Alaka düzeyinin göz açıp kapayıncaya kadar kaybolduğu bir İnternet çağında, Drea de Matteo, televizyondaki ikonik rolü sayesinde hala her zamanki gibi popülerliğini koruyor. sopranolar. De Matteo, hırsı ve benzersiz moda anlayışıyla tanınan Christopher Moltisanti’nin ateşli kız arkadaşı Adriana La Cerva olarak rol aldı. 15 yıldan fazla bir süredir yayından uzak olmasına rağmen, Matteo hala en çok onu rahatsız eden rolle tanınıyor. Bir Drama Dizisinde En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Emmy 2004 yılında.
Şimdi, de Matteo, başrolde oynadığı indie sahnesinde kendine bir isim yapıyor. ÇarpışmakLos Angeles’ta bir restoranda bir gece boyunca üç çiftin hayatlarını iç içe geçiren heyecan verici bir hikaye. De Matteo, restoranın müdürüyle ilişkisi olan hırslı bir kadın olan Angie’yi oynuyor. Tecrübeli aktris Digital Trends ile yaptığı konuşmada, tek bir yerde çekim yapmanın zorluklarından, kötü adamlara duyduğu yeni aşktan ve Adriana’yı oynamanın hayatında nasıl bir nimet haline geldiğinden bahsediyor.
Not: Bu röportaj, uzunluk ve netlik için kısaltılmış ve düzenlenmiştir.
Dijital Eğilimler: Senaryoyu okudunuz Çarpışmak. İlk tepkiniz nedir?
Drea de Matteo: Yazar ve yönetmen Mukunda (Michael Dewil), tek bir yerde geçen en inanılmaz senaryoyu yazdı. Tüm bu COVID sonrası projeler, insanlar biraz para için hızlı bir şekilde bir şeyler yapmaya çalışıyordu. Tüm bu yönetmenler pandemi sırasında çalışmak zorunda kaldı. Bütün bu insanlar ne olursa olsun bir araya gelip çalışmak istiyor. Bu harika bir fırsattı. Son birkaç yılda yaptığım tüm projeler tek bir yerde gerçekleşti, ki bu ilginç.
Broadway oyunu gibi.
Evet. Ama aynı zamanda, bir sitcom yaparken bile, hepsi onun içinde. [place]. Ama en azından yerleri değiştiriyormuş gibi yapıyor. Bu gerçekten tek bir yerde gerçekleşti ve senaryosu çok yüksek konseptliydi. Normalde, sona doğru olan tüm heyecan ve tüm örtüşmeler nedeniyle böyle bir şeyi çekmek için milyonlarca dolara ihtiyacınız olduğunu düşünürdünüz. Gerçekten harika bir senaryo.
Karakteriniz Angie, Jim Gaffigan’ın karakteri Peter’ın karısı. Restoran müdürüyle bir ilişkiniz var. Tek bir yerde geçtiği için, her karakterin çok fazla arka planı yok. Karakteriniz için daha fazla arka plan oluşturmanız mı gerekiyordu, yoksa senaryoda üzerine inşa edilecek yeterli ayrıntı var mıydı?
Pekala, senaryoda üzerine inşa edebileceğim bazı şeyler vardı, ama bunu başaramadı. [final] kestik çünkü zaman sıkıntısı içindeydik. Gündüzleri değil geceleri çekiyorduk. Yani Mukunda barın yanında dans etmeyi, insanların dikkatini çekmeye çalışmamı sevdirdi. 50’li yaşlarında, dikkat çekmeye çalışıyor, artık genç bir kadın gibi hissetmiyor. Yani kesinlikle o orta yaş krizi havasını hissediyor. O sahneleri biz çekmedik çok şükür. Bunu yapmak zorunda olsaydım kalp krizi geçirebilirdim. [laughing].
