Her yıl dijital verilerin katlanarak artmasıyla karşı karşıya kalan ve mevcut depolama aygıtları (sabit sürücüler, manyetik bantlar) artık buna ayak uyduramazken, sentetik DNA’daki moleküler depolama yolu umut verici görünüyor. En azından “soğuk verilerin” arşivlenmesi söz konusu olduğunda, çok nadiren yeniden okunan ancak bir kopyasının saklanması gereken bu bilgiler (noter tasdiknameleri, hukuki, tıbbi veya görsel-işitsel belgeler vb.).
DNA’ya ikili bir kod yazmak için araştırmacılar, DNA’nın her biri iki biti kodlayabilen dört nükleotit dizisinden oluşan moleküler yapısına güveniyor: adenin (A), sitozin (C), guanin (G) ve timin (T). Bu dörtlü alfabe, örneğin 00 → A kuralı kullanılarak bir 0 ve 1 dizisine çevrilir; 01 → C; 10 → G ve 11 → T. 0010110111 böylece AGTCT olur. DNA dizilimi daha sonra kodlanmış mesajın şifresini çözmeyi mümkün kılar.
“DNA depolama, diğer moleküller için eşdeğeri olmayan sıralayıcılarla çok güçlü biyoteknoloji yöntemlerine dayanma avantajına sahip”Endüstriyel Fizik ve Kimya Yüksek Okulu (ESPCI) araştırma direktörü Yannick Rondelez şöyle açıklıyor: Özellikle doğası gereği zaten optimize edilmiş ve son derece üzerinde çalışılmış olan DNA, geniş bir teknisyen topluluğuna aşina hale geldiğinden beri.
İçsel nitelikler
Biyoloji, kimya ve bilgisayar bilimlerinin kavşağında yer alan bu bilimin başlangıcı 1960’lara kadar uzanıyor. Ancak 2012’de iki önemli kanıt ortaya çıktı; biri Amerika Birleşik Devletleri’nde (George Church, Harvard) ve diğeri Amerika Birleşik Devletleri’nde. Kingdom (Nick Goldman, Avrupa Biyoenformatik Enstitüsü) – bu kavramı gerçekliğe dayandırdı. Kilobaytlarca veriyi DNA’ya kodlamayı başararak start-up’ların ve üreticilerin önünü açtılar. Dünyanın dört bir yanından yaklaşık elli üyeden oluşan bir kamu-özel sektör konsorsiyumu olan DNA Veri Depolama İttifakı, 2020 yılında aralarında Microsoft ve Western Digital devlerinin de bulunduğu dört Amerikan şirketi tarafından kuruldu.
“Üç kutup var: ABD, Çin ve Avrupa. Fransa çok aktif, her türlü beceriye sahibiz”hükümet tarafından 2022’de bu alanda başlatılan keşif amaçlı Öncelikli Araştırma Programı ve Ekipmanını (PEPR) yöneten CNRS araştırma direktörü (I3S laboratuvarı, Côte d’Azur Üniversitesi ve CNRS) Marc Antonini’yi belirtir (yedi yılda 20 milyon avro) .
Bu makalenin okunacak %61,31’i kaldı. Geri kalanı abonelere ayrılmıştır.
