Dark Nebula’nın Yıldız Kazanı, Hubble’ın 33. Yıldönümü İçin Çarpıcı Gözlemde Ortaya Çıktı

Karanlık Nebula, Yıldız Doğumunun Kazanıdır

Nereden geldiğinizi bilmelisiniz, ancak Güneşimizin ve gezegen ailemizin doğumunu anlamak büyük ölçüde yarım yamalak çünkü bu olay 4,6 milyar yıl önce gerçekleşti. Zamanın çok gerisini hayal etmeye çalışırsak, güneş sistemimizin doğuşunun ilk koşulları nelerdi? İlk astronomlar, Güneş’in tek başına, yıldızlararası dolaşan bir gaz bulutundan yoğunlaşarak oluştuğunu düşündüler. Bulutsunun NGC 1333’ün bu yeni resmi, kaotik ve dağınık yıldız oluşum sürecine bir bakış sunuyor. Yeni başlayanlar için, yıldızların tek başına değil gruplar halinde doğduğunu gösteriyor. İs benzeri tozla bağlanmış soğuk yıldızlararası hidrojenden yapılmışlardır. Toz perdeleri çoğu şeyi engelliyor[{” attribute=””>Hubble Space Telescope’s view into the stellar cauldron. But young bright stars do poke out, like seeing sunlight pierce through clouds on a largely overcast day. Peering deep down inside, Hubble catches a glimpse of a fiery mosh pit of stars putting on their own fireworks show by blasting out jets of hot gas that look like July 4th Roman candles.

This photo was taken in celebration of the 33rd anniversary of the launch of the Hubble Space Telescope on April 24, 1990.

Hubble Space Telescope Celebrates 33rd Anniversary with a Peek into Nearby Star-Forming Region

Astronomers are celebrating NASA’s Hubble Space Telescope’s 33rd launch anniversary with an ethereal photo of a nearby star-forming region, NGC 1333. The nebula is in the Perseus molecular cloud, and located approximately 960 light-years away.

Hubble’s colorful view, showcased through its unique capability to obtain images from ultraviolet to near-infrared light, unveils an effervescent cauldron of glowing gasses and pitch-black dust stirred up and blown around by several hundred newly forming stars embedded within the dark cloud. Hubble just scratches the surface because most of the star-birthing firestorm is hidden behind clouds of fine dust – essentially soot – that are thicker toward the bottom of the image. The blackness in the image is not empty space, but filled with obscuring dust.

This is a compass graphic for the star-forming region NGC 1333. The left half is a color image of NGC 1333 labeled “NGC 1333, HST WFC3/UVIS”. Four filter labels are in blue (F475W), green (F606W), and red (F657N H-alpha plus NII, and F814W). At bottom a scale bar is labeled 0.2 light-years and 43 arcseconds. The right half shows four black-and-white panels in a two-by-two layout. Each panel is a view of NGC 1333 in an individual filter. At top left is F475W; at top right is F606W; at bottom left is F657N; at bottom right is F814W. Credit: NASA, ESA, and STScI; Image Processing: Varun Bajaj (STScI), Joseph DePasquale (STScI), Jennifer Mack (STScI)

To capture this image, Hubble peered through a veil of dust on the edge of a giant cloud of cold molecular hydrogen – the raw material for fabricating new stars and planets under the relentless pull of gravity. The image underscores the fact that star formation is a messy process in our rambunctious universe.

Ferocious stellar winds, likely from the bright blue star at the top of the image, are blowing through a curtain of dust. The fine dust scatters the starlight at blue wavelengths.

Bu, kurum benzeri bir tozla bezenmiş soğuk moleküler hidrojenden oluşan devasa karanlık bir bulutun kenarında yer alan NGC 1333 bulutsunun bir video turudur. Bu hammadde, tozlu kozanın içinde meydana gelen bir yıldız doğumu ateş fırtınasını besliyor. Hubble Uzay Teleskobu’nun bir havai fişek gösterisi yaratan doğmakta olan yıldızları görmesi için bazı kısımları toz perdesini kırdı. Kredi bilgileri: NASA, ESA, STScI

Daha aşağıda, başka bir parlak, süper sıcak yıldız, dağınık bulutların arasından parlayan Güneş’e benzeyen, karartan toz iplikçiklerinin arasından parlıyor. Eşlik eden yıldızlardan oluşan çapraz bir dizi kırmızımsı görünüyor çünkü toz yıldız ışığını filtreliyor ve daha fazla kırmızı ışığın geçmesine izin veriyor.

Resmin alt kısmı, karanlık bulutsunun derinliklerine bir anahtar deliği bakışı sunuyor. Hubble, iyonize hidrojenin kırmızımsı parıltısını yakalar. Birkaç örtüşen olayla birlikte bir havai fişek finali gibi görünüyor. Buna, görüş çerçevesinin dışında yeni oluşan yıldızlardan fışkıran kalem inceliğinde jetler neden olur. Bu yıldızlar, sonunda gezegen sistemlerini oluşturabilen yıldız-çeviren disklerle ve bilim kurgu filmlerindeki çift ışın kılıcı gibi iki paralel sıcak gaz ışınını uzayın derinliklerine yönlendiren güçlü manyetik alanlarla çevrilidir. Lazer ışık gösterisi izleri gibi hidrojen kozası üzerinde desenler oluşturuyorlar. Jetler bir yıldızın doğum duyurusudur.

Bu, kuzey takımyıldızı Perseus’a 960 ışıkyılı uzaydan geçen bir video yakınlaştırmadır. İs benzeri bir tozla bezenmiş devasa bir karanlık soğuk moleküler hidrojen bulutunun kenarında yer alan bulutsu NGC 1333’e rastlıyoruz. Bu hammadde, tozlu bir kozanın içinde meydana gelen bir yıldız doğumu fırtınasını besliyor. Hubble Uzay Teleskobu’nun yeni oluşan yıldızları bir havai fişek gösterisi oluştururken görmesi için bazı kısımları toz perdesini kırdı. Kredi: NASA, ESA, STScI, Alyssa Pagan (STScI), Joseph DePasquale (STScI), Teşekkür: KPNO, DSS

Bu görüntü, Güneşimizin ve gezegenlerin 4,6 milyar yıl önce böylesine tozlu bir moleküler bulutun içinde oluştuğu zamana bir örnek sunuyor. Güneşimiz izole bir şekilde oluşmadı, bunun yerine çılgınca bir yıldız doğumunun, belki de NGC 1333’ten bile daha enerjik ve kütleli, bataklık bir çukurun içine gömüldü.

Hubble, 25 Nisan 1990’da Uzay Mekiği Discovery’de NASA astronotları tarafından Dünya yörüngesine yerleştirildi. Efsanevi teleskop bugüne kadar yaklaşık 52.000 göksel hedefin yaklaşık 1,6 milyon gözlemini yaptı. Evren hakkındaki bu bilgi hazinesi, halkın erişimi için şu adreste saklanır: Uzay Teleskopları için Mikulski ArşiviBaltimore, Maryland’deki Uzay Teleskobu Bilim Enstitüsünde.

Hubble Uzay Teleskobu, NASA ve ESA arasındaki uluslararası işbirliği projesidir. NASA’nın Greenbelt, Maryland’deki Goddard Uzay Uçuş Merkezi teleskopu yönetiyor. Baltimore, Maryland’deki Uzay Teleskobu Bilim Enstitüsü (STScI), Hubble ve Webb bilim operasyonlarını yürütür. STScI, Washington, DC’deki Astronomi Araştırma Üniversiteleri Birliği tarafından NASA için işletilmektedir.