Hemen hemen her hafta Destiny 2’ye yeni bir şeyler getiriyor; ister hikaye ritimleri, ister yeni aktiviteler, ister oyuncuların Crucible’da birbirlerini mahvetmesine olanak tanıyan ilginç yeni öğe kombinasyonları olsun. Demir Banter, Destiny dünyasında neler olup bittiğine haftalık bakışımız ve güneş sisteminde dikkatimizi çeken şeylerin bir özetidir.
İyi bir arkadaşım ve klan arkadaşım olan Phil Hornshaw, yolculuğunun bir sonraki bölümüne geçmeden önce GameSpot’un Demir Banter’inin mangallarını bir süre yaktı. Bilmeyenler için söylüyorum, zamanımın çoğunu video tarafında geçirdiğim için burası benim için keşfedilmemiş bir bölge. Bu yüzden, Demir Banter için sopayı kapma konusunda gergin olduğumu söylemek, büyük bir eksiklik. Gerçi öyle olduğumu söylemezsem yalan söylemiş olurum çok Heyecanlıyım çünkü artık Kule’de alışveriş ve Destiny 2’de iletişim kuracağınız kişi ben olacağım.
Bungie’nin dünyası beni ve yıllardır video oyunlarında geçirdiğim zamanı tüketti. Bu oyunların benimsediği her rengi ve gölgeyi gördüm ve oyunun eskiden ne olduğunu sayısız dönemi unuttum. Şimdiye kadarki ilk Egzotik düşüşümden (Sabır ve Zaman) ilk bozulan Crucible metama (Thorn and The Last Word) kadar, Destiny’nin aşırı düşüşlerini ve manik yükselişlerini yaşadım ve Destiny 2’nin tökezlediğini ve ürkütücü bir şekilde benzer bir şekilde ayağını toparladığını gördüm.
Bununla birlikte, Iron Banter’ı yeniden canlandırmak istememin daha büyük bir nedeni var: Bu noktada, herhangi bir Destiny oyuncusunun aşina olduğu içerik döngüsünün o aşamasındayız. Şubat ayına girerken, Destiny içerik makinesinin gümbürtüsünün yavaş yavaş uzak bir kükremeye dönüştüğünü duyabilirsiniz, değil mi? Hype makinesi yeniden canlanıyor ve ben bunun için buradayım. Haftalar geçtikçe, özellikle de Lightfall’ın ilk günlerinde, herkesle paylaşacağım çok fazla sıcak çekim ve saçma sapan şey olacak, ama şu anda tek hissedebildiğim bu ezici beklenti duygusu. Beni heyecandan titretmeye yeter. Bir video oyununun bende bu tür bir duygu uyandırması pek sık rastlanan bir durum değildir.
Hangi noktada sıradandan takıntılıya geçtiğimi hatırlamak benim için zor, ancak Destiny’nin yaşam döngüsünün çok erken dönemlerinde, göze çarpan bir anı sayesinde oyunu nasıl gördüğümde belirgin bir değişiklik oldu. Son Söz’ün egzotizmiyle ilgili lezzet metniydi: “Senin, benim değil.” – kaçak avcı Shin Malpur Dredgen Yor’a. Birdenbire Kader, dersten sonra bir bira içmem ve Crucible’da körü körüne koşmam için bir bahaneden daha fazla bir şeye dönüştü. Tarihten ve karakterler, hizipler ve düşmanlar arasında örülen tüm karmaşık ilişkilerden büyülendiğimi fark ettim – özellikle o zamanlar hiç görmediğimiz düşmanların isimleri veya henüz tanışmadığımız karakterlerin ve akıl hocalarının şehir efsaneleri.
Hatırlamayanlar için, Destiny ve Destiny 2 başlangıçta çıplaktı ama gülünç miktarda gizem ve potansiyel sunuyordu. Devam oyununu hepimizin hissettiği şeye dönüştürmek için Bungie’ye güven ve inancımızı koymaktan başka seçeneğimiz yoktu. orijinal amaç ve vizyon. Tanıdığım birçok arkadaşım her genişlemede oyundan düştü ya da şu ya da bu nedenle geri dönmeyi reddetti. Bununla birlikte, tıpkı benim gibi ilk kez başlayan veya geri dönen ve bağımlısı olan birçok kişi gibi.
Tabii ki sorunsuz bir yolculuk olmadı – yakınından bile geçmedi. Muhtemelen daha şüpheci oyunculardan biriyim, özellikle genişlemeler ile tükenmişlik ve yorgunluk içeri sızdıkça zaman geçtikçe. Klan arkadaşlarımla sık sık başka bir Reddit gönderisi gibi görünmekle suçlandığım tartışmalar yaşadım. Aynı şekilde, “Bungie savunucusu” dediğim birçok dönem yaşadım. Hayal kırıklığına uğramış arkadaşları geri dönmeye ikna etmeye çalışmak – oyunun durumu arzulanan çok şey bıraksa bile.
Burada sekiz yıllık Destiny oyununu kısa bir girişte bir araya getirmek kolay değil. Destiny and Destiny 2’deki (birkaç) iniş ve çıkışlarla geçen yılları nasıl özetleyebilirim? Aylarca komik, farklı veya sinir bozucu Crucible metaları mı? Haftalarca süren mevsimsel yorgunluk veya inanılmaz “göz kırparsan onu kaçırırsın” hikaye maceraları ve etkinlikleri? Cosmodrome’da ilk kez uyanan bir yaban mersini gibi hissettim, ancak 2023’te, doğrusal geçiş çizgisinin olmadığı yerde, bir şeyleri tartışmak için tüm olasılıklara bakıyorum ve “Nereden başlamalıyım?”
Yapabileceğim tek şey nasıl hissettiğimi yinelemek: bu bir çok Şu anda bir Destiny hayranı olmak için iyi bir zaman ve bu yolculuğu sizinle paylaşmaktan heyecan duyuyorum.
Burada tartışılan ürünler editörlerimiz tarafından bağımsız olarak seçilmiştir. Sitemizde öne çıkan herhangi bir şeyi satın alırsanız, GameSpot gelirden pay alabilir.
