Geçenlerde güney buzunun denize ne kadar hızlı kaydığını inceleyen bir buzulbilimci olan bir arkadaşımla jakuzide oturuyordum ve yakın zamanda balayını ChatGPT kullanarak planladığını söyledi. Banyo yapan arkadaşlarımız kahkaha attı. “Sen de mi yaptın?” Görünen o ki, 30’lu yaşlarının başındaki arkadaşlar arasındaki buluşmaların şu anki durumu bu: altı kişi ve aralarında yapay zeka destekli üç balayı.
Arkadaşım uzak buz dilimlerine helikopter ve kar kedisi ekipleri düzenleme konusunda uzmandır. Ancak şarj plakaları ve çiçek düzenlemeleriyle ilgili kararlarla aşırı yüklenmişti ve 12 günlük Tazmanya gezisi ayarlama görevini müstakbel kocasına vermişti. Bir istatistikçi olan kendisi, iş yerindeki soruları yanıtlamak için ChatGPT’yi kullanıyordu ve kendisine bunu bir alışkanlık haline getirmesi gerektiğini söyleyen bir akıl hocasının tavsiyesine uyardı. Bu yüzden çiftin doğa sevgisini, macerayı ve (balayı olduğu için) lüksü vurgulayacak bir seyahat programı istedi. Özel bir talep: En az bir uzun parkur koşusu için zaman.
Daha sonra bana “Neredeyse utanıyordum” dedi. “Bir chatbot’tan balayını planlamasını istemek bana gerçek dışı geldi.” Büyük bir yaşam deneyimini internetteki bilgi değerinin anlaşılmaz istatistiksel ortalamasına bırakmak tam olarak ne anlama geliyordu? Kendisinin “ne yapacağını ve bir şeyleri nasıl bulacağını doğası gereği bilen” tecrübeli bir gezgin olarak idealine tutunduğunu söyledi. Ama aynı zamanda yapay zekanın bulduğu şeyler de oldukça iyi görünüyordu. Seyahat programı adanın ilgi çekici yerlerini (dağlar, sahil şeridi, şarap imalathaneleri, ilginç bir kasaba) mantıklı bir rotaya göre dağıttı. Görev bilinciyle birden fazla gün süren koşular için zaman ayırdı (bir vakada lüks bir pansiyonda bir çiftin masajıyla ödüllendirildi). Oteller arasında daha az atlama yapılmasını istedi ve plan yavaş yavaş geliştirildi. Üç saat sonra üç otel rezervasyonu yapmıştı.
Seyahat endüstrisi genellikle yeni teknolojilerin erken benimsenmesinden kitlesel kullanıma geçişine açılan bir kapıdır. 50 yıldan fazla deneyime sahip bir seyahat acentesi olan Edie Cohen (14 yaşındayken, 1966 New York City okul grevi sırasında geçici bir işte çalışıyordu), telefon görüşmelerini ve dizin kartlarına yazılan rezervasyonların yerini teletip ve ardından faksa bıraktığını hatırlıyor. . Sabit fiyatlı aile uçuş paketleri, dinamik fiyatlandırma algoritmaları haline geldi. İş daha hızlı ve daha otomatik hale geldi. “Oğlum, neyin geleceğini kim bilebilirdi?” Cohen bana anlatıyor.
İnternet, Cohen’in mesleğini işçi otomasyonu konusunda önde gelen örnek olay çalışmasına dönüştürdü. Priceline veya Travelocity gibi bir çevrimiçi seyahat acentesi fiyatları karşılaştırmanıza ve rezervasyonu kendiniz yapmanıza izin verirken, kimin mahalle seyahat acentesine ihtiyacı var? Eğer işiniz insanlara uçak bileti satın almaksa, bunu başaramadınız. Havayolları artık rezervasyonlar için komisyon verme ihtiyacı duymadığından anne-baba seyahat acenteleri ücretlerini artırmak zorunda kaldı. Çoğu kişi karşı çıktı.
İnternetin sıkı bir şekilde paketlenmiş bir cevabı olmadığı şey seyahat planlamasıydı. Belki de evinizden ayrılırken gerçekte ne istediğinizi çözme konusunda uzman olan Cohen’i aradınız. Veya ilham almak için kütüphaneden Lonely Planet rehber kitabını ödünç aldınız. Bu kaynaklar bir şekilde varlığını sürdürüyor ancak internet baştan çıkarıcı. Bilgi dünyası onunla bir şeyler yapılmasını gerektiriyor.
“Neredeyse utanıyordum. Bir chatbot’tan balayımı planlamasını istemek bana gerçek dışı geldi.”
Artık fikir aramak için Reddit’e, Wikitravel’e, TikTok’a, Instagram’a veya TripAdvisor’a danışıyorsunuz. Google incelemelerine güveniyorsunuz veya çoğu muhtemelen size bir şeyler satmaya çalışan çevrimiçi dergi makaleleri ve seyahat bloglarının bir karışımını inceliyorsunuz. Bir arkadaşım bana, nereye giderse gitsin benzersiz yerel lezzetler sunmaları için TaskRabbit’te düzenli olarak beş yerel kişiye ödeme yapan bir iş arkadaşımdan bahsetti. Yakın zamanda Tokyo’da bir otel rezervasyonu yaptığımda, birkaç haftamı Google Street View’da mahalleleri keşfederek, stand-up barların ve ramen mağazalarının pikselli pencerelerine bakarak geçirdim. Ne arıyordum? Eğer bunu bilseydim, cevap vermek kesinlikle deneyimi bozardı.
