Kazanılmış olsalar da olmasalar da, bilgi güvenliği yöneticilerinin (CISO’lar) bazı damgaları vardır: Ayrı ayrı çalışırlar ve çeşitli departmanların kuruluşun daha büyük yararına nasıl katkıda bulunduğuna dair yalnızca belirsiz bir anlayışa sahiptirler. İş etkisini dikkate almadan kontroller uyguluyorlar. Belirsiz net pozitif değere sahip son derece teknik ölçümlere odaklanırlar. Dinleme konusunda iyi değiller. Veya empati.
Dürüst ol. Bu sizi ve ekibinizi biraz da olsa tanımlıyor mu? Yoksa daha mı fazlası? Eğer öyle olduğunu kabul ederseniz bu iyi bir şeydir. Çözüme doğru atılacak ilk adım, bir sorunun var olduğunu kabul etmektir. İyileşme, bazen rahatsız edici olan değişimi gerektirir çünkü değişim sizinle başlar.
Sorumluluk, sonra eylem. CISO’lar ve ekipleri için bu, siber güvenliğin her yerde bulunan savunucularına dönüşmek ve ardından kuruluştaki herkesin aynı savunuculara dönüşmesine liderlik etmek anlamına gelir.
CISO’lar girdiye, empatiye ve uyum sağlamaya odaklanarak bu değişim içinde başarılı olacaklar. Bu, CISO’ların kuruluş genelindeki bilgi asimetrilerini tam olarak tanımlayıp anlamalarına ve ardından bunları ortadan kaldırarak optimum iletişim ve farkındalığa giden yolu açmalarına olanak tanıyarak geçişte kalıcı başarıyı mümkün kılacaktır.
Ancak bu çabaları engelleyen çeşitli engeller bulunmaktadır. İşte üçü ve onların tuzaklarının üstesinden nasıl gelineceği.
Yanlış Konu Uzmanına (KOBİ) Görev Verme
CISO’lar son derece geniş bir kapsamdan sorumludur ve sıklıkla yüksek stresle uğraşırlar, ancak sürekli olarak kendileri harekete geçme konusunda önyargılıdırlar. Kuruluşu iyi yönetiyorlar, ancak bazen KOBİ’lerin çözümü optimize etmek için sosyal becerilerinden yararlanma fırsatlarını kaçırıyorlar. Liderler olarak CISO’ların, KOBİ’lerin becerileri arasındaki dengenin, KOBİ’lerle hedef kuruluş arasındaki paylaşılan değerlerin ve bu işbirliğinin gerçek amacının farkında olmaları gerekir.
Çözüm, güvenlik ile kuruluş genelindeki etkileşimin artırılmasını ve doğru desteği sağlamak üzere doğru uzmanın doğru konuya atanmasını sağlayacak ilişkiler kurmayı gerektirir.
CISO’lar neler olup bittiğini gerçekten bilmek için çevrelerindeki insanlara güvenmek zorundadır. Doğru bilginin her yere serbestçe akması ve bu bilginin kurumsal ve kurumsal hafızaya yerleşmesi için yollar oluşturmalıdırlar. CISO’lar, dış ekiplerle arayüz oluşturarak, bilginin etkili bir şekilde alınmasını ve personelin doğru şekilde uygulanmasını ve bilgiye yanıt verilmesini sağlayan bağlantılar oluşturur.
Eylemleri Organizasyonel ve İş Hedeflerine Bağlamada Başarısızlık
CISO’lar işlerini daha geniş hedeflere bağlamazlarsa, BT dışı yöneticilerin ve çalışanların eylemlerinin değerini takdir etmeleri neredeyse imkansızdır. CISO’lar Tehditlere karşı belirli kontrollerin ve yanıtların neden gerekli olduğunu bilin. Ancak takımlarının dışındakilerin bunu yaptığını asla varsayamazlar.
Bu potansiyel güvenilirlik boşluklarının üstesinden gelmek için finans, pazarlama, satış ve diğer önemli departmanlardan sorumlu başkanlarımla proaktif bir şekilde iletişim kurarak rollerini öğrendim. Stratejik hedefleri ve karşılaştıkları zorlukların yanı sıra her gün ne yaptıklarını öğrenmek için bu zamanı ayırdığım için kendime ve ekibime olan güvenlerini kazanıyorum. Tehditlere, risklere ve iyileştirmelere iş hedeflerini takdir ederek yaklaşacağımızdan eminler.
Geniş Etki Yaratmadan Yürütmek
Ekip üyelerimi sürekli kendilerine şu soruyu sormaya zorluyorum: “Ekibimizin dışındaki insanlara fayda sağlayacak bir düzeltme mi uyguluyorum? Yoksa sadece kendi hayatımı kolaylaştırmaya mı çalışıyorum?” Açıkçası, birincisine ulaşmaya ve ikincisinden kaçınmaya çalışıyoruz. Basitçe söylemek gerekirse, büyük düşünmemiz gerekiyor. Yatırım getirisi (ROI) büyümemiz, tohumları bir kez ekme ve emeğimizin meyvelerini gelecek birçok sezonda toplama yeteneğimize doğrudan bağlıdır.
Boksör Mike Tyson’ın “Herkesin bir planı vardır, ta ki ağızlarına yumruk yiyene kadar.” Bilgimiz, dogmalarımız ve uygulamamız açısından izole edilmiş güvenlik siloları içinde çalışırsak, her güvenlik sorunu ringdeki ilk seferki gibidir ve nasıl başa çıkacağımızı çok az anladığımız yumruklara sürekli olarak maruz kalırız.
Ancak temel değerlerimizin bir parçası olarak proaktif bir şekilde empati ve uyumun peşinde koşarsak, kuruluş genelinde yollar inşa eden bir güven düzeyi kazanırız. Daha sonra, bu bilgisel asimetrileri ortadan kaldırabilir, kuruluş çapındaki iletişimi geliştirebilir ve stratejik olarak liderlik edebiliriz. Ve ringden kollarımızı kaldırarak, daha güçlü ve birlikte çıkacağız.
