Bu listedeki diğer görevlerden onlarca yıl önce, SSCB Venüs’e bir dizi sonda fırlattı. Venera programı (Rusça “Venüs” anlamına gelir) 1961’den 1983’e kadar sürdü ve bir dizi uçuş uzay aracı, yörünge aracı ve iniş aracı içeriyordu. Bu iniş araçlarından dördü – Venera 9, 10, 13 ve 14 – Venüs yüzeyinden görüntüler getirdi. Ancak Venera 13’ün görüntüleri renkli olarak ilk oldu.
Venüs’ün yüzeyi, düzinelerce Dünya atmosferinin basıncıyla yaklaşık 900 Fahrenheit derecedir. Venera 13, düşman gezegende yalnızca iki saat hayatta kaldı ve panoramik görüntüleri Dünya’ya geri gönderdi. Bu görüntülerden biri renkliydi: Yoğun atmosfer nedeniyle manzara sarı görünüyor. Görüntünün bu atmosferik efektlerin kaldırıldığı bir versiyonu, kayalık ve tozlu bir araziyi ortaya çıkarıyor, ancak başka pek bir şey göstermiyor. Atılan bir lens kapağı ve iniş aracının kenarı merkezde görülebilir.
NASA, Magellan göreviyle Venüs’e ulaşırken, uzay aracı hiçbir zaman gezegenin yüzeyine ulaşmadı. 1994’te Venüs’ün atmosferine daldı ve burada yandı. Umarım teşkilatın yaklaşmakta olan Venüs misyonları—VERITAS ve DAVİNCİ+– bize Venüs’ün yaşanması zor arazisinin daha iyi görüntülerini sağlar.
