İçeri adım attığımda ne bekleyeceğimden tam olarak emin değildim Ejderhanın Dogması 2Üç saatlik uygulamalı ön izleme için ‘nin geniş dünyası. 2012’nin kült klasiği orijinalinin bir ömür önce video oyunu yıllarında ortaya çıkmasıyla, bu uzun zamandır beklenen devam filminin Elden Ring gibi modern büyükler arasında nerede yer alacağını merak ediyordum. Ancak Vermund ve Battahl’a girdiğimde, Capcom’un en son oyununun türün hemen hemen her kinayesine ve trendine ne kadar para kazandırdığını keşfettiğimde hem şaşırdım hem de çok sevindim.
Dünyanın kendisinden başlayarak, birçok açık dünya oyununun kontrol listesi yapısından kaçınarak Elden Ring gibi aynı gizem ve keşif duygusunu koruyor. Modern görev tasarımının aşırıya kaçan el tutması artık geride kaldı. Haritanın kendisi de memnuniyet verici bir şekilde tam olarak nereye gidileceğini belirten çok fazla işaretten yoksun. Bu dünyayı istediğiniz için keşfediyorsunuz, çünkü o tepenin arkasında ne olduğunu veya o uzaktaki yapının neler içerebileceğini görmeniz gerekiyor, herhangi bir tamamlayıcılık kaygısı yüzünden değil. Dragon’s Dogma 2, sizi A’dan B’ye sorunsuz bir şekilde götürmek amacıyla inşa edilmiş, titizlikle hazırlanmış bir oyun dünyasından daha tehlikeli, inandırıcı bir alan sunuyor.
Demoya başladığım Vermund’da neredeyse döndüğüm her köşede dikkatimi çeken, beni farklı bir yola sokan veya odak noktamı ana görevden uzaklaştıran bir şey buldum. İçeri girdiğimde önümde büyük bir kasaba gördüm. Doğrudan oraya gitmek yerine, hemen yanındaki büyük bir tepeden aşağı yürümeye karar verdim, bu da beni öldürmem gereken birkaç karganın ve kilidini açmam gereken bir sandığın bulunduğu bir yamaca götürdü.
Geri dönerken, kırsalda dolaşan, burada Piyon olarak bilinen, işe alabileceğim bir NPC buldum. Onunla konuştuktan sonra, arka tarafta, Vermund’un uzak doğudaki tamamen farklı bir bölümüne giden, daha sert düşmanların devriye gezdiği ve tırmanılması gereken sarp kayalarla ve koşularla dolu daha hain bir manzaranın bulunduğu, arka tarafta küçük bir mağara olduğunu fark ettim. nehir.
Alanın arka tarafında bir tepegöz ve bir ejderin onunla savaştığını gördüm. Birinin yaptığı gibi, iki iri yaratığın yanına gittim ve savaşa kendim girecek cesareti toplamadan önce birkaç dakika boyunca onların kavgalarını izledim. Böylece üç piyonum ve ben mızraklarımızı, kılıçlarımızı ve yaylarımızı kaldırdık ve ikisiyle de aynı anda büyü becerileri, saldırı kombinasyonları ve tepegözün gözüne ağır vuruşlardan oluşan bir süvari alayı ile savaştık.
Tepegözler çok geçmeden düştü, ama iki Piyonum da aynısını yaptı. Çılgınca ejderin bacaklarının arasına girip ateşinden kaçarak, yere düşen müttefiklerimin ikisini de hayata döndürmeyi başardım, ancak savaş hala bizim lehimize gitmiyordu. Sonra yakındaki bir kale duvarında dev bir tatar yayı fark ettim. Ejderin sekiz sağlık çubuğuna karşı hiç şansım olmadığını kabul ettiğimde, bunun zaferi yakalamak için tek şansım olduğunu biliyordum.
Arbalet’e doğru koştum ve gerilim yaratacak kadar yavaş bir cıvata yükleme işlemine başladım. Sonunda, bana doğru uçarken ejdere ateş ettim, ancak tek atışım doğrudan pullu derisinin üzerinden sıçradı. Drake hepimizi çıtır çıtır yaktı. Adrenalin patlamasından sonra, son 30 dakikayı düşünmek için bir saniye ayırdım ve keşfettiğim her şeyin merakımdan ve toprağın derinliklerine inme arzumdan doğduğunu fark ettim.
Hiçbiri önceden yazılmış bir olayın veya görevin parçası değildi. Tamamen dinamik bir şeye rastladığımı hissettim. Aynı şey, başının üstünde soru işareti olan biriyle konuşarak görevleri kendim kışkırtmak yerine, kasabaları ziyaret ettiğimde ve NPC’lerin benden yardım istemeye geldiklerinde de geçerli. Vermund’u daha fazla keşfedip Battahl’a adım attığımda bu anlar iki buçuk saat daha yaşanmaya devam etti. Her seferinde dünyanın dört bir yanında saklı bulduğum eşsiz senaryolara, sırlara ve eşyalara hayran kalıyordum.
Kayıp bir çocuğun izini takip etmekten, bir kayanın yanındaki rastgele bir parayı almaya ve Capcom’un haritada 200’den fazla parayı dikkatlice gizlediğini öğrenmeye kadar Dragon’s Dogma 2 oynamanın her saniyesi iyi harcanmış bir zamandı. Sadece üç saatliğine dünyasını keşfetmek, türe olan heyecanımı ve sevincimi FromSoftware’in modern klasiğinden bu yana hissetmediğim bir şekilde yeniden canlandırdı.
Ve eğer bu kadar kısa sürede bu kadar unutulmaz, canlandırıcı deneyimler yaşadıysam, tam RPG’de başka nelerin mümkün olabileceğini ancak hayal edebiliyorum, özellikle de serinin tanındığı çoklu görev permütasyonlarını ve başarısız durumları eklediğinizde. Bu, son yılların en heyecan verici açık dünya oyunu olacak şekilde şekilleniyor ve Dragon’s Dogma 2’nin çıkış tarihi bu ayın sonlarına doğru geldiğinde tamamını oynamak için sabırsızlanıyorum.
