduğunu öne sürdü. Bu teoriye göre, eğer zooplankton fitoplankton yerine mikroplastiklerle dolarsa, fitoplankton çoğalacak ve deniz tabanına giden tüm oksijen tüketen bakterileri yeniden besleyecektir.
Sonuç, çeşitli balıkların gelişmesi için çok sıcak veya oksijen açısından çok düşük olan ve farklı kaçış yollarına yol açan alanlardan oluşan bir yamadır. Çok alıntı yapılan bir örnek, yakın zamanda bölgede “Bombay ördeği” (İtalyanca ticari adı: bumalo) olarak adlandırılan, jelatinimsi bir kıvama sahip uzun ve ince bir balık türü tarafından kolonize edilen Çin’in güneydoğu kıyısıdır.
Çok az omurgalıya sahip olan bu türün patlaması, denizanası gibi hayatta kalmak için çok az oksijene ihtiyaç duyanlar dışında diğer tüm balıkların kaçmasına neden olan bu sulardaki oksijen eksikliğine bağlıdır. Genel olarak, büyük balıkların metabolizması daha yüksektir ve daha fazla oksijene ihtiyaç duyar.
Geleceğin denizleri – daha sıcak ve hipoksik – sadece daha az balık türü değil, aynı zamanda daha küçük, bodur balıklar ve ne yazık ki bizim için sera gazı üreten daha fazla bakteri içerecek. Balıklar daha oksijenli sulara doğru hareket ettikçe tropikler boşalacak ve birçok tür yok olma tehlikesiyle karşı karşıya kalacak.
