Çözgü sürücüleri nasıl göreliliği bozmaz

Her nasılsa, hepimiz bir çözgü sürücüsünün nasıl çalıştığını biliyoruz. Uzay geminizdesiniz ve başka bir yıldıza ulaşmanız gerekiyor. Böylece bir düğmeye basarsınız veya bir anahtarı çevirirsiniz veya bir kolu çekersiniz ve geminiz hızlı gider. Gerçekten hızlı gibi. Işık hızından daha hızlı. Bir sonraki ticari molanın sonuna kadar bir sonraki hedefinize gidebilecek kadar hızlı.

Çözgü sürücüleri bilim kurgu zımbalarıdır. Ve 1994’te bilim gerçeğinin bir parçası oldular. İşte o zaman Star Trek’ten esinlenen Meksikalı fizikçi Miguel Alcubierre, bir çözgü sürüşü yapmanın mümkün olup olmadığını görmeye karar verdi. Aslında anahtar ve borularla bir tane inşa etmek gibi değil, mevcut fizik bilgimiz göz önüne alındığında bir çözgü sürüşü oluşturmanın bile mümkün olup olmadığını görmek için.

Fizik sadece doğal evrenin matematiksel bir keşfidir ve doğal evren belirli kurallara göre oynar. Bazı eylemlere izin verilir ve diğer eylemlere izin verilmez. Ve izin verilen eylemler belirli bir şekilde ilerlemek zorundadır. Fizik tüm bu kuralları yakalamaya ve bunları matematiksel biçimde ifade etmeye çalışır. Alcubierre merak etti: Doğanın nasıl çalıştığı konusundaki bilgimiz bir çözgü sürücüsüne izin veriyor mu?

Şimdi, elbette, doğa bilgimiz sürekli değişiyor ve güncelleniyor, ancak şu anda önemli olan, şu anda, bilgi durumumuzun bu anlık görüntüsüyle bunu yapabilir miyiz? Ve cevap onu şaşırttı. Evet idi. EVET’i canlandıran bir sağlam değil. Daha çok yumuşak bir tereddütlü evet gibi, ama evet hala bazı ilginç olasılıklar açan bir evet.

Ve ilk bakışta, zor bir hayır olmalı. Demek istediğim, ışık seyahatinden daha hızlı konuşuyoruz ve hepimiz ışık hızından daha hızlı seyahat edemeyeceğinizi biliyoruz. Bu özel göreliliğe pişirilir. Ve bu sadece otoyolda yayınlanan bir hız sınırı değil. Evrenin gerçekten zor ve hızlı bir kuralı.

Etrafında dolaşmayı bile denemeyin. Bir asırdan fazla bir süredir test ediyoruz ve bu, mekan ve zamanın birbirine örme biçiminin bir sonucu gibi görünüyor. Bu sadece ışığın hızı değil. Nedensellik hızı. Evrenin kendisini geçmişten geleceğe ve nedenlerin etkilere nasıl yol açtığı emir verir.

Yani gerçekten hızlı gitmek hile yapmayacak. Ama özel görelilik Hikayenin sonu değil mi. Genel görelilik olan daha geniş, daha genel bir görelilik versiyonu var ve genel görelilik, yerel olarak ışığın hızını asla aşamayacağınızı söylüyor. Bu, kendinizi ışıktan daha hızlı gitmeyi asla ölçemeyeceğiniz anlamına gelir ve hemen yanınızdaki kimse ışıktan daha hızlı giderek sizi göremez. Beni çevreleyen şeylere bakarsam, o zaman kendimi yakındaki nesnelerle karşılaştırarak asla ışıktan daha hızlı gidemem.

Ancak uzak şeyler ışıktan daha hızlı olabilir. Evrenin genişlemesi gibi şeyleri bu şekilde anlayabiliyoruz. Uzak gökadalar bizden ışıktan daha hızlı uzaklaşıyor gibi görünüyor. Aslında, kabaca 13.8 milyar ışık yılından daha uzak olan herhangi bir galaksi, bizden ışık hızından daha hızlı uzaklaşacak. Ve bu büyük bir şey değil.

Burada Samanyolu’ndayız. Etrafa bakıp hayır diyoruz, ışık hızından daha hızlı gitmiyoruz. Aslında, zar zor hareket ediyoruz.

Sonra o uzak galaksilerden birine atlayın ve o uzak galakside yaşayan herkes etrafa bakarlar. Aynı şey. Hiç hareket etmiyorlar.

Biz iyiyiz. Yerel ortamımızı kontrol ediyoruz ve ışıktan daha hızlı gitmediğimizi teyit ediyoruz. Bu Galaxy, yerel ortamını kontrol eder ve ışıktan daha hızlı gitmediğini doğrular ve hepimiz iyiyiz. Ama aramızdaki boşluk genişliyor. Ve bu yüzden ikimiz de hareket etmese de, hala ışık hızından daha hızlı ayrılıyoruz.

Bu nedenselliği bozmaz, çünkü gerçekten çok uzakta olan ve bizden uzaklaşan ve ışık hızından daha hızlı uzaklaşan bu galaksi çok uzaktır. Asla etkileyemeyiz. Bunun anlamı, Galaxy’nin etkimizin ötesinde, uzun zaman önce yaydığı ışığı görmemiz ve şu anda yaydığı ışığı asla göremeyeceğimizdir. Dolayısıyla, uzak galaksiler ışıktan daha hızlı çekilse bile nedensellik korunur.

Ve çözgü sürücüleri aynı boşluktan yararlanır – yerel olarak ışıktan daha hızlı gitmez.