Ama kendime Jim’in benimle ilgilendiğini anlattım. Kırık bir genç bayan olabilirdim ve uçmam için bana kanatlarımı verdi ve muhtemelen ondan faydalandım. Büyük ölçüde onun dünyasında şımarık bir çocuk gibiydim ve şimdi biraz uçlarda yaşamaya çalışıyorum. Çimler daha yeşil ve bu ilişkiye sahip olduğum için onun bana olan sevgisinden faydalandım. Bence bu filmin temasının çoğu, korku içinde nasıl yaşadığımız ve duygusal, finansal, ruhsal olsun, güvenliğimizi nasıl bulduğumuzla ilgili. [or] fiziksel. Bütün hikayelerde bundan çok şey var.
Jim’le kamera karşısında çok az zaman geçiriyorsun. Onunla çok az sahneniz olduğu için ilişki kurmak zor oldu mu?
Evet. Şey, mutfak alanında çok fazla takıldık, hangi atıştırmalıkları yiyeceğimizi konuşuyorduk. [laughing]. Ama aslında bölüm hakkında konuşmadık; Dünyada neler olup bittiğini konuştuk. Kendimizden, çocuklarımızdan bahsettik. Ama Jim ile ilgili olan şey, bu ağır sahneleri yapacak olmamızdı. Birlikte o kadar çok sahnemiz yoktu. Çoğunlukla ben ve David Cade birlikte bir sürü sahnemiz oldu ve sonra o [Jim] çoğu sahneyi arabada tek başına çekmişti.
Bir araya geldiğimiz birkaç sahnemiz oldu. “Kes” dedikleri zaman, kiminle çalıştığınıza bağlı. Her zaman saygılı olmaya çalışıyorum ama o [Jim] şakalar için içeri girmeye başlardım ve “Evet!” dedim. Aktörler sürükleyici olabilir, adamım. Sadece zamanın yarısında eğlenceli değilsin. Kendilerini çok ciddiye alıyorlar ve çok değerliler. Sadece bunu çok uzun zamandır yapıyorum. Bu eğlenceli değil. eve git [laughing].
O zaman yöntem aktörleriyle çalışmadığına eminim.
Bunu sevmiyorum. Demek istediğim, bunu takdir ediyorum. Gerçekten… Ben de gençken büyük ölçüde böyleydim. Ama asla kimsenin benim dik kafalı ya da küstah olduğumu düşünmesini istemedim, bu yüzden her zaman karakterimi bozmaya ve birini güldürmeye ya da gülümsetmeye özen gösterdim.
Ayrıca yakında çıkacak başka bir filmde kötü adamı oynuyorsunuz. tek yön, Kevin Bacon ve Machine Gun Kelly ile. Bir oyuncu olarak kötü adamı oynamak heyecan verici mi?
Pandemiden beri kötü karakterlerden başka bir şey yapmıyorum. Çok garip. Ve dediğim gibi hepsi tek bir yere yerleştirildi. Onlardan biri, bir psikopat oynadım [in] güvenli oda, [which] çıktı zaten. Ve şimdi tek yön, ben çok farklı değilim. Machine Gun Kelly’nin sevgilisini oynuyorum ama önce Kevin Bacon’ın sevgilisiydim, yani babasının sevgilisiydim. Çok şey oluyor. Ve aynı zamanda antagonistim. Tam bir gangster oynuyorum.
Ama evet, oynamak eğlenceliydi [a villain]. Aslında bu benim yeni favorim çünkü umursamıyorsun. Karakterleri umursamamak ve duygusal hayatını umursamamak güzel çünkü bu insanların duygusal hayatları yok. Sadece kan peşindeler.
vites değiştireli 23 yıl oldu sopranolar ilk yayınlandı ve gösteri hala pop kültüründe çok güçlü bir varlığa sahip. Dürüst olmak gerekirse dikkate değer. Gösterinin bu kadar uzun yıllar sonra zamana dayanacağını hiç hayal edebilir miydin?
Dürüst olmak gerekirse, yıllar sonra zamana karşı direneceğimi hiç bilmiyordum. Gösteri? Evet, gösteri benim için o kadar harikaydı ki anladım. Sanırım birçok insan yaşlanıyor. tavan arasında resmim var dorian gri, yani o kadar yaşlanmadım. Hâlâ iyice taciz ediliyorum, bu yüzden asla durmaz.
Bu bir lütuf mu yoksa lanet mi? Ya da belki ikisinden de biraz?
