Gökbilimciler, evrenin en parlak kara deliğinden patlayan iki büyük, açıklanamayan nesne tespit ettiler. Süper kütleli kara delik 3C 273, bir kuasar (yarı yıldız nesnesi) olarak 1959’da kozmik radyo dalgası kaynakları araştırmasında keşfedildi. Bu kara delikler tarafından yayılan ışık, yıldız ışığıyla karıştırılabilecek kadar parlaktır. Bilim adamları, yanan kara deliğin merkezini incelemek için onlarca yıl harcadılar. Ancak kuasar çok parlak olduğu için içinde bulunduğu galaksiyi araştırmak neredeyse imkansız oldu. Kuasarın olağanüstü parlaklığı, bilim insanlarını, ev sahibi galaksiyi nasıl etkilediği konusunda büyük ölçüde karanlıkta tuttu.
Bir araştırma ekibi, yeni bir çalışmada, quasar 3C 273’ün parlak parıltısını, ev sahibi gökadası tarafından üretilen ışıktan ayırt etmek için Şili’deki Atacama Büyük Milimetre/milimetre-altı Dizisi (ALMA) radyo teleskopunu kalibre etti. Daha önce hiç görülmemiş iki devasa ve ilgi çekici radyo yapısını ortaya çıkaran kuasar galaksisinin radyo dalgalarıyla baş başa kaldılar.
Bir yapı, tüm galaksiyi saran devasa bir radyo ışığı lekesi gibi görünüyor. Bu radyo sisi, on binlerce ışıkyılı boyunca uzanan ve astrofiziksel bir jet olarak bilinen devasa bir enerji jeti olan ikinci yapı ile çarpışıyor.
bu Astrofizik Dergisi sahip olmak yayınlanan Araştırma.
Astrofizik jetler bilim adamları için bir gizemdir. Bunların nasıl ve neden ortaya çıktığını bilmiyorlar. Görüntülendikleri radyo frekansına bağlı olarak, bu jetler tarafından yayılan radyasyon daha parlak veya daha karanlık görünebilir.
Galaksi 3C 273’ü çevreleyen devasa radyo yapısı ise frekanstan bağımsız olarak tutarlı bir parlaklık gösterdi. Bu, iki radyo yapısının bağımsız, bağlantısız olaylardan oluştuğunu gösterir.
Teste sayısız olasılık koyduktan sonra araştırmacılar, galaksinin etrafında görülen devasa radyo sisinin, yıldız oluşturan hidrojen gazının doğrudan kuasar tarafından iyonize edilmesinden kaynaklandığı sonucuna vardılar. Araştırmacılara göre, bu, süper kütleli bir kara deliğin etrafında on binlerce ışıkyılı boyunca uzanan iyonize gazın ilk kez keşfedilmesidir.
Bu bulgu, uzun süredir devam eden astronomik bir bilmeceye ışık tutuyor: Bir kuasar, yeni yıldızların oluşmasını önlemek için ev sahibi galaksisinde yeterince gazı iyonize edebilir mi? Bir cevap almak için araştırmacılar, galaksinin tahmini gaz kütlesini benzer tür ve büyüklükteki diğer galaksilerinkiyle karşılaştırdı. Kuasar büyük miktarda gazı iyonize ederken, galaksideki yıldız oluşumunun bir bütün olarak bastırılmadığını keşfettiler.
Bu, merkezlerinde radyasyon püskürten kuasarların bulunduğu galaksilerin yine de gelişebileceğini ve büyüyebileceğini gösteriyor.
Tokyo’daki Kogakuin Üniversitesi’nde baş çalışma yazarı ve doçent olan Shinya Komugi, söz konusu“Bu keşif, optik ışıkla gözlemler kullanılarak daha önce ele alınan problemleri incelemek için yeni bir yol sağlıyor.”
Şimdi araştırmacılar, aynı tekniği diğer kuasarlara uygulayarak bir galaksinin çekirdek çekirdekle etkileşimi yoluyla nasıl geliştiğini anlamayı umuyorlar.
