Çarpıcı James Webb görüntüleri devasa yıldızların doğuşunu ve ölümünü gösteriyor

James Webb Uzay Teleskobu çarpıcı resimlerle bizi şaşırtmaya devam ediyor, ama tam olarak neyle ilgili? Gökbilimci Nienke van der Marel, devasa yıldızların ne kadar kısa ama patlayıcı yaşamlar sürdürdüğünü üç fotoğrafla gösteriyor.

Yılan Taşıyıcısı

Yukarıdaki görselde Ophiuchus’u veya Yılan Taşıyıcısını görüyoruz.

Van der Marel, “Bu yıldız oluşturan bölge birkaç milyon yaşındadır” diyor. “Bu yıldızlar hâlâ büyüyor ve etraflarında gezegenler oluşuyor. Araştırmamın büyük bir kısmı bu bölgeye odaklanıyor.”

Van der Marel, teleskobun farklı filtrelerinin farklı renkler yarattığını açıklıyor. “Her filtre, farklı türde bir ışık yayan farklı bir malzeme türüne duyarlıdır. Görebileceğiniz kırmızı, sıcak hidrojendir. Bir yıldız oluştuğunda, enerji iki yöne doğru fırlayarak etrafındaki buluttaki gazı dışarı doğru iter. Bunlar resimde görebileceğiniz kırmızı jetlerdir.”

Ayrıca bazı beyaz ışık noktalarını da görebiliriz. Van der Marel “Bunlar genç yıldızlar” diyor.

Ayrıca büyük bir kemer görüyoruz.

Van der Marel şöyle devam ediyor: “Bu, boşluğun merkezinde yer alan genç büyük kütleli yıldız S1’in neden olduğu boşluğun en dış kısmıdır. S1, güneşimizden 20 kat daha büyüktür. Bunun gibi yıldızlar çok fazla salınım yapar. Çevrelerindeki tüm materyali aşırı sıcaklıklara ısıtarak kimyasal reaksiyonlara neden oluyorlar. Bu, minik toz parçacıklarından oluşan sarı bir çerçeveyle görebildiğiniz boşluğu yaratıyor.”

Bu görüntüde Van der Marel’in dikkatini en çok çeken şey nedir?

“Yeterince yakınlaştırın ve bir tür kum saati göreceksiniz. Benim en ilginç bulduğum şey bu. Yandan baktığınız bir yıldızın etrafındaki bir disk. Diskteki toz, yıldızdan gelen ışığı emer ve Arkasındaki malzeme. Bu toz diskinde, tozların bir kısmı bir araya gelerek gezegenler oluşturuyor. Bunun nasıl olduğunu henüz tam olarak bilmiyoruz. Araştırmamda bunu anlamaya çalışıyorum.”

Yıldızların ve gezegenlerin oluşması milyonlarca yıl alır.

Van der Marel, “Onların oluşumunu gözlemlemek için açıkçası zamanımız yok” diyor. “Böylece farklı yaşlardaki ve farklı evrelerdeki farklı yıldızların görüntülerini inceliyoruz. Daha sonra gezegenlerin ve yıldızların nasıl oluştuğunu görmek için bunları doğru sıraya koymaya çalışıyoruz. Bunun gibi görüntüler bize aynı anda oluşan birkaç yıldız hakkında iyi bir genel bakış sağlıyor çevre.”

Wolf Rayet 124

Van der Marel, yukarıda büyük kütleli bir yıldızın başka bir görüntüsünün bulunduğunu ancak evriminin daha sonraki bir aşamada olduğunu söylüyor.

“Ortada Wolf-Rayet yıldızı olarak bilinen, hidrojeninin çoğunu tüketmiş ve zaten atmosferini kaybetmiş bir yıldız görüyoruz. Güneşimizin 20 katından daha büyük bir kütleye sahip olan bu devasa bir yıldızdır. Ve milyonlarca kat daha parlak. Bunun gibi büyük yıldızlar hızla evrimleşiyor çünkü çok fazla madde içeriyorlar ve hızla kütle kaybediyorlar.”

Van der Marel, bu yıldızın birkaç yüz bin yıl içinde patlayacağını söylüyor.

“Astronomik zaman ölçeğinde ömrü çok kısadır. Süpernova dediğimiz devasa yıldızlar, yaşamlarının sonunda patlarlar. Yıldız patladıktan sonra bu tablo çok farklı görünecektir. Kısa ömürleri Wolf-Rayet yıldızlarını oluşturur. çok nadir. Samanyolu’nun tamamında yalnızca 500 tane var.”

Yıldızın çevresinde pembe, kahverengi ve mor toz bulutu var. “Bu toz, yıldızın yüzeyinden uçup gitti. Bu resim, bu büyük yıldızların daha ağır elementleri ve toz parçacıklarını nasıl zenginleştirdiğini öğrenmemize yardımcı olacak. Gezegenleri ve yaşamı oluşturmak için gereken tüm elementler burada yaratılıyor. Şimdi bunu ilk kez inceleyebiliriz.” zaman.”

Cassiopeia

Büyük bir yıldızın patlamasından sonra geriye ne kalır? Yukarıdaki resimde bunu görebilmekteyiz. “Bir süpernova meydana geldikten sonra, binlerce yıl boyunca hala görülebilen bir bulut kalır. Turuncu ve kırmızı malzeme, yıldız patladığında uzağa itilen yıldızlararası maddeden gelen hidrojendir. Daha açık renkli, pembe malzeme muhtemelen yıldızın kalıntısıdır. Yani bunlar yıldızda yaratılan elementler ve atomlardır.”

Van der Marel, bir süpernovanın ortalama birkaç hafta veya ay sürdüğünü şöyle açıklıyor: “Bu süpernova yaklaşık 350 yıl önce meydana geldi, dolayısıyla baktığımız malzeme bir süredir stabildi.”

Ortada ayrıca yeşil bir döngü de görebiliyoruz. Nedir?

“Kimse bilmiyor. ‘Yeşil canavar’ lakabıyla anılıyor. Araştırmacılar bunu görüntüde görünce şaşırdılar.Kimse bunu beklemiyordu.Daha önce hiç süpernova kalıntılarında gözlemlenmemişti.Bunun üzerinde çalışan araştırmacılardan biri bir röportajda ömrünün geri kalanını harcayacağını söyledi. Bu görüntü için toplanan veriler üzerinde çalışan kariyer. Gökbilimciler genellikle tek bir şeye bakarlar ve tamamen beklenmedik bir şey görürler. Disiplinimizi bu kadar eğlenceli kılan da budur,” diye bitiriyor Van der Marel.