Çocuklarım her zaman “Peki bu konuda ne hissediyorsun” gibiler ve ben de “Biliyor musun dostum? Dün gibi hissettiriyor. Kendimi kutsanmış hissediyorum.” Gösteriyi çok sevdim. Bazen insanlar çıldırır ve siz yemek yerken, siz ağlarken ya da bir anınız varken masanıza oturmak isterler. Herkes “Hey! Seninle konuşabilir miyim?” Ama yine de kelimenin tam anlamıyla dün olduğu gibi şok oldum. Bence şu anda 20 yaşındaki pek çok kişi şovu izliyor.
Pandemi sırasında pek çok insan izledi sopranolar. Ben de bundan suçluyum. Ona geri döndüm ve gösteri zamanın testine dayanıyor.
Kaç kişinin izlediğine inanamıyorum. O şovda kalıntı alamamamız çok kötü [laughing].
Sana orada yardım edemem. Üzgünüm.
Biliyorum. Hepimiz “İsa” gibiyiz. Jim Gandolfini’nin karısının bana bir mektup gönderdiğini hatırlıyorum. GQ’dan makale ve “İzlenme oranı %200’e kadar.” Ben, “Eh, bu harika.”
bir röportajda okumuştum Adriana’yı oynamaktan maksimize etmediğim için pişmanım. Aksan ve güçlü New York karakteri arasında, o karakteri sallamak sizin için zor oldu mu ve uzun vadede kabul etmeniz ne kadar sürdü?
Sanırım bununla ilgili birkaç şey var. Sanırım bunu maksimize ettim. gittim ve yaptım Joey hemen sonra, ama o işi almak istemedim. İçine itildim ve almamaktan korktum çünkü o aksanı çalmanın ne yapacağını biliyorum. O aksanı bir kez çaldığınızda, o aksana takılıp kalırsınız. Ama oyunculuğa başlamadan önce, ilk başladığım zamanlarda tanıştığım tüm yöneticilerim “Adını değiştiriyoruz. İtalyan soyadına sahip olmanı istemiyoruz çünkü güvercin deliğine düşeceksin, o kadar. Kalıplaşmışsın.” “Vay canına. Bu ırkçı gibi. Ne kadar berbat.”
Her şeyden önce, piliç olmak zaten yeterince zor ve sonra İtalyansın ve şimdi otomatik olarak aptal olduğunu varsayıyorlar ki bu delilik. Bunların hepsini unutmuştum. Şimdi, eşitlik ve diğer şeylerin psikopat çağında yaşıyoruz, ki bu tamamen başka bir şey. Ama o günlerde, ona bağlı çok fazla şey vardı. Herkesin evine giren bir karakteri, bir TV şovunu oynuyorsanız, aksanı unutun, şimdi sadece o karaktersiniz. O karakteri seviyorlar. Seni başka biri olarak görmek istemesinler diye onların oturma odasında yaşıyorsun.
Ama bunu en üst düzeye çıkaramadığım için asla kötü hissetmedim. Sanırım elimden gelenin en iyisini yaptım ama genç bir kadın olarak bu konuda kesinlikle değerliydim çünkü insanların o aksanla konuşmak zorunda olmadığımı bilmelerini istiyordum. Aksanım gerçekten yok ama istediğim zaman açıp kapatabilirim. Yaptığım işin bir parçası.
Ama şimdi yaşlandığıma göre, keşke hayatım boyunca o rolü oynasaydım diyorum çünkü o benim en sevdiğim roldü. Oynadığım diğer rollerin çoğu harikaydı. Devasa TV şovlarıydı ve onlar için çok minnettarım ama onun gibi birini oynamakla hiçbir zaman içsel bir bağlantı hissetmedim. [Adrianna]. Ama aynı zamanda David Chase’in yazısı. Yani, o çok harika. Ama bir New Yorker oynamayı seviyorum. O aksanı çalmayı seviyorum. Aksan, yapmayı en sevdiğim bir numaralı şey. Yani evet, yaşlılığımda, eğer yapabilirsem oraya geri döneceğim.
Çarpışmak şu anda sinemalarda ve istek üzerine ağustos ayında mevcut. 12.