Kaliforniya’dan yılın sekiz ila dokuz ayı boyunca seyahat eden uzaktan finans çalışanı Jeremy bana şunları hatırlatıyor: Hollandalı psikologlara göreİnsanlar bir seyahatin planlama aşamalarında en mutlu olma eğilimindedir. Arjantin’in Buenos Aires kentindeki bir kafenin gürültüleri arasında konuşurken, bunun angaryalar arasında hayal kurmakla bir ilgisi olabileceğini öne sürüyor. O zaman aslında o şeyi yapmalısın. Bu karşılaştığım en moral bozucu bilimsel bulgulardan biri.
Ancak Jeremy, planlamanın aynı zamanda bir angarya haline geldiğini de itiraf ediyor. Bunun nedeni internet karmaşası olabilir veya mevcut bilgi arttıkça planlamanın riskleri de artıyor olabilir. (Son zamanlarda Patagonya’daki en iyi yürüyüşler için bloglara danışırken herhangi bir fotoğrafa bakmaktan kaçınmak için dikkatli olması gerektiğini, bunun da deneyimi mahvedeceğini söyledi.) Jeremy, yapay zeka kısayollarını orada burada kullanmanın bir çare haline geldiğini söylüyor. Test olarak ChatGPT’den iyi tanıdığı bir ülke olan Endonezya’daki tüplü dalış noktalarını istedi. Blogcuların her zaman kaçırdığı bağımsız noktaları ona sunduğunda şaşırdı. “‘Kahretsin, bu aslında oldukça faydalı’ diye düşündüm” diyor. “Bu seyahat etkileyicileri iflas edecek.”
Nashville merkezli bir TikTok seyahat fenomeni olan Madison Rolley, en azından belirli bir poster türü için aynı fikirde olma eğiliminde. Jeremy gibi o da artık seyahat blogcularının hayat hikayelerine göz atmak zorunda kalmamaktan keyif alıyor. Ve arkadaşımın nişanlısı gibi o da bu tür kısa yolların tetiklediği küçük özgünlük krizine aşina. Bunu, e-postalarını otomatikleştirmek için ChatGPT kullanmanın serbest bırakılmasıyla karşılaştırıyor. Belki de bu tür emeğe aşırı derecede aşık olduk ve kendimizi, özgün bir seyahatin gerektirdiği şeyin Kendin Yap planlamasının zorluğu olduğuna ikna ettik. “Mücadeleyi seviyoruz” diyor bana. Belki de hepsi gerçekten sadece lojistiktir.
Rolley, insanların seyahatlerini daha verimli hale getirmek için ChatGPT gibi araçları en iyi şekilde kullanmalarına yardımcı olacak sağlıklı bir iş öngörüyor. İnsanların yardıma ihtiyacı var. İnternet, yapay zeka tarafından tasarlanan, oldukça kötü günler geçiren gazetecilerin ve blog yazarlarının referanslarıyla dolu. Yazılım, oteller icat ediyor, uzun süredir kapalı olan restoranlar öneriyor veya mantıksız rotalar sunuyor. Bu iyileştirmelerin yapılmasına yardımcı olan bir araç olan Forge My Trip’in geliştiricisi Jaideep Patil, bunların bir kısmının sorgularınızı yeniden ifade ederek ve yapay zekadan hatalarını düzeltmesini isteyerek yönetilebileceğini açıklıyor. Zaman aynı zamanda, eski eğitim verilerine daha az güvenmeye ve internetten daha güncel bilgilere erişmeye başladıkça yapay zeka sistemlerini de geliştirecektir.
Sonra tekrar, internet sorun olabilir. Seyahat acentası Cohen bana “Yapay zekanın bunu gerçekten anladığını sanmıyorum” dedi. Sonunda, ChatGPT’nin her tatil yerinin harika görünmesini sağlayan reklamların aynısını yaydığını düşünüyor. Anonim incelemelere ve SEO ifadelerine dayanarak neyin “lüks” veya “sıkıcı” olduğuna karar veren aynı incelemeler, turistleri doğrudan turist tuzağına gönderen aynı bloglar. (Ve tüm bunlar, internetin yapay zeka tarafından oluşturulan içerikle dolmasından önceydi.) Cohen’in meslektaşları, gezginlere kim oldukları ve seyahatin gerçekte ne anlama geldiği hakkında doğru soruları sorarak bu noktaya kadar geldi. İster ona, ister Google’a, ister bir yapay zeka sohbet robotuna sorsunlar, insanların gerçekten aradığı tek şey bu gibi görünüyor.
Belki bu yüzden. Benzer şekilde düğün planlamasından bunalan jakuzideki başka bir arkadaşım bana aslında bir insan seyahat acentesini denediğini söyledi. Gelecek vaat eden bir fikir gibi görünüyordu ama zevkleri birbirine uymuyordu. Bunun yerine, o ve ortağı pek bir plan yapmadılar ve Seul ya da Kyoto’da uyanıp telefonlarına baktılar. Google Haritalar ve TripAdvisor’da dedektiflik yapacaktı ve kendisi de ChatGPT’ye ya da kendi deyimiyle “Chatty”ye danışacaktı. Keşif yolculukları birbirine yaklaştığında bir plan seçerlerdi.
Peki AI balayını planlamış mıydı? Merak ettim. Gözlerinde farklı cevaplarla bana baktılar. Belki de lojistiğe fazla takılmıştım. Yabancı bir şehirde yeni evli gezginlerin önlerinde uzandığı bir günde otel lobisinden yapışkan yaz havasına adım attıklarında, cevabın pek de önemi yokmuş gibi görünüyordu.
