Daisy Edgar-Jones, ilgi çekici TIFF filmine ilk ilgisinin hayranlık olduğunu söylüyor Hızlı Atlar Üzerinde. “Filmin arkasındaki yapımcıları sevdim. Beni Adınla Çağır Ve Göçebe Toronto Film Festivali’nde, filmin dünya prömiyerinin 8 Eylül’de yapıldığı yoğun bir basın gününün ortasında, başrol oyuncusu Will Poulter’ın yanında otururken, “Bu projeyi üstlenmeleri konusunda çok heyecanlıydım” diyor.
“Ve sonra senaryoyu okudum ve çok güzel ve lirik olduğunu ve aşk ve kendini keşfetmenin bu tür muhteşem bir incelemesi olduğunu düşündüm.” Üstüne üstlük kirazı mı? “Oyuncu kadrosunu öğrendiğimde — Will, Jacob [Elordi]Saşa [Calle] ve Diego [Calva] — “Bu, gerçekten heyecan verici genç bir oyuncu kadrosuyla dönem filminde yer almanın harika bir fırsat olduğunu düşündüm.”
Yazar Shannon Pufahl’ın 2019’da çıkan aynı adlı kitabından uyarlanan ve yönetmenliğini üstlendiği film, 1950’lerde geçiyor. Halston Ve Yol Arkadaşları Yönetmen Daniel Minahan, karmaşıklıktan ödün vermeden çok fazla havalılık ve stil sunuyor. Edgar-Jones, iki erkek arasında duygusal olarak sıkışmış kırsal Kansaslı bir kız olan Muriel’i canlandırıyor: kocası Lee (Poulter) ve kardeşi Julius (Elordi). Kore Savaşı’ndan dönen iki erkek, Noel’de Muriel ile annesinin satın aldığı evde bir araya gelir; o zamanlar bir kadın için nadir bir başarıdır bu. Muriel sonunda Lee ile evlenmeyi kabul etse de, Julius’a olan hayranlığı hemen belli olur ve Lee ile San Diego’ya yerleştikten sonra Julius ile yazışmaya devam ederler.
Elordi’nin Julius’u, hayatı bir kumar olarak görür ve yeni anlaşmayı yerine getirmez ve bir kumarhanede çalıştığı Las Vegas’ı seçer. Orada, kendisinden daha büyük riskler alan yakışıklı ve kurnaz Henry (Diego Calva) ile ateşli bir ilişkiye başlar. Julius’ta hissettiği özgürlüğe kapılan Muriel, artık garsonluk yaparken at yarışlarında sessizce bahis oynamaya başlar. Kocasından sakladığı bir hayattır bu, ayrıca kendi gizli eşcinsel arzuları da, Kaliforniya’da onun Amerikan rüyasını takip etmeye devam ederken.
“Julius’la tanışmak onun hayatında çok önemli bir an. Lee ile bir ilişkisi var. Aralarında çok fazla aşk var ama Julius’ta, onun enerjisinde, ona yeni bir hayat veren bir şey var. Sanırım Julius’ta kendisinden çok şey görüyor ve tanıyor ve bunun ne olduğunu kafasında tam olarak ifade edemiyor,” diye açıklıyor yakın zamanda yaz gişe rekorları kıran filmde görülen Edgar-Jones Kasırgalar Glen Powell’ın yanında.
“Başlangıçta bu sadece bir tür yıldırım çekimi anıydı ve sonra hikaye boyunca, küçük özerklik ve güç anlarını geri alarak bunu daha da ileri götürüyor [through] kumar oynaması ve bu parayı kazanması ve saklaması,” diye ekliyor. “Lee ve Muriel arasında çok fazla aşk var. Lee onu gerçekten seviyor, ancak istediği şekilde değil.”
Poulter, Lee’yi hem zamanının hem de zamanının ötesinde bir adam olarak görüyor. “Bence Lee, bir dereceye kadar, Amerikan rüyasının belirli bir tür arayışını temsil ediyor,” diye gözlemliyor. “Bence o, o zamanın toplumsal beklentilerinin çoğuna uyan ve dünyaya karşı heteronormatif bir bakış açısına sahip genç bir adam ve bazı açılardan bunun sonucu olarak oldukça sınırlı. Bence ayrıca, belki de yüzeyde yatanın ötesinde, kardeşi ve kardeşine duyduğu sevgi ve onu anlama ve kardeşinin kendisi olarak ve bir queer kişi olarak özgürce yaşama fırsatı verilmemesi gerçeği yoluyla cinselliğe dair biraz daha geniş bir anlayışa sahip. Bu yüzden, bence kardeşine olan yakınlığı, Muriel’in cinselliği açısından kimliğini keşfetmesini biraz daha dokulu bir şekilde anlamasına olanak tanıyor.”
Her ikisi de yönetmenlerine filmin 1950’lerdeki ortamını ve sınırlamalarını kendileri için gerçekçi hale getirdikleri için teşekkür ediyor. Poulter, “Yönetmeniniz isteyebileceğiniz her şey için sizin mihenk taşınız olduğunda bu harika bir şey,” diyor. “Dan inanılmaz derecede iyi araştırılmış ve döneme ve o dönemdeki karakterlerin karmaşıklıklarıyla ilgili her şeye, özellikle de queer deneyimiyle ilgili her şeye dalmıştı. Eşcinsel bir erkek olarak, bunun nasıl özgünlük ve onurla temsil edilmesi gerektiği konusunda liderlik edebildi. Önceleri hayranıydım ve şimdi daha da hayranıyım.”
İngiliz aktörler olarak, hem Edgar-Jones hem de Poulter, Amerikan temalarıyla uyumsuz hissetmediklerini söylüyorlar. Edgar-Jones, “Klasik Amerikan filmleri izleyerek ve o zamanın klasik Amerikan müziğini dinleyerek büyüdüm. Bu yüzden benden çok uzak olduğunu hissetmedim,” diyor.
Poulter, “Kendiniz için daha iyi bir hayat istemek veya otantik bir şekilde yaşamak istemek evrensel bir temadır,” diye ekliyor. “Hikayenin güzel yanlarından biri de, hangi yolculuğa tanık olursanız olun, film boyunca her bir kişinin bireysel yolculuğunda ilişkilendirilebilir nitelikler olmasıdır.”
Ve ikisi de filmin iyimserliğini seviyor. “Tamamen bir yayla bitmiyor. Daha fazlası varmış gibi, daha gidilecek bir yolculuk varmış gibi hissettiriyor, ama gerçekten umut verici,” diyor Edgar-Jones.
Poulter şunları ekliyor: “İnsanlara, birçok queer birey için yolculuğun çok daha karmaşık ve zor olduğunu, ancak her zaman trajik bir şekilde bitmediğini hatırlatıyoruz.”
