Geçtiğimiz yıl Harvard’da astrofizikçi olan Avi Loeb, okyanustan elde edilen küçük metal topların yıldızlararası bir göktaşının kalıntıları olabileceğini ve uzaylı teknolojisinin işaretlerini içerebileceğini açıklamıştı. Ancak son araştırmalar bu bulgunun daha olası bir kökene işaret ettiğini gösteriyor.
2014 yılında Papua Yeni Gine açıklarında yapılan bir keşif gezisi sırasında Loeb ve meslektaşları, göktaşı kalıntılarını ararken mikroküreleri keşfettiler. Avi Loeb, göktaşının hızına dayanarak göktaşının yıldızlararası kökenli olduğunu öne sürdü.
Metal kürelerin analizi bir dizi “anormal” özelliği ortaya çıkardı: Bunlardan beşi yüksek oranda berilyum (Be), lantan (La) ve uranyum (U) içeriyordu. Loeb onlara “BeLaU küreleri” adını verdi ve bileşimlerinin uzaylı teknolojisinin kanıtı olabileceğine inanıyordu: Element bolluğu, Güneş Sistemindeki kondritlerle karşılaştırıldığında üç kat büyüklüğü aştı.
Ancak bu araştırmayla ilgisi olmayan pek çok bilim insanı o zaman bile bu iddialara itiraz etmişti ve yeni araştırmalar, kürelerin dünya dışı kökenine ilişkin şüphelerini doğruluyor.
İlk olarak söz konusu göktaşının gerçekten yıldızlararası olup olmadığı sorusu gündeme geldi. Hakemli olmayan yeni bir makale, hızının yalnızca ABD askeri cihazları tarafından kaydedildiğini gösteriyor ve bazı araştırmacılar hız ölçümünde bir hata olduğuna inanıyor. Ancak hız doğru ölçülse bile, atmosferden geçtikten sonra göktaşının önemli bir kısmının korunmuş olma ihtimali son derece düşüktür.
“Göktaşı yıldızlararası olsa bile, Dünya atmosferinden geçtikten sonra neredeyse hiçbir şey kalmayacak. Kaydedilen hızlarda hareket ediyorsa (ve yıldızlararası köken için gerekli olan), maddenin en az %99,8’inin atmosferde buharlaşması ve yalnızca küçük bir miktarının okyanus tabanına çökebilmesi gerekirdi.” Arizona Eyalet Üniversitesi’nden Profesörler Stephen Desch ve Towson Üniversitesi’nden Alan Jackson tarafından yapılan yeni araştırmanın yazarları.
Sonra bu kürelerin bu özel göktaşı ile bir bağlantısı olup olmadığı sorusu ortaya çıktı. Kayıttan bu yana neredeyse 10 yıl geçtikten sonra, 48 kilometrelik bir yarıçap içindeki okyanusu keşfederek bu özel göktaşının küçük parçacıklarını bulmak son derece zor olacak. Öte yandan okyanus tabanında genellikle küçük metal toplar bulunur. Bazıları aslında mikro meteoritlerdir, bazıları ise volkanik patlamalar veya endüstriyel faaliyetlerin bir sonucu olarak ortaya çıkar. Zamanla okyanus tabanında doğal olarak birikirler.
Son olarak kürelerin bileşimiyle ilgili soru ortaya çıkıyor. Yakın zamanda yayınlanan bir makalenin işaret ettiği gibi, kömür tozu kirliliği profiline uyuyorlar. Chicago Üniversitesi’nden gökbilimci ve araştırmanın yazarı Patricio Gagliardo, “bir gök taşının kökeninin olası olmadığını” yazıyor.
Kürelerin güneş sistemimizin dışından kaynaklandığını söylemek hâlâ mümkün mü? Belki. Ancak yeni araştırmalar, mevcut kanıtlara dayanarak bunların eve çok daha yakın bir yerde ortaya çıkmış olma ihtimalinin çok daha yüksek olduğu sonucuna varıyor. NASA astrobiyoloğu Caleb Scharf’ın belirttiği gibi, “Böylece tam burada, Dünya’da teknolojik uygarlığın kanıtını bulduk.”
Avi Loeb, Medium’daki blogunda, yeni makalelerin yayınlandığı, kürelerin bileşimini doğrudan incelemeden yeterince değerlendirmenin imkansız olduğu yönündeki eleştirilere yanıt verdi. Papua Yeni Gine Politeknik Üniversitesi’nden ekip üyesi Jim Lem’in şu sözlerini aktardı: “Keşif gezisinin gerçekleştiği bölgede kömür cevherleşmesi olmamalıdır. Ayrıca kömür manyetik değildir ve onları toplamak için kullanılan mıknatıs tarafından toplanamaz.”
Loeb ayrıca toplanan örneklerin yüzde 93’ünün henüz analiz edilmediğini belirterek, eleştirmenleri tüm veriler elde edilene kadar kürelerin kökenleri hakkında sonuca varmamaları konusunda uyardı. Loeb, “Hakemli bir çalışmada dikkatli bir analiz yapılmadan önce kürelerin doğası hakkında kapsamlı açıklamalar yapmak profesyonellik dışı olur” dedi.
